fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Fietsen door duizenden jaren geschiedenis

    Joanne Nihom - 8 juli 2019

    Met enige regelmaat pak ik mijn Nederlandse ‘omafiets’ om boodschappen te doen in een grote naburige stad. Ik moet daarvoor door de velden en door een Arabisch dorp, want via de ‘officiële’ weg is het te gevaarlijk, daar is geen fietspad.

    Dus manoeuvreer ik over hobbelige zandwegen, langs avocadovelden, langs cactussen en bougainville. Die zijn daar met opzet geplant. Beide hebben enorme stekels en zijn goed tegen diefstal (van avocado’s). Het is zomer, warm en stoffig. Iedere auto die me passeert, zorgt dat ik even helemaal niets meer zie.

    Wat groen was, is nu bruin. Koeien en kalfjes grazen op een stuk grond waar ik langs fiets. Veel te eten is er niet, maar ze zien er blij uit. In een nieuwe woonwijk van het traditionele dorp staan gigantische huizen, het lijken wel paleizen. Traditioneel blijven de zonen thuis wonen, ook als ze getrouwd zijn. Dat betekent extra etages per huis.

    Dan fiets ik het Arabische dorp binnen. Een andere wereld.

    Dan fiets ik het Arabische dorp binnen. Een andere wereld. Mijn fietstocht maak ik altijd ’s morgens vroeg, anders is het te warm. Het is nog rustig.

    Het dorp bestaat uit één weg met aan beide kanten huizen en hier en daar een winkeltje waarvan aan de buitenkant niet te zien is wat ze er verkopen. De huizen ogen oud en verwaarloosd. In sommige tuintjes hoor ik geiten en kippen.

    Midden in het dorp, tussen de huizen, is een begraafplaats met nieuwe en ook hele oude zerken. Bijna aan het eind, ook tussen huizen in, staan de overblijfselen van een Romeins aquaduct. In vijf minuten fiets ik door duizenden jaren geschiedenis en dat op een klein stukje grond.

    Thema

    geschiedenis

    Over de auteur