• David Decker. - Foto: Youtube Screenshot
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Minder preken, meer luisteren

    3 september 2018

    In 1980 kwam dominee David Decker naar Israël als een trots evangelisch christen met een duidelijke agenda om het Joodse volk het Evangelie te brengen. Achtendertig jaar later probeert hij wereldwijd christenen met liefde voor Israël “bij elkaar te brengen onder Joodse geestelijke leiders” om het Messiaanse tijdperk te begroeten.

    Zijn verhaal begint in de jaren 50 van de vorige eeuw. Hij is opgevoed in een vroom christelijk zionistisch gezin in Amerika en zijn vader was een Baptistendominee die 25 keer een Israëlreis maakte. Decker beschrijft zijn kinderjaren aan Breaking Israel News: “Wij groeiden op met liefde voor Israël. We waren een heel behoudende evangelisch-christelijke familie. We hadden elke dag van de week Bijbelstudie. De Bijbel was mijn leven!”

    “We waren meer bezorgd om Israël dan om Amerika. Dit was nog voor het internet op gang kwam. Maar wij ontvingen elke week de internationale editie van The Jerusalem Post om van het nieuws in Israël op de hoogte te blijven. Het hele gezin ging op de knieën en bad voor Israël.”

    “Ik kreeg een spatje nederigheid en begon me ervan bewust te worden dat ik aan de voeten van deze bijzondere mensen zou moeten zitten en leren.”

    “Ons was onderwezen dat God je onherroepelijk zou straffen, zelfs met de dood, als je Israël niet zou zegenen. Dat is een letterlijke uitspraak van God. Zo zijn we opgevoed.
    “Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.” (Genesis 12:3)

    Toen hij een leerling was van ongeveer 13, 14 jaar, nam hij het op voor een Joodse lerares die te maken had met antisemitische pesterijen door leerlingen. “Ik wist dat dat verkeerd was. En ik was in staat om de sfeer in die klas te veranderen zodat ze kon doorgaan met lesgeven. Juf Cohen was niet de eerste Joodse persoon die ik tegenkwam, maar het was voor mij de eerste keer dat ik in aanraking kwam met antisemitisme. Ik wist dat het voortkwam uit onkunde.”

    Evangeliseren in Israël

    Decker ging voor de eerste keer in 1974 naar Israël om een christen-zionistencongres bij te wonen in Jeruzalem. In 1980 kwam hij weer, nu met zijn vrouw die in verwachting was van hun eerste van vijf kinderen. De Deckers kwamen voor een rondreis, en bleven.

    Als een ervaren weerkundige met bekwaamheden die nog niet algemeen bekend waren in Israël, vond Decker werk bij de Israëlische Meteorologische Dienst. Hij kreeg een werkvisum dat jaarlijks vernieuwd moest worden. Hij koos ervoor om voor zijn toekomstige werknemer transparant te zijn over zijn intentie om te evangeliseren onder het Joodse volk. Hij wist dat dit in elk geval bij het veiligheidsonderzoek openbaar zou komen. “Ik was me ervan bewust dat Israëli’s slim zijn en het spoedig in de gaten zouden hebben,” gaf Decker als commentaar.

    In de eerste jaren met een volledige baan, het grootbrengen van zijn gezin en met het werken voor z’n kerk, vond Decker toch tijd om op straat te preken. “Ik ging met een megafoon en mijn gebrekkige Hebreeuws naar Tel Aviv en op de hoeken van de straat in de binnenstad preekte ik het Evangelie.”

    Het duurde niet zo heel erg lang voordat hij erachter kwam dat dit geen effectieve strategie was. Veel Joden spraken hem aan. “Ze zeiden tegen mij: Op deze manier krijg je niet de beste resultaten. Je krijgt hier klappen door. Zij beschermden mij en redden m’n leven. Ze waren heel vriendelijk tegen mij.”

