fbpx
  • Een reconstructie van de strijd om Beersheva.
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Een sprint die de weg baande voor de staat Israël

    Petra van der Zande - 2 november 2017

    Zie rond onder de heidenvolken en aanschouw, verbijster u, sta verbijsterd, want Ik breng in uw dagen een werk tot stand dat u niet zult geloven wanneer het verteld wordt. Habakuk 1:5 HSV

    Tijdens de Eerste Wereldoorlog vocht Turkije aan de kant van de Duitsers terwijl het Britse leger werd ondersteund door de “Australische ruiters”. Deze uitstekende rijders en scherpschutters waren herkenbaar aan hun specifieke hoed met emoe veer. Hun moed en het feit dat zij onder druk zelfstandig beslissingen konden waren cruciaal voor de uitkomst van de slag om Beersheva.

    Op 31 oktober 1917 bevonden Britse troepen in de Negev zich door watergebrek in een hopeloze situatie. In wat leek op een zelfmoordmissie, moesten 800 Australische ruiters Beersheva zien te bereiken. Dit betekende zes kilometer open terrein overbruggen, recht op de Turkse kanonnen af. Geen cavalerie maar bereden infanterie, waren de soldaten niet uitgerust met zwaarden of lansen maar droegen slechts geweren met bajonetten. Menselijk gesproken leek het plan gedoemd te mislukken.

    “Dat zijn geen soldaten, maar gekken!” zei een Duitse officier toen de Australiërs kwamen aanstormen. Hun snelheid maakte dat de kanonnen niet snel genoeg geladen konden worden. Terwijl de machinegeweren ratelden sprongen paarden en ruiters over de Turkse loopgraven. Ondanks de vijandelijke overmacht, bereikten de 800 ruiters wat 50.000 Britse troepen met tanks niet gelukt was: voor zonsondergang reden zij Abrahams erfdeel – Beersheva –  binnen.

    Duitse genieofficieren, bezig met het opblazen van de waterbronnen, werden door de ‘Aussies’ verrast. Slechts twee bronnen werden vernield en de resterende 15 bronnen konden het leger, de paarden en de krijgsgevangenen van water voorzien.

    Diezelfde dag, 31 oktober 1917, ging het Britse oorlogskabinet akkoord met de zogenaamde “Balfour declaratie” – de belofte van een Joods Nationaal tehuis in Ottomaans Palestina.

    Als een Gideonsbende, werden de 800 Australische en Nieuw-Zeelandse ruiters de sleutel om de deur naar Jeruzalem te openen die eeuwenlang potdicht had gezeten. Als de Britse troepen daar op 8 december aankomen, ontvluchten de Turken de verwaarloosde stad. Drie dagen later begint generaal Allenby zijn declaratie in de Jaffa Gate met: “Jeruzalem, de gezegende!”  Daarover meer in een volgend artikel.

    Op 31 oktober 2017 werd de historische inname van Beersheva door 100 ANZAC ruiters nagespeeld (in rustig tempo). Een groot aantal Australiërs en Nieuw-Zeelanders waren speciaal overgekomen voor de 100 jaar herdenking. Bibi Netanyahu bedankte familieleden van de 31 dappere Aussies en acht Kiwis die hun leven hadden gegeven, en zei: “In een grote sprint eindigde deze overwinning de 400 jaar durende Ottomaanse overmacht, en baande de weg voor de staat Israël.”

    Beersheva’s nieuwe ANZAC-museum laat de geschiedenis zien van deze veldslag en de cruciale rol die de Australiërs en Nieuw-Zeelanders daarin speelden.

    Thema

    Over de auteur