fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Jacobs’ Chanoekatoer – dag 6: Utrecht en Amsterdam

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 19 december 2017

    ‘Ik zit eigenlijk een beetje in een dip. Mijn Chanoeka zesde toerdag kreeg uitgaande Sjabbat een wending waarmee ik niet erg gelukkig was. Ik heb het gevoel dat ik met mijzelf in strijd ben, mijzelf tot iets met verstand heb laten verleiden maar ook tot iets waar ik emotioneel mij niet in kan vinden.

    Ik spreek in raadsels, maar dat hoort wel een beetje bij Chanoeka. Immers bij het licht van de menora doen we allerlei spelletjes. Onze voorouders mochten van de Grieken geen Thorastudie bedrijven en dus, als er Grieken in zicht waren: weg de boeken en spelletjes op tafel! Overigens heeft mijn schoonvader zo ook zijn Joodse opleiding gevolgd in het communistische Rusland. Bij toerbeurt stonden de leerlingen op wacht en als er onraad was, meteen de schaakborden op tafel! Indien u dit nog niet wist, heb ik u toch stiekem nog iets geleerd. Maar ondertussen weet u nog steeds niet waarover ik spreek.

    Waarom reis ik gedurende deze Chanoekatoer honderden en honderden kilometers? Waarom niet gezellig thuis of naar de kinderen en kleinkinderen? En als het antwoord daarop zou zijn, dat ik daarvoor nou eenmaal rabbijn ben, dan nog is de vraag: waarom zoveel kilometers? Ga naar plaatsen waar de concentratie Joden groter is, ga naar gemeenten waar iedereen alles kan meedoen en meezingen. En mijn antwoord aan mijzelf is dan dat wij Joden niet behoren te tellen: één, twee etc. De reden van het telverbod? Ieder mens is uniek en moet er zijn. En daarom kan en mag ik niet zeggen en niet denken dat honderd Joden belangrijker zijn dan tien Joden. Of geleerden zijn belangrijker dan onwetenden. En dus ga ik graag naar ver weg, want alleen in Verweg kom ik Joodse medeburgers tegen die ver weg staan van hun eigen Jodendom!

    En wat is nu mijn probleem dat mijn dipje heeft veroorzaakt? Mijn programma had zullen zijn, op deze zesde dag, eerst Utrecht en dan zeer snel naar Arnhem. Maar er kwam een kink in de Chanoeka-kabel. Omdat er in Amsterdam een dusdanig grote happening zou zijn met twee ministers, de waarnemend burgemeester van Amsterdam, de luitenant-generaal van de Koninklijke Marechaussee en nog vele andere prominenten, werd ik zwaar onder druk gezet om Arnhem te laten en toch maar naar Amsterdam te gaan.

    En ik ben gezwicht omdat goede kennissen van mij, die allen de mening waren toegedaan dat in dit specifieke geval toch gekozen moet worden voor de vier hoge VIP’s, boven een bijeenkomst met mensen die in Verweg wonen. En dus ben ik helaas helaas en vol wroeging niet naar Arnhem gegaan. Rabbijn Stiefel en mijn lieve echtgenote hebben mijn taak overgenomen. Utrecht lukte me net. Ik zou als eerste spreken zodat ik om 17.20 uur zou kunnen vertrekken om voor zes uur ‘s avonds in Amsterdam, Scheldeplein te arriveren.

    En hoe Utrecht was? Geweldig. Zoals ieder jaar weer een perfecte organisatie. Hulde aan de familie Heintz. Muziek, dans, ijskoud, maar warme thee en koffie, soefganiot en … geen klein kind te bemerken. Voor de kinderen in een grote tent menora’s maken op canvas met een heel kinderprogramma. En daarna had het richting Arnhem moeten gaan, maar het werd Amsterdam, mijn geboortestad. Het viel niet meer terug te draaien.

    Vanaf deze plaats mijn grote dank voor Danny Ravenstein van Ravenstein Security die mij in zijn pijlsnelle auto, van Utrecht naar Amsterdam wist te vervoeren. En wat dat ritje kostte? Rabbijnen rijden vindt chauffeur Danny een mitswa. Dus weet: als u ooit een pijlsnelle en zeer goede en representatieve chauffeur zoekt en u bent rabbijn …

    » Lees verder op jonet.nl

    Over de auteur