• Israëlische F-16-gevechtsvliegtuigen. - Foto: Kevin J. Gruenwald
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Waarom Rusland een crisis met Israël creëerde

    Yochanan Visser - 27 september 2018

    De crisis tussen Israёl en Rusland verergerde afgelopen zondag nadat het Russische ministerie van Defensie een eigen ‘reconstructie’ van de gebeurtenissen op 17 september publiceerde. Die gebeurtenissen leidde tot het neerschieten van een Russisch Ilyusin IL-20 verkenningsvliegtuig en de dood van 15 Russische militairen en Israёl werd direct als schuldige aangewezen door Rusland.

    Het Russische Ministerie van Defensie verwierp de bevindingen van het Israëlische leger met betrekking tot het incident en beweerde opnieuw dat één van de vier Israëlische gevechtsvliegtuigen die een Iraanse raketfaciliteit in de noordwestelijke provincie Latakia in Syrië aanvielen voordat het Russische vliegtuig van het radarscherm verdween, de IL-20 als een schild tegen een inkomende Syrische S-200-raket had gebruikt. De Russen beweerden ook opnieuw dat een commandant van de Israëlische luchtmacht het Russische leger slechts één minuut voor de aanstaande aanval van de Iraanse faciliteit in Latakia had geïnformeerd, iets dat pertinent onjuist is volgens de IDF.

    Het Ministerie van Defensie zei dat de acties van de Israëlische luchtmacht op 17 september een “duidelijke inbreuk vormden op bestaande overeenkomsten tussen Israël en Rusland” die juist bedoeld waren om confrontaties tussen de twee landen in Syrië te voorkomen. De Russen beweerden bovendien dat de Israëlische commandant had gelogen over de locatie van de Israëlische luchtaanval toen hij aankondigde dat de aanval zou plaatsvinden in het noorden van Syrië (Latakia licht in het noordwesten van het land). De piloot van de IL-20 ontving vervolgens een bevel om zijn missiegebied te verlaten en terug te keren naar de door Rusland beheerde Khmeimim-basis in noordwest-Syrië. Daarna verdween het vliegtuig plotseling van de radar.

    “Eén van de redenen zou kunnen zijn dat Rusland op een gelegenheid wachtte om alsnog het geavanceerde S-300 raketschild aan Syriё te leveren om zodoende Assad’s luchtafweer te verbeteren en daarmee zijn regime verder te verstevigen.”

    De Russen beweerden verder dat de IAF-gevechtsvliegtuigen nog vijftig minuten in het luchtruim voor de kust in Syrië patrouilleerden en dat één van de F-16’s plotseling de IL-20 naderde die zich voorbereidde om op Khmeimim te landen. Volgens het Russische Ministerie van Defensie deed de F-16 dit om een inkomende S-200 raket te ontwijken.

    Gelogen

    Zoals eerder is gebeurd liegen de Russen. Ten eerste kan een vliegtuig zich niet ‘verstoppen’ achter een ander vliegtuig zoals wij vorige week berichtten. De voormalige IAF-piloot en het hoofd van de Israёlische militaire inlichtingendienst Amos Yadlin merkte dit vorige week op en zei dat de Russische beweringen ‘onprofessioneel’ waren en bedoeld waren om de Syriёrs van blaam te zuiveren. Yadlin onthulde ook dat de vier Israëlische F-16’s al terug waren in het Israëlische luchtruim toen het Syrische leger “willekeurig” S-200-raketten begon te lanceren, zoals de IDF het noemde. De Russische bewering dat de Israelische vliegtuigen nog 50 minuten voor de kust van Syrie bleven parouilleren na de aanval is dan ook gewoon onwaar. IAF vliegtuigen hanteren een ‘hit’ en ‘run’ taktiek bij hun acties in Syrie.

    Afgelopen zondag publiceerde de Israëlische journalist Avi Sharf bovendien een tijdschema van het incident dat leidde tot het neerhalen van het Russische vliegtuig. Sharf schreef in een Twitterbericht dat de Syriërs twintig raketten lanceerden tien minuten nadat de Israëlische jets hun doelwit troffen in Latakia. In plaats van zich in veiligheid te brengen en de lancering van de S-200-raketten te verbieden, droeg het Russische commandocentrum in Syriё het Russische vliegtuig op om de gevarenzone binnen te vliegen waar het werd neergehaald om 22.03 uur, aldus Sharf.

