fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Mijn vraag

    Joanne Nihom - 23 april 2018

    Het was Jom Hazikaron. Vervolgens was het Jom Ha’atsmaoet. Herdenkingen en feesten. Groot eerbetoon op de televisie. Veel speeches van hoogwaardigheidsbekleders. Sommigen boden hun excuses aan voor het verleden, voor het vallen van al die onnodige slachtoffers. Anderen kwamen met hoopvolle berichten voor de toekomst. Ik was in een continue verwarring. In mijn hoofd bleef het tollen en dat doet het nog steeds.

    70 jaar Israël

    Druppel-irrigatie, Disk-on-Key, Epilady, instant messaging, computer processor, Rummikub, mini videocamera (Pillcam), kanker- en diabetes behandelingen, Uzi machinegeweer, drone vliegtuig, een test om de eerste symptomen van een hartaanval vast te stellen, de cherrytomaat en oneindig veel startups. De lekkerste humus. Een optimale vakantiebestemming. In de top vijf van de wereld van het meest vegetarisch-vriendelijke land. Een groeiende en bloeiende gemeenschap in de woestijn. Israëls wijnen behoren tot de beste van de wereld. Druiven die groeien in het noorden, westen, oosten en het zuiden van het land. Moderne steden. Goede infrastructuur.

    Bij iedere ramp in de wereld is het Israëlische leger vanwege haar grote kennis op dit gebied als eerste aanwezig om hulp te verlenen. Een smeltkroes van mensen die min of meer hun weg hebben gevonden in de maatschappij. Israëlische chef-koks zijn bekend over de hele wereld. Waze, een gratis navigatieapplicatie en er is nog heel veel meer.

    Wat Israël in 70 jaar heeft bereikt, is ongelofelijk. Op zoveel gebieden is het land de voorloper van de wereld. Alles lijken we te kunnen bereiken en ook te bereiken. Iedere dag is er wel een nieuwe Israëlische uitvinding of een Israëli die op een bepaald terrein iets bijzonders bereikt.

    Toch ontbreekt er iets: VREDE (en ik schrijf het met opzet met hoofdletters). In al die jaren is het nog nooit gelukt om vrede te bereiken. Hoe is het mogelijk dat alles mogelijk is en vrede tot het bijna onmogelijke behoort.

    Soms droom ik. De hele bevolking van Israël gaat dan de straat op, met zijn allen, en vormt een grote vreedzame menselijke ketting. Van het noorden tot het zuiden. Jong en oud, orthodox en liberaal, zwart en wit, Joods en niet-Joods. Allemaal tezamen.

    Veel vaker denk ik: VREDE is mogelijk. Ja zelfs, vandaag nog.

    Over de auteur