• Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Herinnering

    14 mei 2018

    Het gebeurt wel eens dat je gevraagd wordt ‘waar was je toen…’ En dan wordt een bepaalde ingrijpende gebeurtenis naar voren gehaald. Voor wat betreft 14 met 1948 zou ik persoonlijk wel heel ver terug in herinnering moeten gaan. Als bijna twaalfjarige jongen. Maar toch – hoe vreemd het ook klinkt – ik weet het.

    Het was vrijdagmiddag het laatste uur tijdens de zangles. Ik zat aan de raamkant van het lokaal en keek naar buiten, een mooie heldere lucht te bewonderen. De onderwijzer haalde mij uit m’n dromen en vroeg welk lied ik zou willen zingen. Ik koos ‘Een vast burcht is onze God, een toevlucht voor de zijnen’. Nog zal ik deze regel uit volle overtuiging voor Israël kunnen zingen. Een toevlucht voor de zijnen! (Andere regels zing ik niet mee).

    “Helaas lag Israël in die dagen niet zo in onze gedachten.”

    Helaas lag Israël in die dagen niet zo in onze gedachten. We waren bezig met onze eigen zaken. Wederopbouw zo kort na de oorlog. Emigratieplannen en moeilijkheden op het kerkelijk vlak in met name de gereformeerde denominaties. Geen oog voor de nieuwe staat Israël.

    Johannes de Heer, ja die stuurde in oktober ’48 een open brief aan de predikanten van Nederland. En dan voor ik deze column aan het papier toe vertrouw in mijn dagblad van 22 maart wel een heel boeiende kop, paginabreed in vette letters: “Tijd rijp voor gesprek over Israël”. En verder lees ik dan: “De drie kleine gereformeerde kerken hebben onderling nooit serieus gesproken over hun theologische visie op Israël. De tijd daarvoor is gekomen.”

    Commentaar van de jonge dromer van zeventig jaar geleden: Hè, hè, het werd ook wel zo langzamerhand tijd! En dan met name de Bijbelse visie hanteren. Rebecca de Graaf zei altijd: Lees wat er staat, geloof wat er staat, dan heb je wat er staat.

    Over de auteur