fbpx
  • Jeroen Huijsinga met zijn fiets in Israël. - Foto's: Jeroen Huijsinga
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Fietsvakantie in Israël

    Joanne Nihom - 9 december 2019

    Jeroen Huijsinga (53) fietste afgelopen oktober van zijn woonplaats Tel Aviv naar het verre noorden van Israël, in totaal 240 kilometer.

    “Sinds ik negen jaar geleden naar Israël kwam, was het mijn grootste wens om een fietstocht te maken, zoals ik dat in Europa meerdere malen had gedaan. Met een goede, solide fiets, de noodzakelijke bagage, een tent, kookspullen, goede kaarten, een zonnecollector om mijn telefoon op te laden, ging ik op pad. Richting noorden was het uitgangspunt, maar waar ik precies zou uitkomen, had ik niet gepland. Een fietsvakantie zit vaak vol verrassingen, wat het spannend maakt en afwisselend. Onderweg maakte ik soms gebruik van de route van het befaamde Israel Trail, de plaatselijk variant van het Nederlandse Pieterpad, dat loopt van Kibboets Dan naar Eilat, zo’n duizend kilometer. Dat pad heb ik de afgelopen vijf jaar in stadia, samen met een aantal vrienden, gelopen.

    Kamperen

    Israël kent steeds meer fietsers en amateurwielrenners. Over het hele land zijn fietspaden aangelegd, maar bij lange na nog niet voldoende. Ik had me er op voorbereid dat ik hier en daar moest improviseren om obstakels, zoals snelwegen, te omzeilen. Wat wel scheelt is dat het op Sjabbat veel rustiger is op de weg. Vaak heb je dan, als fietser, het rijk alleen, dat is fijn, want je wilt van het landschap genieten en niet teveel over hoofdwegen rijden. Maar dat lukte niet altijd.

    Op de site van het Keren Kayemet LeIsrael (JNF/KKL) vond ik een kampeerplek op de Carmel, ten zuiden van Haifa. Om naar boven te rijden moesten mijn beenspieren flink aan het werk. Boven aangekomen bleek de camping helaas dicht. Improviseren hoort bij het fietsen. Er zat niets anders op dan ter plekke een kamp op te slaan, hoewel kamperen in een natuurgebied officieel verboden is.

    Via een vriend begreep ik dat er veel onbemande kampeerplekken op de Carmel zijn. Ik koos er één uit in de buurt van Dalit el Carmel, een Druzendorp. De kampeerplaats bleek een prachtige plek tussen parasoldennen te zijn. Helaas was het sanitair gesloten. En er lag veel afval op het terrein, een fenomeen dat je rond veel Arabische plaatsen in Israël aantreft. In mijn vrije tijd neem ik ook deel aan schoonmaakacties op het strand, en ik besloot op te gaan ruimen. Met bergen bouwafval is echter niet veel te beginnen. Hier ligt een schone taak voor de beheerders …

    Jordaanvallei en Meer van Tiberias

    Avondrondleiding door kasteel Belvoir.

    De volgende dag fietste ik via Yokneam en Afula naar Belvoir, gedeeltelijk over de hoofdweg, maar grotendeels over een lang recht pad tussen de velden. Belvoir is een kruisridderkasteel aan de rand van de Jordaanvallei, met een bemande camping. ’s Avonds was er een rondleiding door de ruïne van het kasteel, hetgeen een interessant beeld gaf van de Middeleeuwse historie gedurende de honderd jaar dat de Kruisvaarders het land hebben bestuurd.

    De Jordaanvallei ligt meer dan vijfhonderd meter lager dan het kasteel. De volgende ochtend daalde ik heel rustig af, want het was vrij steil. Rond het middaguur bereikte ik het Meer van Tiberias. Een paar kilometer ten zuiden van het meer begint een vrij liggend fietspad dat over het traject van een oude spoorlijn ligt: kaarsrecht en mooi vlak. Dat voelde prettig na al dat klimmen en dalen. Ook langs het meer liggen fietspaden, hoewel die van wisselende kwaliteit zijn. Fietsers tref je er evenwel nauwelijks aan.

