fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Kol Yisrael areviem zeh la zeh

    Yochanan Visser - 26 september 2019

    Eind januari publiceerde Christenen voor Israël een artikel over mijn familielid Avi* die in de Verenigde Staten een ‘Gamma Knife’ behandeling had ondergaan voor zijn hersenkanker Glioblastoma Multiform. Het artikel beschreef de haast militaire actie die een groep familieleden van Avi in januari uitvoerde om zijn leven te redden. De actie werd gevoerd onder de naam ‘Prins Avi’ een verwijzing naar de zeer bijzondere wijze waarop Avi omging met zijn ziekte.

    “De leden van de Prins Avi-groep zeggen allen dat zij realist zijn en zich vasthouden aan een van de voornaamste principes in het Jodendom: Kol Yisrael areviem zeh la zeh. (Heel Israël is verantwoordelijk voor de ander)”, schreef ik indertijd. Het was een maand nadat Avi en zijn vrouw Sarah* van de medische staf in het Ichilov ziekenhuis in Tel Aviv hadden gehoord dat het kankergezwel teruggekomen was na een lange behandeling met standaard chemokuren en bestralingstherapie.

    De Gamma Knife behandeling in het Hoag medisch centrum in Newport Beach Californië was met succes uitgevoerd en stopte de ontwikkeling van de tumor voor meer dan twee maanden. Glioblastoma is één van de meest kwaadaardige vormen van kanker en kan in feite niet genezen worden tot nu toe. Avi’s vrouw Sarah bleef in Israël achter omdat zij in verwachting was van hun tweede kind.

    “Ik ben al meer dan een jaar boven de gemiddelde overlevingstijd, maar zal niet opgeven.”

    Opnieuw in levensgevaar

    Begin mei besloten de artsen in Ichilov om een nieuwe biopsie uit te voeren om vast te stellen of er nieuwe fysieke en genetische veranderingen in de tumor waren opgetreden. Tot dat moment functioneerde Avi goed, ondanks problemen die werden veroorzaakt door een nieuwe chemokuur. Tijdens een gesprek op mijn dakterras in een dorp in het noorden van Israël eind april vertelde Avi dat hij zich realiseerde dat zijn leven opnieuw in gevaar was.

    “Ik ben al meer dan een jaar boven de gemiddelde overlevingstijd, maar zal niet opgeven,” verzekerde Avi mij. Hij gaf inderdaad niet op, ook niet toen de nieuwe biopsie een ernstige complicatie veroorzaakte in de vorm van hersenoedeem. Vanaf dat moment begon een drama dat alleen te verlijken valt met een horrorfilm. Ruim een week na de biopsie werd Avi’s tweede kind geboren op het moment dat het oedeem in zijn hersenen werd bestreden met corticostereoïden.

    Kort daarna begonnen de bijwerkingen van deze medicijnen een dramatische verandering in de situatie van Avi te veroorzaken en een kuur met het experimentele medicijn BLZ 945 verergerde de situatie tot het punt dat Avi in coma raakte. Avi gaf niet op echter en ontwaakte tegen alle verwachtingen in uit zijn coma, maar had allerlei neurologische en cognitieve problemen die zijn functioneren ernstig beperkten.

    Dit verhinderde echter niet dat Avi werd ontslagen uit het ziekenhuis.

    Supportgroep

    Op dat moment begon een nieuwe beslissende fase in Avi’s leven en ongeveer de zelfde groep familieleden besloot om een andersoortige militaire operatie te beginnen die gecentreerd werd rond de dagelijkse activiteiten van Avi en de bijna onmogelijke situatie in het huishouden van Avi en Sarah. Avi’s broer functioneerde eerst als persoonlijke verzorger van hem en zijn kinderen en verbleef bijna non-stop in hun huis in Tel Aviv terwijl anderen allerlei andere hulp boden zoals het bereiden van voedsel.

    De situatie bleef echter verslechteren, maar ondanks deze verslechtering bleef Avi optimistisch en klaagde nooit over de vele problemen die hij ondervond. Die varieerden van incontinentie, beperkt gezichtvermogen, geheugenstoornissen, verwardheid en verlamming van het linkerbeen. Inmiddels werkte een deel van de supportgroep aan de renovatie van een woning met lift (Avi’s eigen huis was alleen te bereiken via een lange trap) die geschikt werd gemaakt voor een rolstoelgebruiker.

