• Foto: Henk Visscher
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Feest vieren met tranen in de ogen

    Sara van Oordt - 15 mei 2018

    Christenen voor Israël krijgt de laatste dagen regelmatig de vraag hoe we het eigenlijk durven: feestvieren met Israël om zijn zeventigjarig bestaan. Nu het in Gaza zo onrustig is, nu tientallen mensen worden gedood door het Israëlische leger tijdens zogenaamde vreedzame demonstraties in de Gazastrook. En ondertussen wordt feestgevierd in Jeruzalem, als de Amerikaanse president Trump daar zijn ambassade opent. Wat een misdadig volk is Israël, en wat een vreselijke man is die Trump. Toch? We willen u in dit artikel het web tonen van verdraaiingen, leugens en geweld. Want wát een verbijsterende misleiding zien we in de media en de politiek. En tóch… ondanks dat alles is er hoop.

    Groot verdriet

    We huilen om de Palestijnse kinderen in Gaza, die slachtoffer zijn van hun geradicaliseerde leiders. Een jongetje van zes jaar oud die ‘Trump’ schreeuwt voor de camera’s en vervolgens zijn vinger in een horizontale beweging langs zijn nek haalt. Zou zo’n kind eigenlijk wel weten wat ‘trump’ betekent? Vermoedelijk niet. We huilen om de vader die op de ochtend van 14 mei bedacht dat het een goed idee was om z’n zes maanden oude baby mee te nemen naar de gewelddadige massaprotesten bij de grens. Terwijl het Israëlische leger nota bene met klem had gewaarschuwd om thuis te blijven vanwege het verwachte geweld. We huilen om de Hamas-leiders die hun eigen mensen met droge ogen opofferen en vervolgens Israël de schuld geven. Hamas stuurt vrouwen en kinderen naar het hek met als opdracht om de grens te passeren en zoveel mogelijk Joden te doden. Te bizar voor woorden dat dit niet in de media komt. Onschuldige tieners, kinderen en baby’s worden geofferd op het altaar van de televisiecamera. Hoe meer hoe beter. En de mainstream media slikt het voor zoete koek. Onbegrijpelijk.

    Daar is een woord voor: kinderen doelbewust oorlogsgebied insturen is een oorlogsmisdaad. Kinderen horen op school te zitten. Ze horen te leren lezen en rekenen, en ze horen vooral heel veel te spelen. Wat in Gaza gebeurt, is pure kindermishandeling. Mishandeling door de gewetenloze leiders van Hamas. Zij zijn verantwoordelijk voor de vele duizenden Palestijnse doden die er in de afgelopen jaren zijn gevallen. Niemand anders. Ze zijn moordenaars, die straks verantwoording zullen moeten afleggen voor hun daden, voor de troon van de Allerhoogste.

    Dankbaar

    Tegelijkertijd zijn we blij en dankbaar. Ja, dat kan. Want het feit dat Israël bestaat is een Godswonder. Niets meer en vooral niets minder.

    Am Yisrael Chai! Israël leeft! Dat stond als een paal boven water toen de onafhankelijkheidsoorlog in 1949 ten einde kwam. Vol verbazing en verwondering keek de wereld toe hoe het kleine, piepjonge Israël zich dapper wist te verweren tegen de Arabische overmacht die het land was binnengevallen. Meestal met niet veel meer dan wat pistolen, handgranaten en een kanon – maar altijd strijdend met God.

    Geplant in het land

    Na duizenden jaren afwezigheid is de naam Israël nu al zeventig jaar weer terug op de wereldkaart. En dit keer voorgoed. Door de profeet Jeremia zei God al: “Ik zal er weer vreugde in vinden hen te zegenen en zal hen voorgoed in dit land planten. Met hart en ziel zal ik dat doen”.

    Het wonder van het herstel van Israël is een zegen voor de wereld. Het land wordt opgebouwd en komt tot bloei. Maar de belangrijkste bron van zegen is de terugkeer van het Joodse volk zelf. Vanuit tweeduizend jaar verstrooiing verzamelt God Zijn volk in het land, precies zoals de Heere God dat al duizenden jaren geleden heeft voorzegd in Zijn Woord: “Ik ben naar Sion teruggekeerd en Ik zal midden in Jeruzalem wonen. Jeruzalem zal ‘stad van de waarheid’ genoemd worden, de berg van de Heere van de legermachten ‘de heilige berg’. Er zullen weer oude mannen en oude vrouwen zitten op de pleinen van Jeruzalem, ieder met zijn stok in zijn hand vanwege de hoge leeftijd. De pleinen van de stad zullen vol worden met jongens en meisjes die spelen op haar pleinen. Al zou het in die dagen wonderlijk zijn in de ogen van het overblijfsel van dit volk, zou het ook in Mijn ogen wonderlijk zijn?”

    We vieren feest, met tranen in de ogen

    Vandaag mogen we vieren dat Israël bestaat. We vieren dat God trouw is aan Zijn Woord. Met tranen in de ogen, maar we vieren! We mogen vieren én verwachten. Want we weten dat de God van Israël een heerlijke toekomst heeft weggelegd voor Zijn volk. Tot zegen van de wereld.

    Het enige antwoord is: liefde

    Oud-premier van Israël Golda Meir zei ooit: “Vrede zal pas komen als de Arabieren meer van hun kinderen houden dan dat ze ons haten”. Een goede vriend in Israël vertelde onlangs: het enige antwoord wat wij kunnen geven op het geweld, is liefde. Liefde door te geven en niks terug te verwachten. Zo zei Jezus het al tweeduizend jaar geleden: “Heb je vijanden lief, wees goed voor wie jullie haten, zegen wie jullie vervloeken, bid voor wie jullie slecht behandelen.” Liefde, goedheid, zegen en gebed.

    Thema

    Over de auteur