fbpx
  • Oud-premier Dries van Agt. - Foto: Wikimedia Commons
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Verschenen

    Palestina in Doodsnood

    2 mei 2019

    Voormalig Premier Dries van Agt, oprichter van The Rights Forum en auteur van Een schreeuw om recht (2009), doet opnieuw een “hartstochtelijk oproep aan Europa” om Israël te veroordelen en “geweldloos verzet” te plegen om deze “apartheidstaat” te ontmantelen en de “koloniale bezetting” van Palestijns grondgebied tot een einde te brengen.

    De kernboodschap van dit 64 pagina tellende boekje is dat het gehele gebied van het Mandaat van Palestina – het huidige Israël plus de Westelijk Jordaanoever en Gazastrook – het “thuisland van de Palestijnen” is. Die Palestijnen, volgens van Agt, zijn per definitie niet-Joden. Het in 1920 door de internationale gemeenschap opgerichte Mandaat voor Palestina, dat het uniek historische en religieuze band tussen de Joden en wat toen ‘Palestina’ heette erkende, en een ‘thuisland voor het Joods volk’ beoogde, was een vergissing; er is in het internationaal rechtsorde geen ruimte voor een Joods staat (ook geen christelijke staten, trouwens). In de visie van Van Agt hebben Joden het slecht gehad in Europa, en mogen ze in Palestina wonen, maar dan als minderheid in een Arabisch staat.

    “Van Agt beweert stellig dat hij geen antisemiet is. Als dit boek zijn houding ten opzichte van het Joods volk weerspiegelt, heb ik sterk mijn twijfels.”

    Het boek bestaat uit 22 korte hoofdstukken, elk hoofdstuk een litanie van de zonden van de Staat Israël en zijn leiders. Israël is verantwoordelijk voor alle in de jaren ‘40 uit Palestina gevluchte Palestijnen, die onmiddellijk terug moeten kunnen komen naar hun geboorteland. De in juni 1967 door Israël veroverde gebieden zijn op illegale wijze bezet en dienen onmiddellijk teruggeven te worden aan de Palestijnen, die de echte bewoners zijn. De huidige staat Israël is geen democratie; Israëlische Arabieren hebben geen echte rechten, maar worden systematisch gediscrimineerd. Israël is verantwoordelijk voor de erbarmelijke toestand van de inwoners van Gaza. Israël is ook verantwoordelijk voor het feit dat de tweestatenoplossing niet lukt en dat de Palestijnen geen levensvatbare staat hebben.

    Dit alles, zegt Van Agt, is in strijd met het internationaal recht: “Israël gedraagt zich alsof het niets te maken heeft met internationaal recht.” Als Israël zich wél aan het internationaal recht zou houden, zouden de Palestijnen al lang een eigen staat hebben gehad en zou er geen conflict meer zijn.

    Wat moeten wij hiervan vinden? Allereerst, mogen wij de zorg delen over de toestanden in de gebieden onder Palestijns bestuur. Het regime dat in deze gebieden sinds Oslo (1993-1995) geldt was als tijdelijk bedoeld. Het is ontzettend jammer dat er tot nu toe geen oplossing is gevonden voor de Palestijnen, die in een no mans land zijn beland. Dat er inmiddels miljoenen Arabische Palestijnen nog in vluchtelingenkampen wonen, is een schande. De toestand van de inwoners van de Gazastrook is een ramp. Ook mogen wij best erkennen dat de Staat Israël niet perfect is, en dat sommige Arabieren als minderwaardig worden behandeld en zich tweederangsburgers voelen.

    Maar het is bizar, en eigenlijk schrokkend, dat van Agt alleen Israël verantwoordelijk stelt voor het lot van de Palestijnen. Het waren toch de Arabische Palestijnen die de Joden in de jaren ’20 aanvielen? Het waren toch Arabische Palestijnen die het VN Verdelingsplan verwierpen en vervolgens de aanval op Israël in mei 1948 bijvielen, met als resultaat de Palestijnse vluchtelingenproblematiek? Het waren toch de Palestijnen die in 1993 zelf de Oslo-akkoorden met Israël aangingen, en die in 2000 van de onderhandelingen onder toezicht van president Clinton wegliepen? Zoals iemand eens zei: “the Palestinians never miss an opportunity to miss an opportunity”.

