fbpx
  • Micha en Shoshanna aan 't werk. - Foto: met dank
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Davids harp terug in Israël

    Petra van der Zande - 23 november 2017

    “Lamech nam voor zichzelf twee vrouwen; de naam van de ene was Ada, en de naam van de andere Zilla. Ada baarde Jabal; die werd de vader van wie tenten bewonen en vee houden. En de naam van zijn broer was Jubal. Deze werd de vader van allen die harp en fluit kunnen bespelen.” (Genesis 4:19-21)

    Eeuwen na Jubal (Juval in het Hebreeuws) componeerde herder David zijn psalmen op de nèvel en de kinor en kalmeerde zijn harpmuziek koning Sauls onrustige ziel. Koning Davids harp werd in Salomons tempel door Levieten bespeeld. Maimonides beschrijft dat tijdens de drie pelgrim feesten – Pesach, Shavuot en Sukkot – de Levieten en andere musici zoveel instrumenten bespeelden dat je het in Jericho kon horen.

    Voor sommige Bijbelse profeten was harpmuziek de ‘sleutel’ om de weg naar door God-geïnspireerde woorden te openen.
    De Babylonische ballingschap verstomde het geluid van de harp in het Beloofde land.

    “Aan de rivieren van Babel, daar zaten wij, ook weenden wij als wij aan Sion dachten. Wij hadden onze harpen gehangen aan de wilgen die daarbinnen zijn. Toen zij die ons gevangenhielden, daar woorden van een lied van ons verlangden, en wie ons omvergeworpen hadden, blijdschap: Zing voor ons een van de liederen van Sion! zeiden wij: Hoe zouden wij een lied van de HEERE zingen in een vreemd land?” lezen we in Psalmen 137:1-4

    Na een stilte van zeventig jaar speelden de Israëlieten opnieuw een lied voor de HEERE op hun harpen, in hun eigen land. Het muziekinstrument was zo’n geïntegreerd deel van de Joodse cultuur dat Bar Kochba een munt liet slaan met de afbeelding van een harp. Maar na de vernietiging van de tempel in 70 AD hing het Joodse volk opnieuw hun harp aan de wilgen – het was voor de Joden in ballingschap geen instrument om eeuwenlang mee te slepen.

    Shoshanna en Micha Hararri maakten in 1982 vanuit Amerika alijah en vestigden zich twee jaar later in de buurt van Tiberias.
    Ambachtsman Micha, een instrumentenmaker, vervulde Shoshannas wens door een unieke harp voor haar te bouwen. Voor hen was die eerste Bijbelse harp sinds 2000 jaar een symbool van vreugde, verlossing en hoop voor de toekomst. Micha creëerde het model naar aanleiding van een archeologische afbeelding in een grot bij Megiddo, Talmoedische informatie en beschrijvingen uit de Bijbel.

    Een artikel over Shoshannas harp in de Jerusalem Post resulteerde in wereldwijde bestellingen en lanceerde hun harp-business.

    Er zijn vijf Hebreeuwse woorden voor ‘kroon’. Een daarvan is atara, dat een goddelijke, hemelse kroon betekent. Vanwege de zorg, het gebed, het oog voor detail en de liefde die in de creatie van deze Bijbelse harp gestoken werd, besloten Micha en Shoshanna het de Atara Nèvel te noemen. Deze Tempelkwaliteit harp heeft 22 snaren die corresponderen met het Hebreeuwse alfabet. Om een harp te bouwen heb je veel geduld nodig. Het duurt namelijk zes maanden om een Bijbelse harp af te leveren.

    “Loof de HEERE met de harp, zing psalmen voor Hem met de harp en de tiensnarige luit.” Psalm 33:2

    De Hararris maken verschillende harpsoorten, zoals de Kinor David – een tiensnarige harp voor persoonlijk, meditatief gebruik; Of de Kinor Elija, die de brug maakt tussen het geestelijk instrument van vroeger en verlossingsliederen over de toekomst. En natuurlijk Davidas deurharp.

    Nu, dertig jaar later, gaan Micha en Shoshanna, nu geassisteerd door hun Hararri harpwerkplaatsteam, onvermoeid door met het bouwen van deze Bijbelse muziekinstrumenten. Na 2000 jaar is Davids harp weer terug in het Beloofde Land!

    Thema

    Over de auteur