fbpx
  • Rabbijn Jacobs ontsteekt het eerste kaarsje van Chanoeka in Zutphen. - Foto: Jan Penninkhof
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Chanoekadagboek (1)

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 23 december 2019

    We zijn er klaar voor! Met ‘we’ bedoel ik mijn Blouma en ik. Ik moet even denken aan die discussie tussen een predikant, een pater en een rabbijn over de vraag wanneer het leven begint. De predikant oordeelt vanaf conceptie, de pater is van mening vanaf geboorte en de rabbijn zegt: vanaf het moment dat de kinderen het huis uit zijn!

    En hoewel onze kinderen al langer het huis uit zijn, hebben wij onze agenda’s dit jaar zo ingericht dat we met de Chanoeka-toer iedere dag samen optrekken en beleven. Want de ervaring heeft geleerd dat er altijd iets valt te beleven, speciaal in de ver-weg plaatsen; waar soms de kwantiteit iets minder indrukwekkend kan zijn, maar waar de waardering omgekeerd evenredig is aan het aantal afgelegde kilometers! En als we dan met z’n tweeën zijn is er dus twee keer zoveel aandacht voor de enkeling die deze bijeenkomst dankbaar aangrijpt om iets ‘Joods’ te bespreken of gewoon even ‘een rabbinale praatpaal’ wil hebben.

    De auto staat voor de deur. We gaan richting Zutphen voor het eerste kaarsje en daarna van Zutphen naar Den Haag waar we om uiterlijk 19.15 uur verwacht worden in de ambtswoning van ‘onze’ ambassadeur. Mijn tank is vol met benzine en mijn hoofd vol met Chanoeka gedachten die ik wil uitstralen …

    » Lees verder op Jonet.nl

    Toespraak bij de ambassadeur

    Geachte aanwezigen,

    Zo dadelijk mag ik, samen met de Commissaris van de Koning, het eerste lichtje in de Chanoekia aansteken. Vóór het aansteken spreken we twee korte lofzeggingen uit, maar vanavond wordt nog een derde lofzegging ingevoegd, omdat het aansteken dit jaar voor het eerst is, het is iets nieuws.

    Maar als ik deze extra lofzegging uitspreek, heb ik nog iets nieuws in gedachte: het is namelijk voor het eerst dat ik een toespraak houd van papier! Normaliter spreek ik namelijk uit mijn hoofd. De reden dat ik hier met een papiertje voor u sta: De ambassadeur heeft mij nadrukkelijk verzocht om niet langer dan drie minuten te spreken. En dat is lastig voor mij. Ik ben niet zo goed in korte toespraken.

    U kent toch het verschil tussen een rabbijn en een radio? De radio kun je uitzetten, de rabbijn niet. En het verschil tussen een rabbijn en een Trolleybus? Een trolleybus stopt als hij de draad kwijt is, de rabbijn gaat gewoon verder.

    Urenlang heb ik met een kookwekker gepoogd een toespraak van precies 3 minuten te fabriceren. We zitten nu op 1 minuut en twee seconden. Maar, zo dacht ik aanvankelijk, een toespraak van drie minuten is toch veel te kort, te minuscuul! Toch, na enige bezinning, kwam ik tot de conclusie dat een korte gedachte eigenlijk juist voor Chanoeka heel karakteristiek is.

    Wat is Chanoeka, wordt gevraagd in de Talmoed. Wat is de essentie? En de Talmoed beantwoordt deze vraag en zegt: Het kleine zuivere vlammetje dat we aansteken als het buiten donker is, om duisternis te verlichten. Dat is Chanoeka.

    Wij mogen als Joods volk, en dus zit het ook in de genen van de Staat Israël, niet alleen aan ons eigen welzijn denken. Neen, wij worden geacht om medeverantwoordelijkheid te nemen voor de ons omringende samenleving en steeds aan de maatschappij in haar volle breedte een bijdrage te leveren. Waar nodig licht te brengen in duisternis. Waar we ons ook bevinden in deze wereld en op welk gebied dat ook moge zijn: Medisch, technisch, filantropisch, sociaal, religieus …

    Maar dan reist al snel de vraag: Wie ben ik? Kan ik dat wel? Ben ik misschien te klein? En dan leert ons Chanoeka dat zelfs een klein vlammetje, mits oprecht en zuiver, een gigantische hoeveelheid duisternis kan verdrijven.

    De korte, universele en doordringende oproep van Chanoeka luidt: sluit je ogen niet voor duisternis, heb oog voor het leed en de problemen van ieder medemens, en breng waar nodig warmte, licht en vooral shalom.

    Over de auteur