    Ruim een week nadat Avi en zijn vrouw en kinderen verhuisden naar de nieuwe woning vond er een nieuwe verslechtering plaats toen hij nieuwe epileptische aanvallen kreeg die bijna een zogenaamde ‘status’ veroorzaakten. Dit is een situatie waarbij de patiënt een reeks aanvallen krijgt die levensgevaar veroorzaken. Avi kwam ook deze levensbedreigende situatie te boven en ontwaakte met dezelfde levensspirit uit zijn aura.

    Nog meer complicaties

    In het Asuta ziekenhuis in Ashdod werd vervolgens ook vastgesteld dat Avi aan een ernstige vorm van diabetes leed die werd veroorzaakt door de corticostereoïden. Vanaf dat moment werd insuline toegevoegd aan de medicatie. Het werd langzaamaan duidelijk dat Avi aangewezen was op professionele medische behandeling en niet meer naar huis kon.

    De supportgroep besloot vervolgens een rond de klok schema op te stellen van dagdiensten, avonddiensten en nachtdiensten om Avi geen moment alleen te laten in het ziekenhuis. Een zwager van Avi die in het noorden van Israël woont, kwam bijvoorbeeld twee tot drie keer naar Ashdod om de nachtwake te doen waarna hij doorreed naar zijn werk in Yokneam nabij Haifa. In Israël wordt een uiterst flexibel beleid gevolgd ten opzichte van bezoekuren in het ziekenhuis en sommige ziekenhuizen verstrekken zelfs matrassen aan familieleden die de nachtwacht willen houden.

    Het was inmiddels augustus en leden van Avi’s supportgroep overlegden met het Asuta ziekenhuis over een vervolgbehandeling. De artsem in Asuta zeiden dat Avi’s oncologische behandeling beëindigd was en dat er een oplossing moest komen voor het vervolg van de zorg die niet meer thuis kon worden uitgevoerd. In Israël zijn geen verpleeghuizen zoals in Nederland en de familie wilde nog niet aanvaarden dat Avi naar een zogenaamd hospice zou gaan.

    Laatste hoop

    Leden van de supportgroep organiseerden allerlei gebedstonden die verspreid over heel Israël plaatsvonden terwijl iemand met een medische achtergrond hardnekkig bleef zoeken naar een behandeling die op zijn minst verdere tumorgroei zou kunnen stoppen. Die behandeling werd vervolgens in Bosnië gevonden waar een groep wetenschapperseen therapie voor Glioblastoma gebaseerd op natuurlijke planten en kruiden hadden ontwikkeld met verrassende resultaten.

    Er werd contact opgenomen met het Bosnische team dat vroeg om het medische dossier van Avi inclusief MRI en CT Scan disks. Toen duidelijk werd dat het traject via Bosnië tijd zou gaan kosten, werd besloten om te onderzoeken of de planten en kruiden ook in Israël te verkrijgen waren. Via een rabbijn die zich bezig houdt met natuurvoeding werd de groep in contact gebracht met de firma Alei Aliem in Tzipori die vervolgens het Bosnische wetenschappelijke onderzoek opvroeg. Een paar uur later berichtte de manager van Alei Aliem dat hij de cocktails van kruiden en planten kon leveren.

    Avi was inmiddels al overgebracht naar een hospice in Tel Aviv omdat zijn situatie bleef verslechteren. De supportgroep week ook in het hospice geen moment van Avi’s zijde en nieuwe vrijwilligers begonnen deel te nemen aan de verzorging en het bereiden van voedsel voor de leden van de groep.

    Onverwoestbaar in optimisme en liefde voor zijn medemens

    In het midden van september werd begonnen met de ‘Bosnische’ behandeling maar het was al te laat. Twee dagen na het begin van de behandeling slipte Avi in een toestand van verminderd bewustzijn en aan het begin van deze week raakte hij in coma. Bijna alle leden van de supportgroep kwamen op dinsdag jl. naar het hospice om Avi  te begeleiden op zijn laatste reis. Zij reciteerden het Ana Bekoach gebed dat gaat over God’s kracht om lijden te verzachten en om te reinigen.

    Avi sliep vredig in en werd op dinsdag begraven in de aanwezigheid van honderden. Sommigen van hen hielden een zogenaamde hesped, een lijkrede, waaruit duidelijk werd waarom honderden naar Avi’s begrafenis kwamen en nog meer naar de zogenaamde Shiva de zeven dagen rouw in het huis van de naaste familieleden.

    Hij werd door iedereen gezien als een voorbeeld en een toonbeeld van rechtvaardigheid en liefdadigheid die onverwoestbaar was in optimisme en liefde voor zijn medemens.

    Kol Yisrael areviem zeh la zeh.

    * De namen van Avi en Sarah zijn om privacyredenen gefingeerd.

    Over de auteur