fbpx
  • Langs het strand bij Tel Aviv.
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Eindeloos lopen en je laten verrassen

    Joanne Nihom - 27 december 2019

    Een paar dagen uit in Tel Aviv voelt alsof je in een andere wereld bent, vooral als je, zoals ik, in het rustige noorden van Israël woont. Tel Aviv, een bruisende en energieke stad. Ondanks dat het al begin november was, scheen het zonnetje nog volop. Overal volle terrassen en stranden. Het is een stad om uren in te slenteren, zonder plattegrond of digitale aanwijzingen. Eindeloos lopen en je laten verrassen, dat is het geheim.

    Tel Aviv is een stad van veel en weinig, van snel en rust. Het heeft een indrukwekkende skyline van grote gebouwen die de wolken lijken te raken, een overvloed aan cafés en restaurants, maar het is ook de stad van eenzame zwervers. Van boeiende Bauhaus architectuur en van een oude roestige, mysterieuze haven.

    Tel Aviv betekent ook veel honden. Groot en klein. In een aantal parken, speciaal voor honden, hebben ze de vrijheid en ruimte om te stoeien en te hollen. Hun bazen doen het ondertussen wat rustiger aan en houden zich (te veel) bezig met hun mobiele telefoon en lijken niet te merken wat er om hen heen gebeurt. Op de bankjes in een van de hondenparken staat dan ook: take a minute to unplug. Enjoy 😊 (neem een minuutje om je los te maken, te ontspannen. Geniet ervan).

    Tel Aviv is ook strand met een gedeelte speciaal voor honden. Het is de dagelijkse markt met haar geuren, kleuren en schreeuwende marktbazen, de wekelijkse kunstmarkt met veel moois en ook veel lelijks. Tel Aviv is ook steppen, fietsen en toeterende auto’s.

    Maar het is vooral de stad van ontmoetingen met bijzondere, bizarre en wonderlijke mensen. Zoals met een groep oude mannen. In de haven, ergens afgelegen, waar niemand ze ziet, komen ze wekelijks samen. Vandaag is hun tafel bedekt met graten van vissen die ze net hebben verorberd. Een thermosfles midden op de tafel doet denken dat er koffie is. Maar niets is minder waar. Of ik een glaasje Arak wil, een alcoholische drank met een anijssmaak.

    Deze mooie oude, en wijs uitziende mannen komen oorspronkelijk uit Libië en zijn zestig jaar geleden naar Israël verhuisd. Dat verleden is hun band. Ik wil met ze praten, alles horen over hun leven daar en hier. Maar ze hebben het te druk, ze hebben elkaar een week lang niet gezien en veel te bespreken. Ik beloof hun en mezelf dat ik snel weer terugkom. Besahha, roepen ze me toe, met de glaasjes Arak in hun hand, ‘proost op het leven’.

    Over de auteur