fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Chanoekadagboek (deel 6)

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 8 december 2018

    Eindelijk even helemaal weg geweest. Na het aansteken van het zesde lichtje voor het begin van de Sjabbat, heb ik mijn mobiele telefoon uitgeschakeld, mijn iPad verborgen en probeerde ik er even helemaal voor mijn kinderen en kleinkinderen te zijn:  Sjabbat bij de familie en zojuist het zevende lichtje.

    In deze Joodse wijk in Montreal zijn tientallen sjoels, maar er is totaal geen beveiliging. Alles staat gewoon open, geen deur op slot en geen code vereist. De aanslag in Pittsburg heeft een enorme indruk op hen gemaakt. Dat wij in Europa niet van de aanslag opkeken, bevreemd ze. Ik geloof dat ze denken dat Europa een andere planeet is. Eigenlijk volledig onverantwoord, in mijn optiek. Maar ja, wie ben ik.

    Als ik vertel dat ik in Nederlandse media heb gelezen dat het aantal antisemitische incidenten in Canada erg is toegenomen, schijn ik hun duidelijk iets nieuws te vertellen. En dat in Nederland vele Joden de hoed op straat vervangen voor een baseballcap kunnen ze eigenlijk niet vatten. Ik vermoed dat ze mij een beetje paranoïde vinden. Het zij zo.

    Rabbijn Jacobs tijdens een Chanoekaviering in Montreal.

    Maar op Sjabbat dus even helemaal weg. Hoewel dit dagboek en Jonet.nl niet bedoeld is voor religieuze artikeltjes, wil ik toch even stiekem een parabel delen die ik heden onder ogen kreeg. Nadat de voorzitter van een Joodse gemeente na jarenlang zijn gemeente te hebben gediend, afscheid had genomen, is hij verhuisd naar Israël. Een nieuwe voorzitter neemt het over.

    Jaren later komt de oud-voorzitter weer eens naar zijn voormalige gemeente en tot zijn verbazing ziet hij dat de Joodse gemeente een nieuw, prachtig en luxueus mikwe – ritueel bad – heeft gebouwd. De oud-voorzitter is uiterst verbaasd, want de kas van de gemeente had dit, zeker in zijn tijd, nooit kunnen bekostigen.

    Hij vraagt zijn opvolger waarvandaan hij het geld gekregen heeft. De nieuwe voorzitter legt hem trots uit dat hij heeft laten onderzoeken hoe de financiële situatie is van zijn gemeenteleden. Nou, die loog er niet om. Een groot aantal zat er zeer warmpjes bij. En dus besloot hij om de contributie voor alle leden ingrijpend te verhogen.

    Iedereen moest meer betalen voor het lidmaatschap, ook de allerarmsten. En als ze dan dus niet konden betalen, werd hen verzocht om waardevolle bezittingen te verpanden en het geld gewoon, gelijk iedereen, aan de Joodse gemeente af te dragen …

    » Lees verder op Jonet.nl

    Over de auteur