fbpx
  • De wegen in Oekraïne - een emmenthaler gaatjeskaas is er niets bij!
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Emmenthaler gaatjeskaas

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 29 oktober 2018

    Dagboek van een bijzondere reis van Opperrabbijn Jacobs in Oekraïne
    Deel 6 – 29 oktober.

    Gisteravond na afloop van de Sjabbat, de rustdag, waren Alina (onze vertaalster), Blouma (mijn echtgenote) en ik gevloerd. Vanwege onze aanwezigheid hadden Rabbijn Yossi en zijn vrouw Nechama hun gemeenteleden uitgenodigd om samen de Sjabbat te vieren in Hoditch, het stadje waar de beroemde rabbijn Shneor Zalman, beter bekend als de Alter Rebbe, begraven ligt. Lezing na lezing, toespraak na toespraak, mochten Blouma en ik geven. Arme Alina: vertalen, vertalen, vertalen. Alleen Koen had rust, want er werd niet gereden vanwege de Sjabbat.

    We nemen afscheid van de Poltovaren (die bij ons in Hoditz waren), en rijden nu naar Chernigov. Na twee uur vertelt Koen ons trots dat we al 23 km hebben gereden. De weg is onvoorstelbaar slecht. Een Emmenthaler gaatjeskaas is er niets bij. Net voor we vertrokken belt de rabbijn van Mariupol me. Hij had vernomen over de slachtpartij in een synagoge in Pittsburgh en wilde even tegen iemand aan spreken. Ook in Mariupol is zo’n aanslag niet ondenkbaar.

    Urenlang rijden over de extreem slechte wegen in Oekraïne

    Terwijl we voorthobbelen over de kuilen, droom ik weg over wat Nechama mij eerder vertelde. Meer dan acht jaar geleden werd er bij haar aan de deur gebeld. Een jonge vrouw, zichtbaar mishandeld, staat voor haar met twee kleine kinderen. “Mijn man, een Arabier uit Iran, wil mij en mijn kinderen vermoorden. Ik ben Joods. Neem mijn kinderen alsjeblieft”. Ik zal u, geachte lezer, de dramatische en criminele details besparen. Na een verblijf van zeven jaar bij de rabbijn en zijn vrouw, wonen moeder en kinderen nu in Israël. Vader is nog steeds verslaafd aan de alcohol en heeft alweer een paar andere vrouwen versleten…

    Langs de weg lopen kippen, ganzen en geiten. Hier en daar een koe aan een lijntje. Af en toe doemt een bushalte op waar dan iemand kennelijk staat te wachten op een bus. Ik vraag me af wie eerder komt, de Messiach of de bus. Ondertussen staan we alweer tien minuten te wachten voor een spoorwegovergang. Hoewel er geen vliegverkeer is tussen Oekraïne en Rusland, rijden er nog wel af en toe treinen. Een student biologie uit Charkov, die ook op Sjabbat met ons was, vertelde mij dat biologie de studie bij uitstek is voor de 21e eeuw. Probleem is echter dat we hier nog in de 19e eeuw leven. Inmiddels is een goederentrein die de snelheid had van een invalide slak, voorbij en doet de mevrouw van het seinhuisje de slagboom open.

    Deze voormalige synagoge in Krolevits is nu in gebruik als muziekschool

    We stopten in Krolevits. De overgrootouders van Blouma liggen daar begraven. Ook komt de vader van mevrouw Dobba Vorst hier vandaan. Voor mijn vrouw dus ‘back to the roots’. In Krolevits is ook een massagraf met een gedenkteken, het restant van wat eens een rijk Joods leven was. Maar de overgrootouders van Blouma zijn “gelukkig” voor de catastrofe overleden. In Krolevits wonen nog vijftien Joden. Eens was twintig procent van de bevolking Joods.

    Oude Joodse begraafplaats in Krolevits

    Na uren kuilen omzeilen komen we aan in Chernigov. De jonge rabbijn staat ons al buiten, voor de sjoel, op te wachten. Binnen zo’n honderd gemeenteleden. Ik mag weer spreken, er wordt vol aandacht geluisterd. Wat een voorrecht om deze jonge rabbijn en zijn echtgenote te mogen bemoedigen. Wat fantastisch om de gemeenschap te mogen complimenteren voor hun inzet.

    Ik word nog even voorgesteld aan een jonge vrouw, Esther, die de drijfveer achter de kleuterklas is. Haar overgrootmoeder was door haar ouders gedoopt en van een niet-Joods klinkende naam voorzien. Grootmoeder, moeder… allen niet joods opgevoed. Met behulp van de kerk is het doopregister tevoorschijn gehaald en kon haar Jood-zijn bewezen worden. Esther is weer thuisgekomen van drie generaties even weg!

    Esther aan het werk in de kleuterklas van Chernigov

    Dit is het zesde dagboekverslag in een serie. 
    Lees hier de eerdere verslagen.

    Thema

    Over de auteur