fbpx
  • Foto: Yonatan Sindel/Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Bus 405: verhalen moeten worden verteld

    Julia - 1 februari 2019
    Ik sluit achteraan in de lange rij wachtende mensen. We wachten op bus 405, de bus van Jeruzalem naar Tel Aviv. Bus 405 rijdt als het een beetje meezit in 40 minuten naar Tel Aviv en is een enorm drukke buslijn. Ook ik pak zeker een keer per week bus 405, zo ook vandaag. Ik kies een plaatsje in de bus en niet veel later komt er een man naast mij zitten. De bus vertrekt en ik raak in gesprek met mijn buurman. Als wij de plaats Neve Ilan passeren, vertelt hij mij een schokkend feit: ‘Wist je dat hier op 6 juli 1989 een terroristische aanslag heeft plaatsgevonden met een bus van buslijn 405?’

    Op 6 juli 1989 kaapte een terrorist van de Palestijnse islamitische Jihad bus nummer 405. De bus was onderweg van Tel Aviv naar Jeruzalem. Bij het instappen was de zelfmoordterrorist vlakbij de chauffeur gaan zitten. Toen de bus een ravijn in de buurt van Jeruzalem passeerde, greep hij het stuur van de bus en reed met de bus het ravijn in.

    Zestien passagiers overleefden de aanslag niet en zeventien mensen raakten gewond. De zelfmoordterrorist overleefde de aanslag en kreeg medische zorg in een Israëlisch ziekenhuis. In oktober 1989 werd hij veroordeeld en in oktober 2011 was hij een van de 1027 Palestijnse gevangenen die werden vrijgelaten in ruil voor Gilad Shalit, een Israëlische soldaat die gevangen werd gehouden.

    Ik bedank hem voor zijn verhaal en stap de bus uit. Ik ben er stil van.

    Ik luister geschokt naar het verhaal en realiseer mij dat ik op dit moment ook in bus 405 zit. Dezelfde buslijn als destijds, en ik maak er veelvuldig gebruik van. De man vertelt verder: ‘Nadat de bus in het ravijn was gestort, waren studenten van een nabijgelegen Yeshiva snel ter plaatse om te helpen. Onder andere door deze actie van de Yeshiva-studenten werd uiteindelijk de organisatie ZAKA opgericht.’

    ZAKA is een vrijwilligersorganisatie die vooral bekend is door de aanwezigheid bij terreuraanslagen en rampen wereldwijd, maar onder andere ook door de gespecialiseerde hulp bij zoek- en reddingsacties op land en op zee. Waar nodig wordt er geholpen bij de identificatie van slachtoffers en het verzamelen van lichaamsdelen voor een juiste begrafenis. De vrijwilligers, meestal religieuze Joden, vinden het belangrijk dat de lichamen van Joodse slachtoffers worden begraven volgens de Joodse wet.

    We naderen Tel Aviv en ik wil graag de achterliggende gedachte weten waarom deze man mij dit verhaal vertelde. Vlak voordat ik de bus verlaat, stel ik hem dan ook de vraag: ‘Waarom vertelt u dit aan mij?’ Hij antwoordt: ‘Verhalen als deze moeten worden verteld, zodat we ons de onschuldige mensen zullen herinneren die zijn omgekomen bij terroristische aanslagen. We moeten er altijd op voorbereid zijn dat dit weer kan gebeuren.’ Ik bedank hem voor zijn verhaal en stap de bus uit. Ik ben er stil van.

    Thema

    Over de auteur