fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Discriminatie in Israël?

    Joanne Nihom - 29 augustus 2019

    Gisteravond was er in ons een dorp een uitvoering door een groep Ethiopische jongeren die een jaar lang in ons dorp wonen en werken.

    De zaal was vol, er werd veel geklapt. Voor de sketches, de liedjes en de vele verhalen. Het onderwerp: de discriminatie van zwarte Joden in Israël.

    Shock

    Ik was in shock. Ik heb me nooit gerealiseerd wat dit voor een ‘zwart hangijzer’ is in de Israëlische samenleving. Misschien moet ik het anders formuleren. Ík realiseerde me gisteravond eens te meer dat Israël inmiddels een land is zoals ieder ander land in de wereld. Een land met prachtige dingen, maar ook met hele verkeerde dingen. De discriminatie van Ethiopische Joden is er daar één van.

    De uitvoering door Ethiopische jongeren.

    Verschil

    Jaren geleden bezocht ik een Ethiopisch restaurant in Jeruzalem. Ik was te vroeg voor mijn afspraak en liep er zomaar binnen. Na een paar minuten realiseerde ik me dat ik de enige blanke was. Urenlang zat ik er, terwijl ik mezelf maar bleef afvragen hoe het kwam dat ik me zo bewust was van ons verschil van kleur. Hoe komt het dat we het verschil in kleur zien van mensen en dat dat ervoor zorgt dat we onbewust denken: ‘Er is een verschil tussen ons.’?

    Het lukte me niet het antwoord te vinden. Ik had wel de avond van mijn leven. Heerlijk eten en super lieve mensen.

    Sketches

    De sketches gisterenavond waren uit ‘het leven’ van alledag.  Een vrouw in de trein die haar tassen op de stoel naast zich heeft gezet. Als een Ethiopisch meisje vraagt of ze er mag zitten, antwoordt de vrouw: ‘Ik ben zwanger en ik kan niet tegen de geur van zwarte mensen.’ Of een blanke vrouw die met een Ethiopiër in gesprek gaat over eten: ‘Jullie eten hetzelfde eten als wij?’

    ‘Jullie Joden hebben toch hoorntjes, maar bij jou zie ik ze niet.’

    Onwetendheid

    In de jaren dat ik nog in Nederland woonde, overkwam het me regelmatig dat ik aangesproken werd op mijn Joodszijn. Vaak rare vragen en opmerkingen. Iemand die het niet met me eens was en zei: ’Jij met je Joodse kromme gedachten.’ Of: ‘Ja, maar jij bent Joods… die hebben het altijd over geld.’ De ergste ooit was van een vriendin van een niet-Joodse vriend. We aten met elkaar en zij bleef me maar aankijken. Tot ik op een gegeven moment aan haar vroeg wat er toch was. ‘Ik zie ze niet’, zei ze. ‘Jullie Joden hebben toch hoorntjes, maar bij jou zie ik ze niet.’

    Dit was geen prettig gebeuren, maar ik houd het op onwetendheid. Dat geldt overigens voor alle voorvallen die ik hier beschrijf.

    Grijs

    Jaren geleden was mijn Scheveningse oom z.l. uitgenodigd om een les te geven op een school met veel leerlingen met een islamitische achtergrond. Hij was toen al op leeftijd, een mooie grijze man met een baard. De onderwerpen waren Jodendom en de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de les stond plotseling een van de kinderen op en zei: ‘Meneer, u zegt wel dat u Joods bent, maar u lijkt precies op mijn opa, die is ook grijs met een baard.’

    Ergens is met het inkleuren van ons levensboek iets fout gegaan. Maar het is nooit te laat. Leven en laat leven.

    Thema

    Over de auteur