• Opperrabbijn Binyomin Jacobs in de korf waarmee hij omhoog werd getakeld om de menora te ontsteken. - Foto: A. Lont
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Chanoekadagboek (deel 2)

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 4 december 2018

    Mijn vrouw heeft mij al meerdere keren uitgelegd dat niet iedereen mijn grapjes begrijpt. En van een van die verkeerd opgevatte grappen ben ik ook dit jaar weer het ‘slachtoffer’ geworden.

    Meer dan zes jaar geleden, enige maanden voor Chanoeka, vernam ik toevallig dat de directie van Christenen voor Israël (CvI) met een groep vrijwilligers in Antwerpen waren. Ze zouden een maaltijd nuttigen bij Hoffy’s, het bekende koosjere restaurant. En dus belde ik Hoffy’s, en verzocht hen om toch vooral aan alle deelnemers mijn hartelijke groeten over te brengen. Voor de lol voegde ik eraan toe: binnenkort is het Chanoeka. Wat zou het toch leuk zijn als de CvI voor hun gebouw een grote menora plaatsen.

    “Dit jaar werd ik dus, samen met Commissaris van de Koning Arno Brok, meer dan twaalf meter de lucht in verheven om het tweede lichtje aan te steken.”

    En zo is het begonnen. Ze namen mij volstrekt serieus en dus stond voor het gebouw van CvI dat jaar tijdens Chanoeka de grootste koosjere menora ter wereld! Sindsdien word ik jaarlijks, nu al zes jaar lang, in een levensgevaarlijke korf gehesen, voorzien van de nodige riemen en klemmen met als doel te voorkomen dat ik eerder land dat de korf zelf.

    Dit jaar werd ik dus, samen met Commissaris van de Koning Arno Brok, meer dan twaalf meter de lucht in verheven om het tweede lichtje aan te steken. Wat een belevenis! En wat een meute! Een kleine duizend aanwezigen in de culturele hoofdstad van Europa: Leeuwarden.

    De vader van mijn oma kwam uit Leeuwarden. En nu sta ik daar, als een nazaat van iets heel groots en moois dat bijna niet meer is. Burgemeester Ferd Crone sprak, de Honorair Consul van Israël en ikzelf spraken ook. Er was Jiddische muziek en het was adembenemend om het Ma’oz Tsoer, het traditionele Chanoekalied, te horen zingen door zovelen.

    » Lees het vervolg van dit dagboekverslag op Jonet.nl

    Over de auteur