fbpx
  • Israëlische soldaten langs het grenshek met Gaza tijdens de confrontaties. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    ‘We deden alles wat we konden om doden te vermijden’

    23 mei 2018

    Ik schrijf dit voor mijn goede vrienden die moreel hoogstaande mensen zijn en voor al degenen die bezorgd zijn en boos over de gedode Palestijnen en gewonden aan de grens met Gaza.

    In de Bijbelse exodus uit Egypte, toen het Egyptische leger in de Rode Zee verdronk net voordat ze de Israëlieten hadden ingehaald, zeggen onze wijzen dat God de engelen tegenhield juichend een lied aan te heffen en hen vermaande: ‘Mijn schepselen verdrinken in de zee, hoe kun je nu zingen?’”

    Ik schrijf deze woorden in grote voorzichtigheid en vanuit het besef een missie te hebben. Ik kan alle goede en moreel hoogstaande zionisten begrijpen en me identificeren met hen die vrezen dat de vele Palestijnse slachtoffers onze fout zou kunnen zijn, het resultaat van vergissingen die onze kant maakte. Ik schrijf omdat ik een van de weinigen ben die daar bij was in uniform, weliswaar bij de reservisten, maar ik was erbij. Ja, precies daar bij het grenshek waar de demonstraties plaatsvonden.

    “Ik wil de omvang laten zien van de geweldige inspanningen van Israëls leger om onze grenzen te beschermen en tegelijkertijd gewonden en verlies van leven aan de andere kant te vermijden.”

    Het was afgelopen vrijdag, maar ik zag het met mijn eigen ogen; ik was aan onze kant van het hek maar ik kon alles zien en horen. Ik wil uit mijn eerstehands kennis getuigen, niet vanuit een theoretisch gezichtspunt. Omdat ik erbij was. Ik wil getuigen dat datgene wat ik zag en hoorde, een reusachtige, uiterste poging van onze kant was om op elke mogelijke manier Palestijnse doden en gewonden te voorkomen.

    Natuurlijk was onze eerste missie te voorkomen dat honderdduizenden Gazanen ons grondgebied zouden infiltreren. Zo’n soort invasie zou riskant en dodelijk gevaarlijk zijn voor de dichtbij de grens liggende gemeenschappen; het zou terroristen toestaan als burgers vermomd, onze kibboets- en moshav gemeenschappen binnen te dringen en we zouden alleen de keus hebben iedere infiltrant neer te schieten. Dat is de reden waarom onze soldaten de opdracht hadden om infiltratie te voorkomen, op verschillende manieren; het schieten met scherp moest wel het laatste zijn.

    Verschillende middelen

    Het Israëlische leger (IDF) zet veel verschillende middelen in om frictie met de mensen uit Gaza te verminderen en om hen tegen te houden bij het grenshek te komen; het leger gebruikt hiervoor een aantal methoden die voor het merendeel niet openbaar gemaakt worden. Daar komt bij dat gedurende de laatste weken er serieuze pogingen gedaan zijn om levens van kinderen en burgers te sparen die door Hamas naar de frontlijn gedwongen waren zodat ze zelf zich achter hen konden verbergen met de bedoeling Israël binnen te dringen en aanlagen te plegen.

    Wanneer er geen alternatief is en er met scherp geschoten moet worden om degenen die het grenshek bestormen, te stoppen, dan proberen de soldaten heroïsch en soms voor hen zelf gevaarlijk, niet te doden en alleen mensen aan de andere kant te verwonden.

    De IDF zet ervaren bevelhebbers in bij elke confrontatieplek om er zeker van te zijn dat elk schot goedgekeurd en bevestigd wordt door een verantwoordelijk persoon met het geëigende gezag. Elke verzamelplaats heeft een speciaal groot aantal soldaten met de bedoeling er zeker van te zijn dat soldaten niet in levensbedreigende situaties terecht zullen komen waar ze alleen maar lukraak kunnen gaan schieten.

    Elk schot gedocumenteerd

    Een situatie waarbij duizenden mensen op je af komen is vreselijk, zelfs angstaanjagend. Het is extreem moeilijk om je in te houden en niet te schieten; het vereist kalmte en volwassen professionalisme. Tweeënzestig doden is een groot aantal. Maar ik kan uit mijn eerste hands-ervaring getuigen dat elke kogel en elk treffen zorgvuldig is bericht, gedocumenteerd en onderzocht. (In Excel spreadsheets) Letterlijk. Ik was erbij en ik zag het met mijn eigen ogen.

    Dit is niet de tijd of plaats om de situatie in het algemeen en de wanhopige benarde toestand van de inwoners van Gaza te bediscussiëren. Ik wil geen politieke discussie hier aanzwengelen, hoewel ik een duidelijk standpunt inneem. Wat ik probeer te doen is aan iedereen die werkelijk wil luisteren, de omvang laten zien van de geweldige inspanningen van de IDF om Israëls grenzen te beschermen en tegelijkertijd gewonden en verlies van leven aan de andere kant te vermijden.

    En ondanks dit alles verslechtert de situatie aan de grens met Gaza. Ik hoop dat we niet in de nabije toekomst opgeroepen zullen worden om als reservisten mee te helpen ons land te beschermen. Maar als dat wel gebeurt, zullen we gaan in de wetenschap dat we een moreel juiste zaak dienen. We verheugen ons niet wanneer we oorlog moeten voeren, maar we gaan ook niet als schapen naar de slachting. Dat nooit meer.

    Thema

    Gazahamasidf

    Over de auteur