Nieuws

Een monument voor werkkamp De Bruine Enk

Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 27 oktober 2017

In januari 1942 werden vele Joodse mannen verbannen naar zogenaamde werkkampen die op vele plaatsen in Nederland gesitueerd waren. Deze zogenaamde werkkampen waren het voorportaal naar de ‘Endlösung’. Een van deze kampen, De Bruine Enk, lag in Nunspeet aan de Hullerweg.

De mannen werden in de bossen rond Nunspeet gedwongen bosarbeid te verrichten. In de vrijdagnacht van 2 op 3 oktober 1942, de laatste dag van het Loofhuttenfeest, werden de mannen afgevoerd naar het kamp Westerbork. Uit Westerbork werden zij naar de vernietigingskampen overgebracht om nimmer terug te keren.

Het monument nabij Nunspeet voor voormalig werkkamp de Bruine Enk.

Dit jaar is het 75 jaar geleden dat deze gebeurtenissen plaatsvonden. De Heemkundige Vereniging Nuwenspete heeft op initiatief van enige leden gemeend ter herinnering hieraan een monument te moeten oprichten. Het monument werd geplaatst op de hoek Hullerweg hoek Waterweg in de nabijheid van de plaats waar het kamp gelegen heeft. De onthulling vond plaats op woensdag 25 oktober door burgemeester van Nunspeet de heer B. van de Weerd en Opperrabbijn Jacobs.

Jacobs vroeg zich af, tijdens zijn toespraak, of het wellicht te laat is om nu hieraan nog aandacht te besteden en waarschuwde op felle wijze voor het gevaar van de zwijgende meerderheid die toen de makkelijkste weg koos en zo weer die verkeerde keuze kan maken.

De onthulling vindt erg laat plaats, 75 jaar na dato, maar niet te laat. Juist nu, met het gestaag opkomend antisemitisme, verkleed als antizionisme, is een bijeenkomst als deze, in aanwezigheid van een lagere school die het monument heeft geadopteerd, van essentieel belang. Maar bovenal, gaf Jacobs aan, zijn wij bijeengekomen om te gedenken. Even in herinnering te roepen de stumpers die via dit werkkamp werden afgevoerd om nimmer weer te keren naar hun Nederland.

Voorafgaand aan de onthulling hield een nichtje van twee van de slachtoffers een aangrijpende toespraak over de impact op haar leven vanwege het ontbreken van haar ooms en tantes, opa’s en oma’s, neefjes en nichtjes.

Een niet-joodse jongeman uit Nunspeet kwam aan de opperrabbijn vergiffenis vragen voor hetgeen zijn ouders en grootouders aan de ouders en grootouders van Jacobs hadden aangedaan …

Over de auteur