fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    De eerste knuffel

    Julia - 1 april 2019
    Maandagochtend negen uur, alle kinderen in Aleh zijn wakker en verzorgd. Ik zie die ene aardige mevrouw uit de lift stappen en ik begroet haar enthousiast. Deze vrouw komt elke week twee keer om een paar uurtjes een baby’tje vast te houden en te knuffelen. De vrouw neemt plaats in een comfortabele stoel naast het kinderbedje en ik pak voorzichtig het kleine meisje op en leg haar in de armen van de vrouw. Het meisje begint hard te huilen maar stopt daarmee zodra ze de rustgevende stem hoort. Ik leg een dekentje over het kindje dat nu heel rustig is en kijk toe hoe de vrouw als het ware de plek van de moeder inneemt.

    First Hug, oftewel ‘de eerste knuffel’, is de naam van een organisatie die zich richt op het geven van aandacht aan verlaten en eenzame baby’tjes in de Israëlische ziekenhuizen. Het werk wordt gedaan door toegewijde vrijwilligers. Zij proberen een beetje de leegte op te vullen van de afwezige vaders en moeders.

    Ieder jaar worden er honderden baby’s achtergelaten op de NICU-afdelingen (afdelingen voor te vroeg geboren baby’s en pasgeborenen) van de Israëlische ziekenhuizen. Deze baby’tjes zijn vaak veroordeeld tot lange ziekenhuisopnamen waar het regelmatig ontbreekt aan zorgzame aanrakingen of de toegewijde zorg van een vader en moeder. Het ziekenhuispersoneel zorgt vanzelfsprekend voor de gezondheid van de baby’s, maar door de enorme werkdruk kan het personeel niet voldoende voorzien in de emotionele behoeften van de baby’s.

    Dit is de reden waarom de organisatie ‘First Hug’ werd opgericht. Studies van over de hele wereld hebben aangetoond dat lichamelijk contact enorm belangrijk is in de eerste levensfase van een baby. Het is essentieel voor een gezonde ontwikkeling. De vrijwilligers zorgen dagelijks voor dit lichamelijke contact en geven de baby’tjes de liefde en warmte die zij nodig hebben.

    Liefdevol knuffelt de vrouw het kleine meisje, dat nu langzaam in slaap valt. Ik vraag haar wat haar ertoe heeft bewogen zich aan te sluiten bij de organisatie First Hug. Zij vertelt mij het volgende: ‘Mijn eigen kinderen waren nog klein en kregen al mijn aandacht, maar ik had nog zoveel meer liefde te geven. Ik wist dat er veel baby’tjes hiervan verstoken waren, omdat er geen vader of moeder in beeld was. Met een klein groepje jonge vrouwen zijn we destijds begonnen met het geven van moederliefde aan baby’tjes die dit zo hard nodig hadden. Ik bracht maandenlang een paar uur per week een bezoek aan hetzelfde baby’tje. Ik ontwikkelde voor elk kindje een liefde die ik kan beschrijven als onvoorwaardelijke liefde, dezelfde liefde zoals ik die voor mijn eigen kinderen voelde. Moederliefde. Bijna alle baby’tjes die ik maandenlang heb vastgehouden zijn geadopteerd, maar er zijn er ook een paar overleden. Geen van alle zal ik ooit vergeten, elk baby’tje was een individu met een ziel. Jaren later werd de organisatie First Hug opgericht om de zorg aan eenzame en verlaten baby’tjes in de ziekenhuizen van Israël meer gestructureerd te laten verlopen. Ik kom nu al een paar maanden bij dit baby’tje in Aleh.’
    Ik zie de vrouw naar het slapende baby’tje in haar armen kijken en hoor haar zeggen: ‘Ik hou van haar, ze verdient het om vastgehouden te worden en te worden geknuffeld’.

    Thema

    Over de auteur