fbpx
  • Zvika's tankeenheid tijdens de Jom Kippoeroorlog.
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Zvika’s strijdkracht

    Petra van der Zande - 1 oktober 2019

    “Want de HEERE, uw God, is de God der goden en de Heere der heren; die grote, machtige en ontzagwekkende God.” Deuteronomium 10:17

    Jom Kippoer, 6 oktober 1973, bracht de 21-jarige legerkapitein Zvi, ‘Zvika’ Greengold door op zijn kibboets, Lohamei Hagettaót. Zodra hij hoorde dat de oorlog was uitgebroken, greep Zvika zijn uniform en liftte naar een legerbasis. Hij kreeg het bevel over zijn oude legereenheid en racete in een Centurion tank naar het divisie hoofdkwartier in Nafakh, dichtbij een vitale kruising op de Golanhoogte. Wapensmeden waren daar druk bezig vier beschadigde tanks te repareren.

    ‘Zvika’ Greengold toen en nu.

    De veertig tanks sterke zuidelijke Golaneenheid was bemoedigd te horen dat Koach Zvika – Zvika’s strijdkracht, tot actie over ging. Ook de Syriërs dachten dat het een tankeenheid was, maar niemand wist dat Koach Zvika slechts uit een paar beschadigde tanks bestond.
    Zvika zelf dacht dat de Syrische opmars gestopt was en dat de oorlog de volgende dag over zou zijn. In werkelijkheid waren honderden Syrische tanks ongehinderd de Golanhoogte binnenreden. Zvika schoot op de eerste Syrische tank die in zicht kwam. En nam daarna de tweede onder vuur.

    “Want met U ren ik door een legerbende, met mijn God spring ik over een muur.” Psalm 18:30

    Maar ze bleven maar komen, een eindeloze stroom van vernietiging. Alleen overgebleven en omringd door de vijand reed Zvika al schietend achteruit.
    “Hoeveel tanks heb je?” vroeg de brigadier over de radio.
    “Kan ik niet zeggen,” antwoordde Zvika, “maar het ziet er niet goed voor mij uit.”
    Door te schieten en daarna snel van positie te veranderen dacht de vijand dat zij met een tankeenheid te maken hadden, in plaats van een enkele tank en zo lukte het Zvika te ontkomen.

    Versterkt door een andere brigade reed Zvika ’s nachts opnieuw de vijand tegemoet. Syrische zoeklichten maakte Zvika’s drie-tank eenheid een gemakkelijk doelwit en al snel stonden ze in vuur en vlam. Pas toen Zvika in een andere tank klom merkte hij dat zijn bovenarm verwond was en dat hij brandwonden in zijn gezicht had. Maar hij bleef volhouden. Vanaf de Petroleum weg bleef Zvika vanuit zijn enig overgebleven tank op de Syriërs schieten. Een paar dagen later hoorde hij dat hij tegen een grote divisie had gevochten.

    Na 30 uur onafgebroken gevochten te hebben, reed luitenant Zvika naar een legerbasis.
    “Sorry, ik kan niet meer,” fluisterde hij en zakte in elkaar.
    Volgens de legerleiding had Zvika, in z’n eentje, 60 Syrische tanks uitgeschakeld, alhoewel hijzelf denkt dat het er ‘maar’ 20 waren.

    Ook tijdens de Jom Kippoer oorlog werd weer duidelijk dat de Heer Zebaoth, de Heer van de legerscharen voor Israël vocht.

    “Zo zegt de HEERE, de Koning van Israël, zijn Verlosser, de HEERE van de legermachten: Ik ben de Eerste en Ik ben de Laatste, en buiten Mij is er geen God. En wie kan, zoals Ik, roepen, het bekendmaken en het voor Mij uiteenzetten, sinds Ik een eeuwig volk een plaats gegeven heb?” Jesaja 44:6,7

    Een brandende tank tijdens de Jom Kippoeroorlog.

    Over de auteur