fbpx
  • Rabbijn Jacobs en zijn vrouw Bloume poseren met een Joodse kleuterklas. - Foto's: CvI
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Steun Israël

    Tussen alle triestheid: vreugde!

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 6 november 2019
    Deze week is opperrabbijn Binyomin Jacobs op reis door Oekraïne met onze alijaveldwerker Koen Carlier. Van zijn belevenissen houdt hij een dagboek bij dat u hier kunt lezen. Dit is deel 3.

    Dag Drie – Gisteravond, twee uur later dan verwacht, kwamen we dan aan in de stad die ik gisteren gewoon noemde “Kirovograd” maar die toch een beetje anders bleek te heten.

    Hij heette namelijk inderdaad: “Kirovograd” of in het Oekraïens Кіровоград, maar nu heet hij gewoon: “Kropivnitzky” en in het Oekraïens of in het Russisch: Кропивницький. Dit voor de geïnteresseerde topografen onder u!

    Bij navraag bleek de naam van de stad door de eeuwen heen al tig keer te zijn veranderd. Dan door de Duitsers, dan weer door de communisten, nu weer door de nationalisten etc. Lekker handig als je wilt weten waar je bent of waar je was.

    Na ontbijt in de enige synagoge en voordat we de Joodse school gingen bekijken, kregen we een rondleiding in wat eens de Joodse wijk was. Voor de oorlog was veertig procent van de inwoners van deze stad Joods. Tijdens de Shoah werden de Joden samengedreven voor de sjoel … een monument op de binnenplaats van de sjoel herinnert hieraan.

    De voormalige Joodse begraafplaats was niet meer te bezichtigen, omdat er gewoon een flatgebouw op is verrezen. Maar de voormalige sjoel, een imposant en gigantisch gebouw, is door de lokale overheid gratis aan de Joodse gemeenschap teruggegeven. Klein detail: het is van buiten duidelijk herkenbaar als synagoge, maar binnen lijkt het niet eens op een ruïne, maar is het één groot bouwval.

    De enige rabbijn in de stad collecteert om het gebouw te restaureren, na een strijd van jaren om het weer in Joodse handen te krijgen. De lokale overheid wilde het historische gebouw slopen om er een winkelcentrum neer te zetten. Het gebouw staat nu in de steigers, al jaren.

    Klik op de pijltjes om meer foto’s te bekijken

    Vreugde

    In Oekraïne, en met name in dit gedeelte van dit gigantisch grote land, is het chassidisme geboren. Heeft dat wat met Nederland ? Opperrabbijn Berlinger zl., mijn gewaardeerde voorganger en leermeester en zelf absoluut geen aanhanger van het chassidisme, heeft mij een keer toevertrouwd, dat zonder het rijke chassidische leven in dit deel van de wereld, het hele Europese Jodendom er nauwelijks nog zou zijn.

    Een van de kenmerken van het chassidisme was en is: dien G’d met vreugde. Belangrijk en begrijpelijk. Maar vandaag is het mij nog veel duidelijker en begrijpelijker geworden. Als ik kijk naar de gezichten van de mensen in de straat, de aanblik van de gebouwen, zelfs de keuken van de school die we bezochten: alles oogt even triest.

    Geen simcha, geen vreugde, te bespeuren. Ik snap het nu helemaal dat juist hier de nadruk werd gelegd op simcha. En dan tussen al die triestheid, op de speelplaats van de enige Joodse school, een kleuterjuffrouw die lacht. En een kokkin in diezelfde school die in een keuken staat die meer weg heeft van een oude schuur, maar die ook straalt. Blij is met haar baan om op deze manier de Joodse gemeenschap te steunen.

    En dan die nog vrij jonge rabbijn, die ons gastvrij een maaltijd aanbood in zijn synagoge waar de verwarming nog steeds niet werkte. Gelukkig reageer ik goed op paracetamol, die ik vandaag rijkelijk moest innemen om de opgelopen kou van gisteravond te overwinnen.

    in de keuken van de joodse school

    Maar met vreugde ben ik vervuld dat we Koen hebben kunnen overhalen om steun te geven voor de restauratie van de keuken op de school en voor het uitdelen van voedselpakketten, ook hier in Kirovograd, nu genaamd Kropivnitzky.

    Nu een snelle lunch na wat fruit voor onderweg te hebben gekocht op de lokale markt. En dan het busje in, op weg naar Krivoy Rog, waar rabbijn Edri, rabbijn Zeligson en rabbijn Sternberg ons zullen opwachten en ik weer een lezing zal mogen geven.

    Over de auteur