fbpx
  • Op bezoek bij bisschop Vusij Volodymyr. - Foto's: CvI
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Steun Israël

    Dag vijf?

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 8 november 2019
    Deze week is opperrabbijn Binyomin Jacobs op reis door Oekraïne met onze alijaveldwerker Koen Carlier. Van zijn belevenissen houdt hij een dagboek bij dat u hier kunt lezen. Dit is deel 5.

    Met opzet heb ik een vraagteken geplaatst achter ‘vijf’. Want gisteren en vandaag vloeiden in elkaar over. Vanochtend om 3 uur arriveerden we in Vinnitsa in het vierde hotel om uit te rusten voor dag vijf. Om half acht stond Koen alweer als een soort slavendrijver voor de deur.

    Het ondertussen gebruikelijke programma: lokale synagoge voor het ochtendgebed, een toespraak voor de ca. twintig aanwezigen, precies zeven minuten voor ontbijt in de synagoge en toen met Igor, die vandaag, na afloop van Sjabbat en zondag onze chauffeur zal zijn. Sjabbat zullen we in Mezibuzh zijn, het dorpje waar het graf is van de Ba’al Shem Tov, de grondlegger van het Chassidisme.

    Daar op Sjabbat verblijven, daar in zijn synagoge dawenen – bidden, dat is de ‘betaling’ die Christenen voor Israel ons geven voor ons ambassadeurs en koppelwerk de afgelopen week. Maar om te voorkomen dat er ook maar een minuut van ons huwelijksmakelaarswerk onbenut zou blijven, komt ook de rabbijn van Vinnitsa naar Mezibuzh.

    Hij is recentelijk geconfronteerd met een pijnlijk emotioneel probleem. Op de voormalige Joodse begraafplaats is een kerk gebouwd ongeveer honderd jaar geleden. Daaraan valt nu niets meer te doen. Maar links van de kerk is nog een stuk van de begraafplaats intact gebleven. Dit stuk grond, waarop nog enige Joodse grafzerken staan, behoort aantoonbaar aan de Joodse gemeente. De kerk gaat het echter gewoon confiskeren, inpikken dus, om er een parkeerplaats voor de kerkgangers van te maken.

    Protest van de rabbijn, onderbouwd met eigendomsdocumenten, helpt niet. Welkom In Oekraïne! En dus word ik van stal gehaald. Innig dankbaar ben ik om aan dit heilige werk, het voorkomen van grafschennis, mee te mogen werken. Als ik een schakel mag zijn in deze mitswa en de rest van de Oekraïneweek zou volkomen nutteloos zijn geweest, dan nog was mijn reis ook deze keer weer 100% geslaagd.

    Maar voordat Igor ons naar Mezibuzh reed, eerst nog een kennismaking met de nieuwe bisschop Vusij Volodymyr van de ‘associatie van kerken van evangelische christen baptisten’ Deze geloofsgemeenschap is pro-Israël en steunt de Joodse gemeenschap waar mogelijk. De grootouders van de nieuwe Bisschop hadden tijdens de Shoah Joden in huis, vertelde hij mij trots.

    In een oorlog moet je stellingen in gereedheid brengen, munitie aanschaffen en met bevriende groeperingen coalities maken. Antisemitisme wordt mondiaal steeds meer zichtbaar, Israël ligt bij voortduring onder vuur en daarom was mijn bezoek aan deze Bisschop van belang. Niet voor vandaag, maar wel voor morgen …

    We zijn aangekomen in Mezibuzh. Rabbijn Shaul, zijn echtgenote en twee kinderen vergezellen ons en vanavond komen Koen en zijn vrouw Ira ook hierheen om samen de Sjabbatmaaltijd te gebruiken. Het ruikt en straalt hier spiritualiteit. Een piepklein dorpje, synagogen, rituele baden (mikwe’s), Joden vanuit alle uithoeken van de wereld die hier een gewone Sjabbat willen doorbrengen. Bidden, bij het graf van de Ba’al Sjem Tov. Bidden voor gezondheid, voor rust, zorgeloosheid maar vooral voor Vrede, de echte en ultieme shalom, met de komst van de Mosjiach, spoedig in onze dagen.

    In gesprek met christenen in Vinnitsa.

    Over de auteur