fbpx
  • Rabbijn Jacobs geeft een lezing voor de Joodse gemeenschap in Krivoy Rog. - Foto's: CvI
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Steun Israël

    Kwantiteit versus kwaliteit

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 8 november 2019
    Deze week is opperrabbijn Binyomin Jacobs op reis door Oekraïne met onze alijaveldwerker Koen Carlier. Van zijn belevenissen houdt hij een dagboek bij dat u hier kunt lezen. Dit is deel 4.

    Ik heb Koen, de leider, boekhouder, organisator, telefonist en chauffeur van Christenen voor Israël in Oekraïne, nog niet vaak op een fout betrapt, maar gisteravond toch echt wel.

    Inmiddels na een echte Oekraïense kuilenweg, waren we aangekomen in Krivoy Rog. De letterlijke vertaling van Krivoy Rog luidt ‘gebogen hoorn’, dus beter vertaald: sjofar! Hier geen bouwval, geen triest ogende muren. Een schitterend nieuw modern gebouw. Alles straalt, ook de rabbijnen, hun echtgenotes, de leerkrachten en de meer dan tweehonderd leerlingen.

    Het monument in Krivoy Rog, waar 15.000 Joden werden vermoord.

    Onderdeel van het Joodse complex is een Holocaustmuseum., waar niet-Joodse scholen uitgebreid op bezoek komen om bekend te raken met de Shoah en de lokale moord op medeburgers: 15.000 Joden werden hier vermoord. Hier was een SS-er die om kogels te besparen de Joden persoonlijk met een zwaard onthoofde … Het massagraf is nu de officiële plaatselijke vuilnisbelt …

    Het Indrukwekkende monument voor het synagogecomplex herinnert aan dit gitzwarte verleden. Er waren een kleine honderd aanwezigen bij mijn lezing gisteravond en vanochtend stonden een paar klassen ons op te wachten om ons welkom te heten met zang, dans en zelfs een echt toneelstuk over de hoogtepunten van het Joodse jaar. Bij het ochtendgebed en het ontbijt waren meer dan 80 aanwezigen.

    En dan na afloop: of ze met mij op de foto mogen, even vertellen dat ze kleinkinderen of kinderen in Israël hebben, en vooral dankbaarheid dat we de onmogelijke wegen hebben getrotseerd om ze te bemoedigen. En dan die oude vrouw die in het Yiddisch vertelt dat zij één van de weinige overlevenden is van wie hier eens woonden.

    Het synagoge- en schoolcomplex was een donatie van een zeer vermogende Amerikaan wiens ouders hier waren geboren, maar het onderhoud, verwarming, belasting … Enfin, vult u zelf maar in!

    Terug naar Koen: vandaag, dag vier, zouden we rijden naar Nikolajev. Slechts 175 km en volgens Koen dus hooguit drie uur. Maar de rabbijn van Krivoy Rog probeerde Koen met al zijn overredingskracht te overtuigen dat het aantal km’s niet opweegt tegen de kwaliteit van het wegdek. Om een lang verhaal kort te maken: de rabbijn van Nikolajev komt naar Voznesensk en wij rijden hem tegemoet.

    De ‘snelweg’ richting Nikolajev.

    Koen had meer dan 100 procent gelijk. Er was geen sprake van een slecht wegdek: er was geen wegdek! De weg was een grote kuil met heel af en toe in die kuil een stukje dat leek op een weg. Gemiddelde snelheid: 21 km/u! En dus kwamen we ook bij de afspraak met de rabbijn van Nikolajev drie uur te laat aan.

    Overigens waren de rabbijn Shalom en zijn echtgenote niet verbaasd. Ze vonden het onbegrijpelijk dat wij de zogenaamde ‘snelweg’ hadden genomen en waren geheel niet verbaasd dat wij het gevoel hadden alleen op de weg te zijn, want waarschijnlijk waren wij dat ook. Drie uur hadden ze gewacht, maar het was op geen enkele manier van hun gezicht af te lezen.

    Integendeel. Innig dankbaar waren ze dat Christenen voor Israël, Koen en Alina, kwamen luisteren naar hun inzet en bereid waren mee te denken hoe diverse projecten te ondersteunen. Mijn gedachten dwaalden even af naar vanochtend. Een oude vrouw kwam tijdens het ontbijt naar mijn echtgenote en vertrouwde haar toe diep onder de indruk te zijn dat niet-Joden speciaal naar hun toekwamen na uren en uren rijden, om de gitzwarte bladzijde uit de geschiedenis van de kerk te benoemen.

    De vriendschap die Koen en Alina uitstraalden vond ze nog belangrijker dan de materiële steun via de gaarkeuken , het voedselpakket of het sponsorproject. Christenen die zo zichtbaar achter ons en achter Israël staan. Ze wist niet dat dat nog bestond. Mijn dag vier kon niet meer stuk toen ook Rabbijn Shalom en zijn rabbaniet Dinah tevreden huiswaarts keerden na twee uur gesprek met ons en na drie uur wachten.

    Over de auteur