fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Van verpleegkundige naar patiënt

    Julia - 14 maart 2019
    De ruimte wordt verlicht door TL-verlichting. Mensen komen en gaan met alle bijbehorende emoties. Opgeluchte blikken, tranen, verwardheid, vermoeidheid… Ik hoor de piepjes van de monitoren die de vitale functies meten, zoals de hartslag, de ademhaling, de saturatie en de bloeddruk. De spoedeisende hulp draait op volle toeren en overal waar ik kijk zie ik patiënten, liggend in smalle bedden met hun naasten aan hun zijde. In het centrum van de spoedeisende hulp bevindt zich een open verpleegpost.  Artsen, specialisten en verpleegkundigen zijn aanwezig en hebben geen minuut tijd om uit te rusten. Middernacht, de felle tl lampen worden nu iets gedimd en ik sluit mijn ogen. Vanaf nu zal het bekende Hadassah ziekenhuis in Jeruzalem een andere betekenis voor mij hebben. Van de verpleegkundige ben ik opeens de patiënt geworden.

    Chagall

    Het Hadassah Universitair Medisch Centrum is een academisch ziekenhuis. Het ziekenhuis heeft twee locaties. De grotere hoofdlocatie bevindt zich vlakbij Ein Kerem, een voorstadje van Jeruzalem. De kleinere locatie bevindt zich op Mount Scopus in het noordoosten van Jeruzalem. De synagoge van het ziekenhuis op de locatie Ein Kerem is beroemd vanwege de prachtige glas-in-lood ramen, ontworpen door Marc Chagall. De twaalf ramen zijn vol symboliek en gaan over de twaalf stammen van Israël. Chagall werd geïnspireerd door het verhaal van Jacob die zijn twaalf zonen zegent op zijn sterfbed.

    Van de verpleegkundige ben ik opeens de patiënt geworden.

    Uitglijder

    Het is een regenachtige zaterdagavond. Het is nat in het trappenhuis. Druk pratend loop ik de trap af als ik plotseling uitglijd. Ik val achterover met mijn hoofd op een traptrede. Een uitglijder die mij hoofdletsel bezorgt en mij uiteindelijk in het ziekenhuis doet belanden. Na bijna 28 uur op de spoedeisende hulp te hebben doorgebracht, word ik eindelijk overgeplaatst naar de afdeling neurochirurgie. Ik kan bijna niet geloven dat ik mij nog steeds in hetzelfde ziekenhuis bevind. De spoedeisende hulp oogt ouderwets. Overal, zelfs op de gang, liggen patiënten. De afdeling neurologie is modern en ruim. Vanuit mijn ‘nieuwe’ comfortabele bedje kijk ik opzij naar mijn zusje die ligt slapen op een bankje naast mijn bed. Ik ben zo blij en dankbaar dat zij er is! Een vriendelijke Arabische verpleegkundige stelt zich aan mij voor.

    Samen

    In een eerder artikel schreef ik over multiculturele zorg, welke ik nu als patiënt heb kunnen ervaren. In het ziekenhuis komen culturen samen, zowel onder het personeel als onder de patiënten. Het personeel moet voor de best mogelijke zorgverlening intensief samenwerken. In het ziekenhuis werd ik geholpen door zowel Joodse als Arabische artsen en verpleegkundigen waarbij een goede samenwerking plaatsvond. Politieke issues die eventueel de samenwerking zouden kunnen beïnvloeden, waren absoluut niet aan de orde.

    Dankbaar

    De lichtintensiteit van mijn computer staat op de allerlaagste frequentie en ik werk aan mijn eerste blog na mijn val. Een maand lang heb ik niks kunnen doen. Uren heb ik in het donker doorgebracht omdat ik geen licht kon verdragen en de pijn in mijn hoofd was ondraaglijk. Kort nadat ik uit het ziekenhuis was ontslagen, werd ik gebeld door een verpleegkundige van ALEH. Door het gesprek dat ik met haar voerde, realiseerde ik mij dat ik heel dankbaar mag zijn met het feit dat ik geen blijvende schade heb overgehouden aan mijn val. Enkele kinderen in ALEH zijn zoals ze zijn door een simpele maar harde val op hun hoofd. 

    Thema

    Over de auteur