    Van Agt wekt de indruk dat het internationaal recht door de VN gemaakt wordt. Als Israël het niet eens is met wat de meerderheid van de VN lidstaten als internationaal recht beschouwt, is Israël schuldig aan ‘het negeren van het internationaal recht’. Met alle respect is dat niet alleen onjuist, het is een zeer gevaarlijk benadering, want het geeft de macht aan de meerderheid in de VN om te bepalen wat het internationaal recht is, en dat vervolgens op de minderheid te leggen. Zo werkt het internationaal recht niet, en als jurist zou Van Agt dat moeten weten. Van Agt stelt dat resoluties van de VN Veiligheidsraad “bindend voor alle lidstaten” zijn. Dat pertinent onjuist. Niet voor niets zijn Veiligheidsresoluties alleen bindend als zij onder Hoofdstuk VII van het VN-verdrag zijn aangenomen; de Raad heeft tot nu toe geen enkele resolutie betreffende Israël onder dit Hoofdstuk VII aangenomen.

    Van Agt is ook zeer selectief in zijn interpretatie van het internationaal recht. Ik geef een voorbeeld. Volgens van Agt hebben de Palestijnse vluchtelingen ‘recht op terugkeer’ naar hun huizen. Dat is pertinente onzin. Geen enkele vluchteling heeft ‘recht op terugkeer’ onder het internationaal recht. Dat is de reden, bijvoorbeeld, dat Syrische vluchtelingen die in Europa belanden door de EU-landen moeten worden opgenomen, en dat er geen druk op Assad wordt gelegd om ze terug te nemen. Op basis waarvan dan hebben de Palestijnen ‘recht op terugkeer’? VN Resolutie 194 (11 december 1948) is de enige bron van het zogenoemde Palestijns recht op terugkeer. Maar die resolutie verleent geen enkele rechten aan de Palestijnse vluchtelingen. de Algemene Raad van de VN heeft geen bevoegdheid om rechten te verlenen. Bovendien had Resolutie 194 toepassing op alle vluchtelingen (ook Joden die uit Arabische landen moesten vluchten), maar dan alleen vluchtelingen die vreedzaam willen leven, en was in zeer algemene termen geformuleerd. De betreffende alinea luidt als volgt:

    “Resolves that the refugees wishing to return to their homes and live at peace with their neighbours should be permitted to do so at the earliest practicable date, and that compensation should be paid for the property of those choosing not to return and for loss of or damage to property which, under principles of international law or in equity, should be made good by the Governments or authorities responsible.”

    Ik vind het verbazingwekkend dat een voormalig premier van dit land zo slordig met de internationaale rechtsorde omgaat. Het valt ook op dat hij de haat tegen Joden in de islamitische wereld totaal negeert. Maar ik vrees dat dit maar symptomen zijn. Het meest problematische van dit boek, naar mijn mening, is dat Van Agt het Joodse volk geen enkel recht op zelfbeschikking toekent. De enige echte Joden in zijn ogen zijn kennelijk Joden die de relatie van hun volk met het land ontkennen en Zionisme sterk veroordelen. De Joden hebben – als internationaalrechtelijk erkend volk – kennelijk nooit bestaan, hebben nu geen recht om te bestaan (en zeker niet in Israël, tenzij als minderheid), en zouden voortdurend als vreemdelingen in de wereld moeten voortbestaan.

    Van Agt beweert stellig dat hij geen antisemiet is. Als dit boek zijn houding ten opzichte van het Joods volk weerspiegelt, heb ik sterk mijn twijfels.

    Palestina in Doodsnood, Vantilt, 2019.

    Op de cover van het boekje van Van Agt staan vier kaarten van Israël die de suggestie wekken dat Israël Palestijns land heeft opgeslokt. Dat deze kaarten een bedriegelijke suggestie wekken, hebben we hier eerder op de site weerlegd in dit artikel (beknopt) en in dit artikel (uitgebreid).

    Over de auteur