fbpx
  • Gabriel Naddaf - Foto: Aviram Valdman/thetower.org
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Voorvechter voor normalisatie

    12 januari 2017

    “Waarom”, zo sprak vader Naddaf zich enige jaren geleden in een interview in de krant Times of Israel uit, “zouden alleen druzen en bedoeïenen zich aandienen bij de Israëlische strijdkrachten om de militaire dienstplicht te vervullen? En, waarom zouden de Arabisch sprekende christenen dat niet doen?”

    In oktober 2012 werd onder leiding van vader Gabriel Naddaf, voor de eerste keer een door de minister van Defensie en de gemeente van Nazareth georganiseerde conferentie van het christelijk IDF Forum ter rekrutering van soldaten onder jonge Arabische christenen gehouden. Er waren naast 121 jonge Arabische christenen ook enkele moslims, bedoeïenen en druzen aanwezig, die duidelijk maakten dat zij graag wilden dienen in het Israëlische leger. Een tweede conferentie volgde in juni 2013, waar ook de toenmalig staatssecretaris van Defensie, Danny Danon, aanwezig was. Volgens rapportage van de betrokken ministeries is het gevolg van die inspanningen dat tussen 2010 en 2013 de deelname van Arabisch sprekende christenen aan de militaire dienstplicht in het Israëlische leger ruwweg verdrievoudigde. Vanaf 2013 neemt de deelname steeds meer toe, hoewel het nog niet om grote aantallen gaat.

    Dat leverde Naddaf natuurlijk niet alleen vrienden op.

    Reactie Arabische gemeenschap

    Dat leverde Naddaf natuurlijk niet alleen vrienden op. De meeste Arabisch-Israëlische gemeenschapsleiders, politieke leiders, ook die van de Palestijnse Autoriteit, en kerkleiders waren tegen de standpunten en acties van Naddaf. Zij vonden dat hij tweespalt zaaide in de Arabische gemeenschap. Er volgden lastercampagnes, scheldpartijen en pesterijen via de Arabische pers, lokaal en internationaal, op sociale netwerken als YouTube en Facebook. Naddaf zou een zionist en verrader zijn, zou voor de Israëlische bezetting zijn, zou op geld uit zijn, etc. Het kwam zelfs zover dat men hem wilde ontslaan uit zijn kerkelijke functies. De Israëlische minister van Justitie, Tzipi Livni, en minister van Binnenlandse Zaken, Gideon Sa’ar, hielden dat met hun tussenkomst namens de Israëlische overheid persoonlijk tegen.

    Relatie met overheid

    In al deze bedreigingen verkreeg Naddaf goede relaties met de Israëlische overheid. In augustus 2013 ontmoette hij premier Benjamin Netanyahu die zelf leiding gaf aan de ontwikkelingen rond het Christelijk Forum waarin de Israëlische regering samen met de christelijk Arabische gemeenschap de rekrutering van de leden uit die gemeenschap voor militaire dienst ter hand nam. Netanyahu verzekerde hem dat hij de benodigde juridische en materiele steun zou ontvangen, aangezien Naddaf immers enorm tegengewerkt werd en wordt vanwege zijn loyaliteit aan Israël in het tij van het opkomende radicalisering van Israëlisch-Arabische jongeren.

    Hij sprak uit dat Israël de enige plek in het Midden-Oosten is waar christenen veilig kunnen wonen.

    In september 2014 richtte Naddaf zich onder auspiciën van – en op voorspraak van de groep ‘Het Gezicht van Israël’ tot de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties met de oproep aan de wereld zich te verenigen tegen het islamitisch extremisme en te stoppen met Israel bashing; het belagen van Israël. Hij sprak uit dat Israël de enige plek in het Midden-Oosten is waar christenen veilig kunnen wonen.

