• De Amerikaanse president Donald Trump bij de Westelijke Muur. - Foto: Flash90
Nieuws

President Trump in Israël

Joanne Nihom - 23 mei 2017

Ik ben geen fan van president Trump. Ik ben ook geen politiek dier. Maar wat er de afgelopen dagen is gebeurd, raakt me diep.

Allereerst het bezoek van Trump aan de Saudische hoofdstad Riyad. Een bijeenkomst van leiders van meer dan vijftig landen met een overwegende Islamitische bevolking. Veel keffiyeh’s. Veel djellaba’s. Het kriebelde bij me. Wat zou ik er graag naar toe willen, voor interviews. Praten, luisteren. Leren over en van elkaar. De toespraak van Trump. Een handreiking. Een verzoek om samen te werken voor een betere toekomst. Samen tegen het terrorisme. Een duidelijke boodschap.

“Ik ruik vrede. Het komt er aan. Zolang er gesproken wordt met elkaar en niet gevochten, is er hoop.”

En toen. Het bezoek van president Trump aan Israël. Ik schoot vol toen het vliegtuig van de president landde. Historisch. Nog nooit is er een vliegtuig vanuit Saoedi Arabië rechtstreeks naar Israël gevlogen. Ik schoot ook vol toen de president en zijn vrouw uit het vliegtuig stapten. En bij de speeches van de president van Israël, Reuven Rivlin, van de premier Bibi Netanyahu en van president Donald Trump.

En vervolgens. Trump en zijn gevolg bij de Klaagmuur. Historisch. De eerste keer ooit dat een Amerikaanse zittende president deze Joods-religieuze plek aandoet. De tranen biggelden over mijn wangen. Ben ik te emotioneel? Ja. Maar is dat erg? Ik ruik vrede. Het komt er aan. Zolang er gesproken wordt met elkaar en niet gevochten, is er hoop. Nieuwe hoop.

Ik negeer de media die deze dagen verslaan. Gisteren, vandaag, en vast ook morgen en overmorgen, bekritiseren en analyseren zij ieder woord, ieder gebaar en iedere stap. Het wordt allemaal onder een grote loep gelegd en er is geen enkele ruimte voor ‘andersdenkenden’, voor mensen die lef hebben.

Ik ruik vrede. Het moet goed komen, want zoals president Trump zei, of was het koning Salman van Saoedi Arabië, of Bibi of Rivlin, of alle vier, ach het maakt niet uit: “Iedereen in het Midden-Oosten snakt naar vrede …” Het wordt tijd, het wordt de hoogste tijd.

Thema

Trump

Over de auteur