fbpx
  • Een Arabisch gezin op het strand in Noord-Israël. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Ook Israëlische Arabieren profiteren van economische voorspoed

    Teus den Otter - 3 oktober 2017

    Volgens twee recente studies is Israël een van de gezondste en gelukkigste landen. Bloomberg Health Index zette in de categorie Algemene Gezondheid Israël op de negende plaats van de 163 onderzochte landen. Gekeken is naar de kwaliteit van de zorg, de toegang tot artsen, het aantal ziekenhuisbedden, de beschikbaarheid van medicijnen, de levensverwachting en toegang tot schoon drinkwater.

    Voorts staat Israël op de elfde plaats van de gelukkigste landen ter wereld, volgens het World Happiness Report. Bij het onderzoek is gekeken naar inkomen, gezonde levensverwachting, maatschappelijke ondersteuning, vrijgevigheid, individuele vrijheid en vertrouwen.
    Verder is Israël al jaren gezegend met een florerende economie en innovatieve ondernemers, die zorgen voor welvaart onder de bevolking.

    De vraag rijst: Geldt dit voor iedereen in Israël? Niet alleen voor de Joden, maar ook voor de Arabische gezinnen die in Israël wonen en werken? We legden deze vraag voor aan Aviv Shir-On, de Israëlische ambassadeur in Nederland en Ruud van Ginkel, voorzitter van de Kamer van Koophandel Nederland-Israël. Onze correspondente Joanne Nihom sprak een inwoner van Arabische afkomst over zijn leven in Israël.(zie kader)

    Stelling: De bloeiende economie van Israël komt óók ten goede aan de Arabische gezinnen met een Israëlisch paspoort. Zij kunnen in Israël wonen, werken, en o.a. deelnemen aan het (beroeps)onderwijs en universitair onderwijs; hebben recht op goede gezondheidszorg en genieten democratisch stemrecht.

    Ambassadeur Shir-On: “Ik ben het helemaal met deze stelling eens aangezien Israëlische Arabieren geïntegreerd zijn in alle onderdelen van het leven in Israël. Onlangs heeft onderzoek aangetoond dat van de tien gemeenschappen waar scholen vorig jaar de meeste vooruitgang hebben laten zien, zeven (!) Arabische gemeenschappen zijn. Het aantal Arabische artsen, professoren en afdelingshoofden in Israël neemt constant toe. In medische centra in Israël zoals Hadassah in Jeruzalem of Rambam in Haifa hoor je het personeel soms meer Arabisch spreken dan Hebreeuws. Wij hebben een Arabische rechter van het hooggerechtshof en de Arabische filmindustrie is de afgelopen jaren flink gegroeid.”

    Van Ginkel (KvK Nederland-Israël: “Ja, de Israëlische Arabieren hebben dezelfde rechten en plichten als de Joden. Israël is één van de meest multiculturele landen ter wereld. Er zitten zelfs Arabieren in de Israëlische regering, in de Knesset. Er wordt in Israël niet gediscrimineerd. Dit is geheel anders in de autonome Palestijnse gebieden, daar mogen van de Palestijnen geen Joden wonen.”

    Stelling: In de media is geringe aandacht voor de Arabische gezinnen die in Israël leven, wonen, werken en o.a. onderwijs genieten. Hoe komt dit volgens u?

    Ambassadeur Shir-On: “De media concentreren zich meestal meer op problemen, spanning en crises. De verbetering van de leefomstandigheden van de Arabische bevolking en de vooruitgang van Joods-Arabische relaties met de staat Israël is goed nieuws en daardoor vaak genegeerd.”

    Van Ginkel: “Er is hier in de internationale media weinig aandacht voor omdat men zich liever richt op de Arabieren in de omstreden gebieden en hierbij Israël afschildert als een bezetter. Telkens als wij Israël bezoeken en mensen confronteren met de bevolking van Israël dan is men verbaasd over het feit dat er ook Arabieren in Israël wonen en niet alleen in de omstreden gebieden. Uit een opiniepeiling van de universiteit van Haifa blijkt dat 71% van de Arabieren in Israël dit land een goede plek noemden om te wonen, terwijl 60% het land ook als “vaderland” omschreef. Israël heeft 8 miljoen inwoners, waarvan er 75% Joden en 21% Arabieren zijn.”

    Stelling: Als Joden en Arabieren in Israël meer samenwerken in de economie, innovatie, wetenschap, gezondheidszorg etc. komt dit ten goede aan iedereen. En is dit tevens een goede stap op weg naar een meer vreedzame samenleving in Israël.

    Ambassadeur Shir-On: “Joden en Arabieren leven samen en dat is een sociaal, politiek, economisch en cultureel succes dat niet kan worden genegeerd. Deze positieve ontwikkeling heeft niet alleen gevolgen voor Israëli’s maar ook Palestijnen. Arabische landen zijn getuigen van de verbeterende relaties tussen Joden en Arabieren in Israël. Ik hoop dat dit kan dienen als een aansporing om hun houding ten opzichte van Israël te verbeteren, en zo de kans op structureel samenleven in het hele Midden-Oosten realiteit wordt.”

    Van Ginkel: “Dit zou een goede zaak zijn en op bepaalde universiteiten vindt dit reeds plaats. Toch ligt er een fundamenteel probleem dat op een bijzondere wijze is verwoord door de vierde minister-president van Israël, Golda Meir: “Er zal geen vrede in het Midden-Oosten zijn totdat de Arabieren meer van hun kinderen houden dan ze de Joden haten”

    ‘Ons leven is hier goed’

    Onze correspondente in Israël, Joanne Nihom, sprak met Achmed (40) uit Abu Snan, een Arabische stad in het noorden van Israel:
    “Ons leven hier is goed. Maar net zoals alle Israëliërs moet ik heel hard werken om goed te kunnen leven. Dat is niet makkelijk hier. De salarissen zijn laag, de kosten hoog.

    “Onze kinderen, we hebben drie zonen, hebben het goed en krijgen een goede scholing, net zoals alle andere Israëlische kinderen.
    Een verschil met Joodse dorpen is wel dat in veel Arabische dorpen geen speelplaatsen of voetbalvelden zijn voor de kinderen. Dat ligt niet alleen aan onze regering. Arabische dorpen krijgen er minder geld voor, maar In onze dorpen is ook veel corruptie en geld verdwijnt nog wel eens.”

    “Mijn schoonmoeder woont in Naharia, daar wonen Joden en Arabieren, en daar zijn de voorzieningen voor kinderen veel beter. Dus we gaan daar vaak naar toe, het is tien minuten met de auto. Ons leven is verder net zoals alle Israëliërs. We hebben dezelfde gezondheidszorg en educatie voor onze kinderen. Verder leren is duur, voor iedereen. Veel jonge Arabieren studeren in omliggende Arabische landen, zoals Jordanië of Egypte.”

    Over de auteur