    Sommige fietspaden zijn prachtig aangelegd.

    Ik vervolgde mijn weg langs de oostkant van het meer, omdat het daar rustiger is en de weg naar het noorden korter is. Er zijn meerdere kleine, rustige strandjes. Aan beide kanten van het meer rijzen de oevers steil omhoog. Als je niet teveel wilt klimmen, blijf je langs het meer fietsen. Maar aan de noordzijde aangekomen, moest ik toch weer omhoog. Het was een hete dag en dat maakte het een loodzwaar traject waar ik elk kwartier moest pauzeren om schaduw op te zoeken en water te drinken (je moet op zes à zeven liter per dag rekenen bij die warmte).

    Waterstromen

    Bovengekomen brak er een enorme stofstorm los. Het vredige groene landschap langs de rivier, waarin zich plukjes barbecueënde dagjesmensen hadden genesteld, veranderde plotsklaps in een hel van stof en bladeren waarin je maar moeilijk je ogen kon openhouden. De stortbui die elk moment leek te kunnen losbarsten, bleef echter uit. De storm ging gelukkig even snel weer liggen als hij was opgestoken. Een paar uur later kwam ik, precies voor het donker, aan op mijn noordelijkste bestemming: de camping Chorshat Tal, met een aantal pittoreske beken die van de Hermon berg afkomen. Het water stroomt door het poreuze kartsgesteente en komt soms op onverwachte plekken naar boven.

    Tel Dan

    Eén van die plekken is Tel Dan, een beschermd natuurgebied met een paradijselijke aanblik: een bos dooraderd met stromen en stroompjes, vijvers en moerassen, waar zich veel zeldzame planten en dieren bevinden, waaronder unieke salamanders. In de nabijgelegen Kibboets Dan bevindt zich een klein, aandoenlijk natuurmuseum over de bijzondere flora en fauna van het gebied. Dit museum vormt ook het startpunt van het Nationale Israël Pad.

    Het kristalheldere, koele water wordt in de kibboetsen gebruikt om forellen en steur te kweken. Hun kaviaar wordt tot de beste ter wereld gerekend. De forellen worden ter plekke klaargemaakt en worden in een tweetal restaurants met tafels langs het water geserveerd. Ten noorden van het gebied, ligt de archeologische vindplaats van de stad Dan, die in het Bijbelboek Rechters wordt genoemd. Verder naar het zuiden ligt de Hula-vallei die in het vogeltrekseizoen vele vogelaars en andere bezoekers trekt. En er is onlangs een nieuw bezoekerscentrum geopend. Kortom, er is veel te doen en te zien in dit noordelijke gedeelte van Israël. Zo zijn er verschillende kampeerplaatsen en andere overnachtingsmogelijkheden, vooral in de vele kibboetsen. Fietsers beklimmen regelmatig de Hermonberg, waar je in de winter ook goed kunt skiën.

    Terugreis

    Met de fiets in de trein.

    Tijdens de terugtocht koos ik voor meer gemak. Ik fietste dezelfde route langs het meer en reed door tot Bet Shean vanwaar het mogelijk is met de trein verder te reizen. De Israëlische Spoorwegen staan open voor fietsers. Aan de kop van vrijwel elke trein bevindt zich een rijtuig met open afdeling voor rolstoelen, fietsen en bagage. Een extra fietskaartje is niet nodig. De reistijden zijn wel beperkt. In de spits reizen met fietsen is niet toegestaan. Ook in de lange afstandsbussen van Egged is het geen probleem fietsen mee te nemen. Fietsen in Israël is leuk, maar wel een uitdaging. Zorg dat je veel aandacht besteedt aan je persoonlijke veiligheid en dat je vooral goed zichtbaar bent op de weg. Verder is het vooral genieten van de prachtige uitzichten.’

     

    Thema

    fietsen

    Over de auteur