    Leren kennen van het Jodendom

    Joodse mensen die Decker niet kende, stelden voor dat hij meer tijd zou besteden aan het leren kennen van het Jodendom, en waarom het Joodse volk door zijn boodschap pijn gedaan werd. “Zij waren zo vriendelijk tegen me. Kostbare mensen die probeerden mij te helpen. Ik realiseerde me dat God feitelijk tegen me zei: ‘David, nu is het nodig dat je je mond dicht houdt’.”

    Decker gaf zijn ‘straatpreekstoel’ op, en startte een Messiaanse gemeente in het gebied rond Tel Aviv waar hij als dominee diende. “We waren heel respectvol naar Joodse gewoonten. Dat was onderdeel van mijn leertraject.” Toen hij een grotere gevoeligheid voor het Joodse perspectief ontwikkelde, “zag ik dat ook dit niet de beste manier was om bezig te zijn.”

    In 1991 was Decker al meer dan 10 jaar in Israël op een werkvisum. In dat jaar veranderde dat en kreeg Decker en zijn gezin een permanente verblijfsvergunning via een reeks door God georkestreerde omstandigheden. “In de jaren 80 was ik een bekende christelijke weerman.” Gedurende zes jaar was zijn tv-show in Israël bijzonder populair. “Het was een christelijke weer-show waarbij ik gewoonlijk ‘het goede nieuws bracht.’ Dat was heel pro-Israël. Ik sprak over Gods grote liefde voor Israël.”

    Onmiddellijk na de Golf Oorlog (1990-1991) waarin de inwoners van Israël in ‘afgeplakte veiligheidsruimten’ zaten om zich te beschermen tegen Iraakse scud-raketten, was de familie Decker verteld dat niet-Joden die tijdens de Golf Oorlog in Israël gebleven waren, in aanmerking kwamen voor permanente verblijfsvergunning. De ambtenaar die hun aanvraag behandelde, bleek een grote fan te zijn van Deckers weershow. “Hij hielp ons met onze permanente verblijfsstatus. Met al het papierwerk ging hij naar het ministerie van Binnenlandse Zaken in Jeruzalem. Dat was een wonder voor ons. Wij waren ervoor bestemd hier te zijn,” gaf Decker aan.

    ‘Wees niet zo prekerig’

    In dezelfde tijd dat hij faalde in zijn missiewerk, kwam ook een einde aan zijn 20 jarig huwelijk. “Ik was een vreselijke echtgenoot. Mijn huwelijk was volledig verwoest en het was voor het grootste deel mijn schuld. Na 20 jaar kreeg ik een soort burn-out. Ik ging door een zeer pijnlijk proces van een openlijke scheiding en ik mocht geen dominee meer zijn. Ik kwam daar terecht waar ik als het ware geestelijk crashte in mijn leven.”
    Tijdens deze donkerste momenten vond er een dramatische omkeer in Deckers leven plaats richting het licht.

    Van zijn zendingsgenootschap in Amerika kreeg hij steun. Zij moedigden hem aan in Israël te blijven en “een andere weg in te slaan. Leer meer over de Joodse manier van denken. Verricht liefdedaden. Wees niet zo prekerig. Leer van het Joodse volk. Misschien bestaat er een andere weg van dialoog met het Joodse volk.”

    Bid om verootmoediging onder christenen. Dat we onze hoogmoed ten aanzien van Israël opzij kunnen zetten en willen leren van Israël.Meer gebedspunten Decker zei dat hij “minder prediker werd, en meer een leerling. Ik was niet meer bevoegd een gemeente leiden, maar ik stelde mijn huis open voor dakloze Joodse mensen. Ik raakte met hen bevriend en probeerde hen te helpen.”

    Ondertussen was HaShem (God) bezig een totaal andere missie voor hem voor te bereiden.
    In 2004 werd de Knesset Organisatie van Christelijke Bondgenoten opgericht. Deze organisatie benaderde Decker en gaf hem een aanstelling om hen te helpen bij het opzetten van een database van christenzionisten wereldwijd. “Nu was ik betrokken bij echte Joods-christelijke betrekkingen op hoog niveau. Er werkten twintig mensen aan deze database en we brachten duizenden namen in van Israëlvrienden uit de hele wereld.”

