• Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    NS, neem een voorbeeld aan Israël

    Joanne Nihom - 15 januari 2018

    Afgelopen week was ik in Nederland en kocht een OV-chipkaart bij Albert Heijn in Amsterdam. Met mijn pinpas zette ik er 30 euro op. De volgende morgen moest ik met de trein. Mijn OV-chipkaart deed het niet.

    Op station Amsterdam-RAI waren geen mensen van de Nederlandse spoorwegen (NS) te bekennen en loketten, die kennen ze daar niet, ook al is het niet het kleinste station van Nederland. Uiteindelijk vond ik, bij een andere ingang van het station en met behulp van een aardige medereiziger, een apparaat waar ik een los kaartje kon kopen.

    “Ik vertelde haar mijn OV-chipkaartgeschiedenis en ze was met me eens, het was een absurd verhaal.”

    De volgende dag, inmiddels was ik in Zeeland, besloot ik in het Albert Heijn-filiaal van Middelburg eens te vragen wat er nu met mijn kaart loos was. Niemand kon me helpen. Ook een bezoek aan het treinstation van Middelburg hielp niet echt. Ook hier geen enkele NS-employé en gesloten loketten, ook al was het tien uur ‘s morgens. Een telefoontje later op de dag naar de NS, hielp een beetje. Ik had de kaart moeten activeren, iets dat overigens nergens wordt vermeld. “Ja, we hebben hier vaker klachten over.” Telefonisch activeren was niet mogelijk.

    Een dag later vloog ik terug naar Israël. Ik besloot wat eerder naar het vliegveld te gaan om op station Schiphol te informeren hoe ik mijn OV-jaarkaart kon activeren. Het bleek een fluitje van een euro. De dame achter het loket, hoera, hoera eindelijk een loket en ook nog open, deed het in een seconde voor me. Ik vertelde haar mijn OV-chipkaartgeschiedenis en ze was het met me eens, het was een absurd verhaal.

    Regelmatig hoor ik mensen vergelijkingen maken tussen Nederland en Israël. Israël komt er dan niet altijd goed uit. Er is veel kritiek en de verwachtingen over het Heilige Land zijn hoog. Niet altijd terecht. In dit nog jonge land is niet alles perfect, maar heel veel wel. Laat ik de Israëlische spoorwegen als voorbeeld nemen.

    Op vrijwel ieder Israëlisch station zijn loketten. Als ze dicht zijn, bijvoorbeeld omdat het ’s avonds laat is of ’s morgens vroeg, dan staan er duidelijk zichtbare automaten waar je een treinkaartje kunt kopen. Altijd, echt altijd, zijn er werknemers van de trein in de buurt om te helpen. Of het nu om het sjouwen van koffers gaat, om het kopen van een kaartje, of om de vraag op welk perron je moet zijn. Al die mensen staan er voor de veiligheid is misschien uw reactie. Nee, want dié mensen lopen er ook rond. En ook zij zijn vriendelijk en helpen waar nodig.

    Nog een ‘dingetje’. Tijdens mijn Nederlandse treinreis viel het me op dat de aankondigingen van de stations alleen in het Nederlands zijn. In Israël gebeurt het zowel in het Engels als in het Ivriet. Niet raar, want net als Nederland, kent ook Israël toerisme en wonen er hier, ook net als in Nederland, veel buitenlanders die de taal van het land niet spreken.

    Mijn voorstel: Directie van de NS kom hier eens een kijkje nemen, ik leid u graag rond.

    Over de auteur