    Verder bewijs van Russische leugens over de Israëlische acties en het verlies van het IL-20-vliegtuig op 17 september kwam van het Russische ministerie van Defensie zelf. Op zondag beweerde het ministerie dat het vliegtuig een speciale verkenningsmissie uitvoerde in de Idlib de-escalatiezone, die zich in het noorden van Syrië bevindt, dicht bij de Turkse grens. Op 17 september zei hetzelfde Russische ministerie echter dat de verbinding met de bemanning van een Russisch Il-20-vliegtuig verloren was gegaan terwijl het vliegtuig boven de Middellandse Zee op 35 kilometer van de Syrische kust vloog.

    Het Russische vliegtuig vloog verder op een andere hoogte dan de Israëlische F-16’s die op zeer lage hoogte vlogen om niet te worden geraakt door de S-200 raketten waarvan bekend is dat ze niet effectief zijn tegen laag vliegende vliegtuigen.

    Maar is meer. De Russen houden zich nu stil over het feit dat hun leger in Syrië de zich ontvouwende confrontatie verkeerd beoordeelde en aanvankelijk meldde dat een Frans fregat betrokken was bij de aanval op de Iraanse raketfaciliteit in Latakia. Ze houden zich ook stil over het feit dat ze blijkbaar vergaten de Syriërs elektronische signalen te geven die elk vliegtuig als Russisch hadden kunnen identificeren.

    Het Russische leger probeert bovendien te verbergen dat Russische officieren toezicht houden op het gebruik van Russische luchtafweerbatterijen in Syrië (zoals het S-200 systeem) en het vermogen hadden om hun eigen IL-20-vliegtuig te identificeren voordat het werd neergeschoten. Moshe Arens de voormalige Israélische minister van Defensie schreef in een artikel voor Haaretz op woensdag dat een simpele blik op de radar genoeg zou zijn geweest om de de door propellors aangedreven IL-20 te onderscheiden van de Israélische F-16’s.

    Waarom?

    5
    Dit alles roept de vraag op waarom de Russische regering deze crisis heeft geïnitieerd en constant liegt over wat er op 17 september is gebeurd. Eén van de redenen zou kunnen zijn dat Rusland op een gelegenheid wachtte om alsnog het geavanceerde S-300 raketschild aan Syriё te leveren om zodoende Assad’s luchtafweer te verbeteren en daarmee zijn regime verder te verstevigen. De Russische regering probeerde afgelopen april hetzelfde systeem aan Assad te leveren maar zag daar van af na hevige kritiek van Israёl, de Verenigde Staten en andere landen die toen nog aktief waren in de strijd tegen ISIS in Syriё. Levering van de S-300 zou de algemene situatie op het slagveld in Syrië hebben veranderd en Israёls vermogen om actie te ondernemen tegen de Iraanse militaire opbouw in het land hebben gecompliceerd.

    Een andere reden voor Ruslands gedrag ten opzichte van Israёl is dat president Putins imago als de sterke man in het Midden-Oosten werd beschadigd door de blunder van het Syrische leger en zijn eigen commandanten in de regio. De Russische president leek oorspronkelijk het incident te beschouwen als een ongelukkige samenloop van omstandigheden maar na kritiek in de Russische media, die over het algemeen fel anti-Israёl zijn, veranderde zijn positie. Dat heeft ook te maken met toenemend ongenoegen in het Russische defensie-apparaat over de vaak spectaculaire Israёlische aanvallen op Iraanse doelen in Syriё en verdeeldheid binnen het Russische leger over de rol van Iran in het door oorlog geteisterde land.

    Tzvi Magen, de voormalige Israёlische ambassadeur in Rusland noemt de huidige crisis “gecalculeerd, kunstmatig en niet gerelateerd aan de feiten en de realiteit”. “De Russische media beschuldigde Israёl vanaf het begin van de crisis in een goed getimede en georkestreerde manier gevuld met antisemitische elementen. Dit was niet willekeurig”, aldus Magen De voormalige Israёlische diplomaat zei verder dat Rusland op dit moment nog maar 16 oorlogsvliegtuigen in Syriё heeft en nu probeert om de Israёlische dreiging voor het Assad-regime uit te schakelen.

    Israёl heeft echter al aangegeven dat het door zal gaan met de acties tegen Iran in Syriё terwijl de IDF liet doorschemeren dat men al een militair antwoord heeft gevonden op het S-300 raketschild dat de Russen nu aan Assad willen leveren.

    Over de auteur