fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Nieuw dieptepunt in Palestijnse leugencampagne tegen Israël

    Yochanan Visser - 8 november 2018

    “Falafel gestolen”, luidde de kop boven een kort bericht in de laatste editie van de krant Israël Aktueel. De officiële TV zender van de Palestijnse Autoriteit beweerde dat Israël zich de Palestijnse lekkernijen had toegeëigend als deel van een samenzwering om het ‘Palestijnse erfgoed’ te stelen, aldus het bericht.

    “Er is een diefstal gepleegd van de Palestijnse falafel, de Palestijnse hummus en nog enkele populaire gerechten door de bezetter,” aldus een verslaggever van PA TV die de ‘diefstal’ een “brute aanval” noemde. Overbodig te zeggen dat falafel niet door de Palestijnse Arabieren werd uitgevonden maar zeer waarschijnlijk voor het eerst werd bereid door Koptische christenen in Egypte.

    “Deze leugens en het bedrog door de PA, Hamas en andere Palestijnse groepen voeden de haat tegen Israël en niet alleen in de Palestijnse maatschappij.”

    Hetzelfde geldt voor hummus, de kikkererwtenpasta die eerder door Hezbollah in Lebanon werd opgeëist als een oorspronkelijk Libanees gerecht dat door de Israëli’s was ‘gestolen’. Hummus werd echter naar alle waarschijnlijkheid ook voor het eerst in Egypte gegeten alhoewel de Grieken zeggen dat het gerecht in Griekenland werd uitgevonden.

    Eerder deze week was het opnieuw raak toen de Palestijnse Autoriteit Israël beschuldigde van het stelen van de adder, een slang die in heel Israël voorkomt en ook in delen van Libanon en Syrië. De Israëlische autoriteiten bepaalden dat de adder, die door de eeuwen heen werd aangeduid bij zijn Latijnse naam Daboia Palaestinae, voortaan als “de adder van het land Israël” door het leven zou gaan.

    Palaestinae was de naam die de Romeinen aan Israël gaven na de verwoesting van de Tempel en de verbanning van de Joden uit Jeruzalem. De naam Palestina werd overigens door de Britten gebruikt om Israël aan te duiden en zij gaven paspoorten aan zowel Joden en Arabieren waarin stond dat men Palestijns burger was.

    De Israëlische beslissing werd krachtig veroordeeld door de Palestijnse Autoriteit die opnieuw het woord ‘diefstal’ in de mond nam en beweerde dat de adder tot het ‘Palestijnse erfgoed’ behoorde. Imad al-Atrash, de directeur van de Palestijnse sociëteit voor natuur, zei later dat de strijd over de naam van de slang deel uit maakte van een grotere worsteling over het behoud van de ‘Palestijnse identiteit’.

    Serieus

    Dit mag wellicht komisch klinken en zelfs kinderachtig maar dat is het niet. De directeur van Palestinian Media Watch, Itamar Marcus heeft samen met zijn collega Jacques Zilberdik een boek volgeschreven over de halve- en hele onwaarheden over Israël die de ronde doen in de wereld door toedoen van de Palestijnse Arabieren en die tot doel hebben om de Joodse rechten op het land Israël te ontkennen.

    Deze leugens en het bedrog door de PA, Hamas en andere Palestijnse groepen voeden de haat tegen Israël en niet alleen in de Palestijnse maatschappij. Commentatoren die het boek van Marcus en Zilberdik lazen zeiden dat deze praktijken voorkomen dat het ooit tot verzoening zal komen tussen de Palestijnse Arabieren en Israël en dat zij een belangrijke rol spelen in de voortdurende terreurcampagne tegen Israël.

    Dezelfde leugens werden verpakt in de zogenaamde bloedsprookjes die de Jodenvervolging in Europa veroorzaakten en die uiteindelijk leidden tot de moord op zes miljoen Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland en Polen.

    Abbas

    Mahmoud Abbas, de leider van de Palestijnse Autoriteit, heeft zich door de jaren heen ontpopt als een ware Jodenhater die niet terugdeinst voor de meest grove aantijgingen tegen Israël en de Joden. In de zomer van 2015 zei hij dat Joden geen recht hadden om de Al-Aqsa moskee op de Tempelberg te “verontreinigen met hun vieze voeten”.

    In april dit jaar beweerde Abbas, die ooit promoveerde in Moskou op een proefschrift waarin hij grotendeels de Holocaust ontkende, dat het sociale gedrag in de Joodse gemeenschap in Europa, niet antisemitisme, had geleid tot de moord op zes miljoen Joden. Tijdens deze ‘geschiedenisles’ beweerde Abbas ten onrechte dat er geen antisemitisme in Arabische landen was geweest en dat Hitler de immigratie van Joden naar Israël had gefaciliteerd via een overeenkomst met wat vandaag de dag de Israëlische Bank Leumi is.

    Hij ontkende tegelijkertijd opnieuw iedere relatie tussen de Joden en het land Israël en beweerde dat de Joodse staat een koloniaal project was dat via samenzweringen tegen de Arabieren tot stand was gekomen.

    Misbruik Holocaustfoto

    Deze week overschreed de PA iedere grens in haar haat, leugen en bedrog campagne tegen Israël.

    De officiële TV van de Palestijnse Autoriteit liet een foto zien van honderden lijken die volgens het Palestijnse leiderschap waren vermoord door de Hagana en Lechi, de Joodse milities die de Joodse gemeenschap in het land verdedigden voor de oprichting van de staat Israël.

    Op het TV scherm verscheen de tekst “ 70 jaar sinds de massamoord door ‘de Bezetting’ in het dorp Al-Dawayima” terwijl de commentator claimde dat de slachtoffers op de foto Palestijnse Arabieren waren. Al-Dawayima was in 1947 het toneel van hevige huis aan huis gevechten waarbij de Arabieren de burgerbevolking als schild gebruikten.

    Dezelfde foto werd eerder door de PA gebruikt om haar valse bewering te staven dat Joodse milities een bloedbad hadden aangericht in het dorp Deir Yassin nabij Jeruzalem. 

    De foto werd echter door het Amerikaanse leger genomen kort na de bevrijding van het concentratiekamp Buchenwald en het nabijgelegen kamp Nordhausen in Nazi-Duitsland. De honderden dode slachtoffers waren Joden en anderen die door de Nazi’s waren vermoord.

    De publicatie van de foto leidde tot woede onder Israëli’s en haar aanhangers waar sommigen wezen op het feit dat de Palestijnse Arabieren aan de ene kant de Holocaust ontkennen en aan de andere kant historisch bewijsmateriaal over de massamoord op de Joden gebruiken om Israël te demoniseren.

    Over de auteur