Nieuws

Poerim en de media

Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 10 maart 2017

President Trump had de opperrabbijn van Israel uitgenodigd op zijn luxe jacht. Terwijl ze op het dek zaten te genieten van de rust, nam plotsklaps een windvlaag het keppeltje van de opperrabbijn en enige seconden later lag het keppeltje in zee. Trump sprong op, liep over het water, viste het keppeltje uit de woelige zee en liep terug naar het schip, alsof de zee een geplaveide straat was. De volgende dag stond met dikke zwarte letters in de New York Times: ‘President Trump kan niet zwemmen’ …

Een leuke grap, hoor ik u denken. Maar is deze grap wel zo grappig? Of is deze grap juist de weergave van de vaak verre van grappige werkelijkheid? Verdraaide feiten vormen vandaag de dag, vooral wanneer er over Israël wordt gesproken, de misleidende waarheid. Als we kijken naar het aantal resoluties dat de Verenigde Naties tegen Israël hebben aangenomen, dan lijkt Israël wel bijzonder slecht bezig en ogen de Israël omringende landen als modelstaten waar respect voor de medemens, eerbied voor de multiculturele samenleving en vrijheid van democratie, hoogtij vieren!

“Geloof niet alles dat in de krant staat, zet de tv uit, doe het volume van de radio iets lager.”

In de Poerimgeschiedenis, zoals die is neergeschreven in de Rol van Esther, zien we hetzelfde fenomeen. De snode Haman wist de toenmalige media dusdanig te bespelen dat het Joodse volk gezien werd als grootste bedreiger van de wereldvrede. En het ging erin als zoete koek, er kwam geen protest, de meute volgde de beruchte weg der minste weerstand. Ik vergelijk Trump niet met de Jood Mordechaj, niet met Koning Achasjwerosj en ook niet met de snode Haman, maar ik wil slechts aantonen hoe eenvoudig uitgesproken meningen worden gevormd, hervormd of misvormd.

De geschiedenis van Poerim – het Lotenfeest is zeker niet alleen geschiedenis. Het is de realiteit van toen en de werkelijkheid van nu. Maar kan ik, eenvoudige burger, iets doen om het tij te keren? Heb ik de touwtjes in handen? Mordechaj liet politiek van zich horen. Gebruik makend van zijn positie wist hij uiteindelijk koning Achasjwerosj los te koppelen van Haman. Maar lang niet iedereen heeft een Mordechaj-positie.

En juist daarom vieren de Joden Poerim. Op Poerim staan vier geboden centraal:

  1. Aan minstens twee arme mensen een aalmoes geven
  2. Elkaar voedselpakketjes sturen
  3. Samen een feestmaaltijd nuttigen
  4. De rol van Esther, de Megilla, horen voorlezen

Ieder mens volgt graag het nieuws op de voet. Ieder heeft een mening en laat zich vaak beïnvloeden zonder hoor en wederhoor te betrachten. Halve waarheden kunnen soms zomaar veranderen in hele leugens. Wat doen we hieraan? Poerim leert dat Mordechaj als minister en dankzij zijn netwerk, politieke druk kon uitoefenen. Maar voor de gewone Jan met de Pet geldt: concentreren op het voor hem/haar haalbare. Geloof niet alles dat in de krant staat, zet de tv uit, doe het volume van de radio iets lager.

Probeer de armen, ook als die slechts van geest armlastig zijn, te steunen. Geef aan en om de medemens. Vier samen als er iets te vieren is, maak daarvoor tijd en ruimte. En bovenal: luister naar de uiterst actuele en inspirerende woorden van de Rol van Esther.

Nog vele jaren Poerim, lechajim, lechajim!

Over de auteur