fbpx
  • Wachtend in de aankomsthal. - Foto: Joanne Nihom
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Feest in de aankomsthal

    Joanne Nihom - 13 december 2019

    Ik heb iets met vliegvelden en dan vooral met aankomsthallen. Als ik iemand moet ophalen, ga ik altijd vroeg. Ik wil het zien, ik wil genieten en vooral meehuilen.

    Zo ook afgelopen maand toen ik een vriend stond op te wachten. Ik was zeker een uur te vroeg. Dat is een beetje een Nederlandse afwijking, dat altijd te vroeg willen zijn, want je weet maar nooit, maar het komt ook omdat ik de ontmoetingen tussen al die bekenden en onbekenden van dichtbij wil meemaken. Gratis toneel met een zweem van dramatiek. Maar deze keer was het echt feest.

    “Dertig kleinkinderen die op hun opa wachtten.”

    Ik zag het al van verre. Tientallen blauwe ballonnen. Ze werden vastgehouden door dertig kleine kinderen die allemaal netjes op een rij zaten. Aan hun kleding was te zien dat ze orthodox-Joods waren. Met hun keppels, pijpenkrullen en de draden van hun gebedskleden. Er werd Jiddisch gesproken en ze waren allen keurig gekleed. Alsof ze hoog bezoek verwachtten. Ondertussen maakten ze een drukte van belang.

    Een aantal van hen kon de spanning bijna niet meer aan en ze holden op en neer. Van de ene kant van de aankomsthal naar de andere, achtervolgd door hun ouders die ze dan ‘vingen’ en weer netjes terugzetten in het rijtje. Ze waren behoorlijk luidruchtig en riepen onafgebroken in koor: ‘Saba, Saba’ (opa, opa). Dertig kleinkinderen die op hun opa wachtten. Toen hij eindelijk verscheen – hij bleek in Amerika te wonen – was het even stil.

    Alsof ze niet konden geloven dat hij er eindelijk was. Maar toen stormden ze op hem af en werd hij omhelsd door zijn dertig lieve rijkdommetjes met hun dertig ballonnen. Wat was het heerlijk om dat mee te maken, wat een andere wereld.

    Over de auteur