fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Heet, heter, heetst

    Fraidzjah - 14 juni 2019

    Hier in de zuidelijke woestijn vlak naast Egypte razen er na de zomer regelmatig stofstormen voorbij. Afgelopen winter streepte ik er acht af. In het ragfijne zandstof op de vloer van de salon wel te verstaan. Je kon er gewoon in schrijven. Daarna maak je (alles) schoon, de lucht wordt weer helder en met een nieuwe schone dag is alles eigenlijk vergeten. Maar de snoeihitte die kort geleden over ons heen golfde herinnert ons aan wie mens is en Wie de natuur regeert.

    Een van de beslissingen bij het zelfstandig en zo goedkoop mogelijk bouwen van ons huis was de keuze van blokken voor de te metselen muren. Met de dure blokken van bijna een halve meter dik boordevol luchtbelletjes voor isolatie ben ik nu erg blij. ’s Nachts staan alle ramen open om het huis te koelen. Voor 06.00 uur ’s morgens gaat alles dicht en schermen de houten luiken de zon af. De pergola’s voor het huis werpen schaduw op de muur en zodoende wordt het binnen niet warmer dan 30º Celsius. Op de koele betonnen vloer spelen Jonathan en David fijn.

    “’s Nachts staan alle ramen open om het huis te koelen. Voor 06.00 uur ’s morgens gaat alles dicht en schermen de houten luiken de zon af.”

    We hadden tijdens de hittegolf samen een dag vrij, wat niet goed uitkwam. In de door airconditioning gekoelde kleuterklassen zouden ze het beter hebben gehad die dag. Ik begon nog voor zonsopgang met de buitenklussen die voor die dag gepland stonden. Toen ik het heet kreeg van het tillen en kruiwagen rijden zag ik dat het rond 10.00 uur al 41ºC was! Samen vulden we een badje waarna ik de jongens tot hun grote verbazing uitnodigde me nat te spuiten. Gelukkig was de kat niet in de buurt …

    Jonathan was zo afgekoeld dat hij stond te klappertanden en eenmaal binnen kwamen we de deur niet meer uit. Het contrast met buiten is enorm. Snoeihete windstoten vlogen om het huis en mijn bloemen lieten gezamenlijk hun hoofdjes hangen. Hier is niet tegenop te sproeien. In de middag kwam de thermometer in de schaduw uit bij de 47ºC. Het wis op de wind na doodstil en grijs buiten. De mussen kwetterden niet meer en tot mijn verbazing was er ook geen enkele vlieg meer te zien.

    Om 19.00 uur ’s avonds nam ik de jongens mee voor een ijsje bij het enige buurtwinkeltje in de wijde omgeving. De autothermometer wees toen nog 46 graden en zelfs nadat de zon weggedraaid was, koelde het niet meer af. Op de radio waarschuwde men voor het extreme weer om genoeg water te drinken en niet in ongekoelde ruimten te verblijven. We baden samen voor de oudere arme mensen die geen voorzieningen in huis hebben en voor wie het zo zwaar moet zijn. Ik hoorde van drie sterfgevallen door oververhitting en vele branden. Deels aangestoken door brandvliegers, deels door weggegooid glas en onvoorzichtigheid. Ten minste 30 huizen zijn door brand verwoest. De regering vroeg buurlanden om hulp en blusmateriaal.

    De buitenmuren gloeien en stralen in het donker hitte af. Het huis bleef potdicht wanneer we proberen te slapen. David voelde te warm aan en had hoofdpijn zodat ik onmiddelijk een paracetamol toediende. Bij deze temperaturen is koorts niet af te koelen zonder medicatie.

    Rond 04.00 was het iets afgekoeld en gooide ik weer alles open om tot 06.00 te luchten. Er wachtte ons een nog zwaardere dag. Samen met Jonathan vulde ik de holte in de steen met water en onmiddellijk hipten de anders zo schuwe vogels die we nooit zien eropaf. We vroegen G’d samen om wolken te sturen en de branden te blussen. De kinderen bleven die dag in de kleuterklassen en de voetballes werd binnen gegeven.

    Het was moeilijk ademen buiten toen ik hen ophaalde. De lucht is zo heet dat ik alleen maar kort door mijn neus inadem en niet door kan ademen de longen in. De luchtvochtigheid is 0.5%. Ik durfde niet meer op de thermometer te kijken. De elektriciteitscentrale verbrak om 13.30 het record wat energieverbruik betreft voor de maand mei. Alles en iedereen school voor het gevaarlijke hitte buiten.

    Toen kwam er G’d zij dank koelere lucht Israël binnen. Ik rookk de zilte zeelucht nu de wind vanaf de kust kwam. In anderhalf uur dook de temperatuur 10 graden naar beneden. Bij 38ºC hoorde ik de vrolijke mussen weer. Hun Hollandse soortgenoten zouden nog steeds van de daken af vallen. We hebben hier een wat stoerder soort. De vliegen zouden weg mogen blijven. Ineens zijn alle buren buiten en we kunnen weer ademen.

    De Sjabbatsrust naderde. We zagen vol ontzag de kleinheid van het mens zijn in relatie tot de schepping in handen van de Schepper. Ook de kinderen hebben dit begrepen. Waar een hittegolf al niet goed voor is.

    Over de auteur