    Christelijke bondgenoten

    Zonder baan, zonder huwelijk en zonder een christelijke bediening had Decker ruim de tijd om de Knesset Organisatie van Christelijke Bondgenoten (Knesset Christian Allies Caucus) te assisteren. Spoedig maakte hij internationale vluchten in El Al ’s business class om christenzionisten te ontmoeten waar ook ter wereld.

    Vervolgens hielp hij mee om Covenant Alliances te vormen die het christenzionisten gemakkelijk maakt contacten te leggen met Israël, met leden van de Israëlische Knesset en met de Joodse wortels van hun eigen geloof. Decker herinnert zich: “Een hele nieuwe relatie met de Joodse wereld ontwikkelde zich. Dit was als het inademen van frisse lucht voor mij.”

    “Ik had de bodem van de put bereikt, en nu dit. Het kwam bij God vandaan. Het was een hele nieuwe insteek op het leven. Ik hield van de relaties die ik met Joden kreeg en ik realiseerde me dat orthodoxe Joden zo bijzonder waardevol zijn en dat ik van hen kon leren. Ik kreeg een spatje nederigheid en begon me ervan bewust te worden dat ik aan de voeten van deze bijzondere mensen zou moeten zitten en leren.”

    In deze tijd begon Decker te werken als een christen adviseur voor Compedia, een Israëlisch hightech bedrijf dat zich specialiseert in interactieve onderwijskundige technologieën. “Ik werkte bij Compedia 80 uur per week over een periode van zes jaar, Het was zeer intens.”

    Ultra-orthodoxe Joden

    “Na zes jaar kreeg ik het verlangen om ultraorthodoxe Joden te leren kennen. Ik had het nodig van hen te leren. Met de hulp van HaShem begon ik de meest ultraorthodoxe Joden in Israël te ontmoeten.” Decker had in zijn eerste jaren in Israël Hebreeuws (Ivriet) geleerd, en nu begon hij dieper kennis te nemen van het Sanhedrin, en de sleutelrol die het in de eindtijd zal spelen. Hij was in het bijzonder geïnspireerd door de zilveren half-shekel munt met beeltenissen van Cyrus en Trump, die onlangs door het in wording zijnde Sanhedrin en het Tempel Onderwijskundig Centrum geslagen was.

    Decker eindigde zijn interview aan Breaking Israel News met een visie: “Er zijn honderdduizenden mensen zoals ik. Maar de potentie bestaat voor vele miljoenen meer om deze visie te krijgen. Ik geloof dat het nu de tijd is dat dit gebeurt.”

    “Als christenen überhaupt een impact op de wereld hebben, dan moeten zij de relatie met de Joden rechtgezet hebben. 99.9% van het probleem ligt aan onze kant. We moeten dit toegeven. We hebben nu christelijke leiders nodig die met gebogen hoofd naar leiders van het Jodendom gaan. We moeten onze trots afleggen, en zeggen: We hebben zwaar tegen jullie gezondigd. In plaats van preken of proberen jullie te dwingen, realiseren we ons dat we een relatie met jullie nodig hebben, dat we niets zijn zonder jullie. We vragen: vergeef ons alsjeblieft en laat ons de goede weg zien.”

    “En dit zegt de HEER van de hemelse machten: Als die tijd is gekomen, zullen tien mannen uit volken met verschillende talen een Joodse man bij de slip van zijn mantel vastgrijpen met de woorden: “Wij willen ons bij u aansluiten, want we hebben gehoord dat God bij u is.” (Zacharia 8:23)

    “Dit moet gebeuren. Wij komen naar jullie toe met gebogen hoofden in berouw. Als jullie ons een kans geven, wie weet zullen we in staat zijn een juiste relatie met onze oudste Joodse broeders te hebben.”

    “Wij willen allen dat Mosjiach ben David (Messias, zoon van David) komt. We zullen ons samen verheugen en dansen. Dit is de vervulling van alle profetieën. Jeruzalem is ertoe bestemd de vreugde van de hele aarde te zijn. Alle christelijke leiders moeten zich voegen onder leiders van het Jodendom.”

    Over de auteur