fbpx
  • Een van de wetenschappers die het dagboek van Ilan Ramon reconstrueerden.
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Door tijd en ruimte

    Petra van der Zande - 14 juni 2019

    “Door het geloof werd Henoch weggenomen, opdat hij de dood niet zou zien. En hij werd niet gevonden, omdat God hem weggenomen had. Vóór zijn wegneming kreeg hij namelijk het getuigenis dat hij God behaagde.” Hebreeën 11:5

    Het boek van Henoch, de overgrootvader van Noach, was al eeuwen voor Jezus’ geboorte bekend. Ook de discipelen kenden het en de kerkvaders uit de 2e en 3e eeuw AD lazen dit mysterieuze boek eveneens. Tijdens het Concilie van Nicaea werd het boek van Henoch in de ban gedaan, waarna het langzamerhand in de vergetelheid raakte. In 1773 werden in Abyssinië drie Ethiopische kopieën van Henoch gevonden waarna het boek in het Engels vertaald werd. Jaren later werden verschillende Griekse gedeelten gevonden en in 1948 elf Aramese fragmenten in Qumran.

    “Ook over hen heeft Henoch, de zevende vanaf Adam, geprofeteerd, toen hij zei: Zie, de Heere is gekomen met Zijn tienduizenden heiligen, om over allen het oordeel te vellen en alle goddelozen onder hen terecht te wijzen voor al hun goddeloze daden, die zij op goddeloze wijze bedreven hebben, en voor al de harde woorden die zij, goddeloze zondaars, tegen Hem gesproken hebben.” (Judas 1:14,15)

    Ilan Ramon

    Oorlogsheld Ilan Ramon, en Israëls eerste astronaut kwam op 1 februari 2003 tijdens de ramp met het ruimteveer Columbia om het leven. Brokstukken van het ruimteveer werden verspreid over een gebied van 5000 kilometer. Twee maanden na de ramp vond een Amerikaanse Indiaan Ramons ruimtedagboek. Weduwe Rona Ramon vroeg de Israëlische politie het zwaar beschadigde dagboek te onderzoeken. Het leek een onmogelijke opdracht.

    Henochfragmenten, die duizenden jaren van woestijncondities, oorlogen en plunderingen overleefd hadden, werden in de 19e eeuw gevonden. De 34 pagina’s van Ilan’s dagboek, die een explosie, extreme kou, hitte en regen overleefden, werden ook op een wonderbaarlijke manier ontdekt. Met behulp van moderne technieken kon een groot deel van beide zwaar beschadigde documenten leesbaar worden gemaakt.

    Zowel Henoch als Ilan beschreven hun reis door de kosmos – de één millennia geleden, de ander in de moderne tijd. In de Ethiopische versie lezen wij wat Henoch zag en ervoer toen hij werd opgenomen in de zeven hemelen. (Daar komt dus dat gezegde “Hij is in de zevende hemel” vandaan.) Henoch keerde terug naar de aarde om zijn indrukken op te schrijven. Ilan Ramon zette zijn emoties en ervaringen op papier maar zijn droom, “Ik moet een boek schrijven van het verleden naar het heden en van het heden terug,” is helaas nooit uitgekomen.

    Rona Ramon schonk het dagboek van haar man aan het Israel Museum, dat een expositie samenstelde: “Door tijd en ruimte: het dagboek van astronaut Ilan Ramon en een Dode Zee boekrol.”

    Beide ‘astronauten’ verwonderden zich over wat zij zagen en ervoeren het een groot voorrecht om daarvan getuigen te mogen zijn. “En alleen ik, Henoch, zag het visioen, het einde van alle dingen: en niemand zal zien zoals ik gezien heb.” (1 Henoch 19:3) “Het is iets dat slechts een enkeling mag ervaren,” schreef Ilan.

    “De hemel vertelt Gods eer, het gewelf verkondigt het werk van Zijn handen. Dag op dag spreekt overvloedig, spreekt overvloedig nacht op nacht geeft kennis door. Geen spreken is er, geen woorden zijn er, hun stem wordt niet gehoord. Hun richtlijn gaat uit over heel de aarde, hun boodschap tot aan het einde van de wereld.” (Psalm 19: 2-4)

    Thema

    Over de auteur