    Aramese gemeenschap

    Vader Naddaf heeft zich ook, samen met majoor en reservist Shadi Haloul, ingespannen voor de erkenning van de Aramees sprekende christenen in Israël als een separate minderheidsgroep. Haloul is, naast woordvoerder van het Christelijk IDF Forum, tevens voorzitter van de Vereniging van Christen Arameeërs. Niet veel mensen zijn op de hoogte dat er behalve in landen als Irak, Syrië en Libanon, ook in Israël Aramese christenen wonen die nog het Aramees spreken. In de omringende landen krijgen zij als minderheidsgroep geen erkenning. In hun paspoort staat dat zij Arabier zijn. Zij zijn echter geen Arabieren, zij hebben een eigen etnische afkomst. In de oudheid woonden zij in Aram, in het gebied van Ur der Chaldeeën waar ook Abraham vandaan kwam; zij zijn al in de oudheid als volk opgegaan in het volk der (As)syriërs terwijl hun taal behouden bleef. In de tijd van de Heere Jezus werd het Aramees in het gehele Midden-Oosten gesproken. De Arameeërs zijn na hun kerstening niet overgegaan tot de islam en zij zijn niet, zoals dat heet, gearabiseerd. Zij hebben hun eigen taal, cultuur en religie behouden. Zij zijn christenen en maken als zodanig deel uit van de oudste christelijke gemeenschap ter wereld. Shadi Haloul sprak recentelijk: “Het Joodse volk deed ons recht evenals andere minderheden in Israël. Wij hebben duizenden jaren gewacht op gerechtigheid en de Joodse staat heeft als enige staat in het Midden-Oosten ons het recht verschaft van een officiële registratie van ons volk in het bevolkingsregister.”

    “Het Joodse volk deed ons recht evenals andere minderheden in Israël.”

    Gevolgen

    Het een en ander heeft Vader Naddaf en zijn gezinsleden een moeilijke tijd opgeleverd. Zijn oudste zoon is in Nazareth door iemand met een ijzeren staaf in elkaar geslagen. Zijn vrouw en jongste zoon durfden zich een tijdlang niet meer op straat te begeven. Naddaf heeft tot op het niveau van de Knesset verzet aangetekend tegen dit soort daden. Hij gaat ondanks alles door met genoemde inspanningen. Uiteindelijk heeft dit alles tot gevolg dat, hoewel onder luid protest van de Arabische parlementsleden, er afgelopen zomer in het Israëlische parlement, de Knesset, een wetsvoorstel is aangenomen ter bescherming van Arabische christenen die in het Israëlische leger willen dienen.

    Wie is Gabriel Naddaf?
    Gabriel Naddaf is in 1973 geboren in Yafia, een Arabisch moslimdorp met een grote christelijke minderheid. Het dorp maakt nu deel uit van de stad Nazareth in Galilea. Naddaf heeft sinds 1995 als priester gediend in de Basiliek van de Aankondiging te Nazareth, de grootste christelijke kerk in het Midden-Oosten, en als priester in het Grieks-Orthodoxe klooster in Nazareth, dat behoort tot het Grieks-Orthodoxe Patriarchaat van Jeruzalem. De Grieks-orthodoxe kerk is de grootste christelijke denominatie in het Midden-Oosten en heeft de grootste affiliatie in Israël. Ook dient Naddaf als rechter van het religieuze hof van de lokale gemeenschap van genoemde kerk. Naddaf is getrouwd en heeft twee zonen. Naddaf wordt naar Midden-Oosters gebruik door zijn kerkleden aangesproken als Vader Naddaf. Hij verwierf in 2005 bekendheid omdat hij samen met nog een priester een petitie bij het Israëlische Hooggerechtshof indiende ter voorkoming van een Israël-vijandige overname waarbij patriarch Theophilus III de functie van patriarch Irenaios wilde overnemen. Hierdoor mislukte die overname is daarom niet gelukt.

    Foto: Vader Gabriel Naddaf. © Aviram Valdman/thetower.org

    Over de auteur