fbpx
  • De Israëlische premier Benjamin Netanyahu ontmoet de Russische president Vladimir Poetin in Moskou. | Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Poetins dubbelspel met Israël

    Yochanan Visser - 13 juli 2018

    De spanningen aan Israëls grens met Syrië liepen woensdag weer hoog op toen een Syrisch onbemand vliegtuig (UAV), dat al tien kilometer in het luchtruim van de Joodse staat vloog, werd neergeschoten met een Patriotraket.

    Het Israëlische leger reageerde later met aanvallen op drie posities van het Syrische leger in de provincie Kuneitra. Er werd geen melding gemaakte van slachtoffers.

    Overleg met Rusland

    Op donderdag werd bekend dat het Israëlische leger (IDF) contact had opgenomen met het Russische hoofdkwartier in Syrië om te verifiëren dat de UAV niet toebehoorde aan de Russische luchtmacht voordat de beslissing werd genomen om het toestel neer te halen. Dat had direct te maken met het bezoek van premier Netanyahu aan de Russische president Vladimir Poetin. Netanyahu landde in Moskou op het moment dat het incident plaatsvond en het opperbevel van de IDF wilde klaarblijkelijk voorkomen dat het incident tot een diplomatieke rel zou leiden met de Russen.

    “Een andere indicatie dat Poetins intenties ten opzichte van Israël verre van zuiver zijn is het feit dat Rusland opnieuw overweegt om het S-300 luchtverdedigingsysteem aan Syrië te leveren.”

    Netanyahu reisde voor de derde keer in zes maanden naar Moskou om besprekingen met Poetin te voeren over de toenemende Iraanse dreiging vanuit Syrië. De door Iran gesteunde pro-Assadcoalitie van het Syrische leger en sjiitische milities maakt zich momenteel op voor een offensief tegen Jabhat Fatah al-Sham, het voormalige filiaal van Al-Qaeda dat eerst Jabhat al-Nusra heette. Jabhat Fatah al-Sham beheerst samen met het ISIS-filiaal Jaish Khalid Ibn al-Walid het grensgebied met Israël en het zogenaamde Yarmoukbasin op de Golanhoogvlakte.

    De pro-Assadcoalitie viel op woensdag samen met de Russische luchtmacht Jaish Khalid Ibn al-Walid aan in het gebied van de rivier Yarmouk, die de grens vormt tussen Syrië en Jordanië, en riskeerde daarmee voor het eerst een directe confrontatie met het Israëlische leger (IDF) dat op slechts 12 kilometer afstand de ontwikkelingen op Syrische Golanhoogvlakte nauwgezet volgt.

    Dubbelspel

    De Russen spelen duidelijk een dubbelspel met Israël en hebben tot nu toe weinig gedaan om Iran weg te houden van de Israëlische grens op het bergplateau dat in 1967 werd veroverd tijdens de Zesdaagse Oorlog. Integendeel, nadat Rusland in juli 2017 een zogenaamd deëscalatieakkoord sloot met Jordanië en de Verenigde Staten. Volgens dat akkoord had Rusland moeten garanderen dat het gebied langs de grens met Jordanië en Israël niet het toneel zou worden van gevechten.

    De Israëlische regering heeft nu al drie keer een concessie gedaan aan de Russen in ruil voor de vrijheid om acties uit te voeren tegen Iran en haar bondgenoten in Syrië. Eerst wilde de regering in Jeruzalem een bufferzone van 80 kilometer langs de Israëlische grens in Syrië en later liet men weten genoegen te nemen met 40 kilometer.

    Toen echter duidelijk werd dat de door Iran gecontroleerde sjiitische milities, waaronder Hezbollah, in Syrië allerlei trucs uithaalden om toch in de buurt te komen van de Israëlische grens liet Netanyahu weten dat Israël de wederuitvoering van het Scheiding van Troepen Akkoord uit 1974 wilde zien. Dat akkoord, dat werd gesloten na de Jom Kippoeroorlog voorzag in een relatief smalle gedemilitariseerde zone op de Golanhoogvlakte en toezicht op de naleving van de deal door UNDOF, een VN-vredesmacht die haar hoofdkwartier had bij Kuneitra op het bergplateau.

    Na zijn gesprek met Poetin, die overigens beweerde dat Netanyahu slechts naar Rusland was gekomen om de halve finale WK-voetbal te zien tussen Engeland en Kroatië, zei de Israëlische premier dat Rusland “Iraanse troepen” tenminste een “paar dozijn kilometers” van de Israëlische grens had weten te houden. Ook verklaarde de premier dat Israël geen probleem heeft met hernieuwde controle door het Assadregime over het grensgebied op de Golanhoogvlakte.

    Iran

    Het probleem hierbij is echter dat het Syrische leger tegenwoordig bestaat uit een contigent soennitische Arabieren aangevuld met door Iran geronselde sjiitische milities die zelfs uit Irak en Afghanistan zijn gekomen om het leger van Assad te versterken. Deze milities, waaronder de Radwan, een elite eenheid van Hezbollah, staan onder controle van Qassem Soleimani de commandant van de Quds Brigade, de buitenlandse keurtroepen van de Iraanse Revolutionaire Garde. De “Iraanse troepen” waar Netanyahu over sprak zijn voornamelijk in Syrië om in de rol van adviseurs mee te werken aan de herovering van gebieden op de overwegend soennitische rebellen.

    Assad is in feite verworden tot een Iraanse lakei die het voortbestaan van zijn wrede regime te danken heeft aan de Islamitische Republiek en in mindere mate aan Rusland dat zich beperkte tot het verlenen van luchtsteun tijdens de talloze offensieven tegen de rebellen in Syrië. De Iraniërs van hun kant hebben al laten weten niet van plan te zijn om Syrië te verlaten en zoals wij eerder deze week berichtten spreken nu openlijk over het volgende doel in de Syrische oorlog: de vernietiging van de staat Israël.

    De Russen hebben de laatste weken verder laten zien dat ze in de eerste plaats geïnteresseerd zijn in de consolidatie van Assads controle over heel Syrië en daarvoor heeft men de ‘Iraanse troepen’ nodig. Om die reden stak Rusland geen vinger uit toen duidelijk werd dat de sjiitische milities van uniform wisselden en als soldaten van het Syrische leger meehielpen aan de ‘bevrijding’ van de provincie Daraa, die grenst aan Kuneitra.

    Een andere indicatie dat Poetins intenties ten opzichte van Israël verre van zuiver zijn is het feit dat Rusland opnieuw overweegt om het S-300 luchtverdedigingsysteem aan Syrië te leveren. Dit systeem zal de bewegingsvrijheid van de Israëlische luchtmacht in Syrië en Libanon sterk weten te beperken en Iran verder helpen bij de voorbereidingen op een toekomstige oorlog met de Joodse staat.

    Thema

    Over de auteur