fbpx
  • De afgelegde rit door Oekraïne op de kaart. In totaal hebben Koen en rabbijn Jacobs zo'n 2000 kilometer afgelegd. - Foto: Google Maps
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Steun Israël

    Prelude na de zesde en zevende dag

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 11 november 2019
    Deze week is opperrabbijn Binyomin Jacobs op reis door Oekraïne met onze alijaveldwerker Koen Carlier. Van zijn belevenissen houdt hij een dagboek bij dat u hier kunt lezen. Deel 6 is het slot.

    Een Sjabbat in Mezibuz bij het graf van de Ba’al Shemtov. Ik ga u, trouwe dagboeklezer, deze Sjabbat, niet beschrijven. De reden? Gewoon onbeschrijfelijk! Een spiritualiteit die bijna niet van deze wereld is. Maar een voorval moet ik u vertellen. Het was bijna een wonder en zonder enige twijfel het hoogtepunt van de zeven dagen Oekraine, omdat het een keiharde confrontatie was met mezelf.

    Lees even verder en het wordt u duidelijk. Als Joden elkaar ontmoeten, vragen ze vaak 1: waar komt u vandaan? 2: hoe heet u?. En dus kwam er een Israëli die Sjabbat in Mezibuz op me af en stelde mij vraag 1. “Holland” riep hij geëmotioneerd uit. “Mijn moeder kwam ook uit Holland”. Om een lang verhaal kort te maken: hij wist niet dat hij nog een neef in Nederland had wonen.

    Die neef is inmiddels bejaard, ziek en vooral heel erg eenzaam. Geen vrouw, geen kinderen en geen familie. Of die neef nog lang te leven heeft, betwijfel ik. Dit horend was zijn reactie: “geef me na Sjabbat uw adresgegevens, ik kom naar Nederland om hem te bezoeken”. Tot zover het kleine wonder van mijn ontmoeting in Mezibuz met de chassid uit Jeruzalem die een neef is van een zeer vereenzaamde man die ergens ver weg in Nederland woont.

    Maar met het beleven van dit wonder schrok ik heftig. Ik woon in Nederland. Als het ware om de hoek van die eenzame zieke man. Ja, ik bezoek hem af en toe. Maar meer ‘af’ dan ‘toe’. Bij het graf van de Ba’al Shemtov werd mij keihard en confronterend een spiegel voorgehouden: ik verschijn in de media, ben bekend in Haagse Kringen, sta steeds vooraan. Maar besteed ik voldoende aandacht aan het onzichtbare werk? Het klaarstaan voor een medemens waaraan geen eer te behalen valt en waaraan zelfs op FB of Twitter geen woord wordt gewijd?

    Rabbijn Jacobs en zijn vrouw Blouma bij een Oekraïense rabbijn en zijn gezin.

    Gedurende onze Oekrainetrip hebben we toespraken gehouden voor de Joodse gemeenschap, scholen bezocht, leerkrachten bemoedigd en nieuwe contacten gemaakt voor de onvermoeibare ploeg van Koen. Overigens was ook ik niet vermoeid te krijgen. Onbenutte tijd irriteert Koen mateloos. Maar ik kan er ook wat van en gaf Koen een harde dobber, durf ik met enige trots te vermelden.

    Maar waarom moest uw vrouw eigenlijk mee, hoor ik u na 7 dagen dagboek vragen. Gezelschap? Toch een verkapte vakantie? Neen! Terwijl ik een toespraak hield, meeliep met een rondleiding of luisterde naar bijvoorbeeld de voorzitter van de Joodse Gemeente in Cherkassy die een monument wil voor de achtduizend vermoorde Joden, maar geen medewerking krijgt van B&W, sprak Blouma met de vrouw van de rabbijn.

    Die dames hebben het vaak erg moeilijk. 24/7 inzet voor de gemeenschap, van een vetpot is geen sprake en het succes is vaak minder groot dan gehoopt. Klaarstaan voor gasten, een luisterend oor voor de vele problemen en dan ook nog moeder en echtgenote zijn. Uren heeft Blouma met ze gesproken. Geluisterd en geadviseerd. Maar vaak ook vroegen de “gewone mensen” haar aandacht en ook haar luisterend oor.

    We worden nu door Igor naar Kiev gereden. Om 13:55 uur is onze vlucht terug. Het is mijn zevende reis en van Blouma de tweede. Vanochtend nog twee rabbijnen bezocht, onderweg naar het vliegveld. Bij een van hen is een prachtige nieuwe synagoge, maar de soepkeuken ziet er niet uit. En juist die is belangrijk omdat sinds kort missionarissen ook een soepkeuken hebben geopend in zijn stad, met als doel om de resten van de Joodse gemeente van het Jodendom los te rukken.

    Na deze pijnlijke boodschap begrijp ik dat mijn dagboek van dag zes en zeven geen afsluiting mag zijn, maar een prelude voor het volgende bezoek. Koen en Alina, Igor en Ira: dank dat we samen mochten optrekken om te helpen.

    Het werk gaat door

    Nu rabbijn Jacobs terug is naar Nederland gaan we in Oekraïne weer door met het verdelen van voedselpakketten die we verdelen aan Joodse gemeenschappen in afgelegen dorpen in de wijde omgeving van Kiev. In de plaatsen die we met de rabbijn hebben bezocht, Tjerkacci, Kropyvnytskyi, Krivog Rog en Nicolaev willen we in de nabije toekomst ook regelmatig voedselpakketten gaan verdelen.

    Klik op de pijltjes links en rechts om meer foto’s te zien.

    Helpt u mee? Een voedselpakket kost slechts 10 euro.

    Over de auteur