fbpx
  • Joden tussen de puinhopen in Jeruzalem na de aardbeving van 1927
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    ‘Het land schudde en de deurposten beefden’

    Petra van der Zande - 21 januari 2020

    “En wanneer u hoort van oorlogen en geruchten van oorlogen, word dan niet verschrikt, want dit moet gebeuren, maar het is nog niet het einde. Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen aardbevingen zijn in verscheidene plaatsen en er zullen hongersnoden zijn en onlusten. Deze dingen zijn het begin van de weeën.” Markus 13: 6,7

    Een overlevende van de grote aardbeving van 1837 schreef aan de Amsterdamse Joodse gemeenschap:
    “Op 24 Tevet, tijdens het middaggebed, begon een grote en vreselijke aardschok. Iedereen zag het land schudden, en hier in Jeruzalem werden sommigen huizen en binnenplaatsen beschadigd en de hele stad was bang, maar gelukkig was niemand gewond. In Nabloes stortten huizen en alle winkels in, 60 mensen kwamen om, niet een van hen was van het Joodse volk, dank aan God, maar in heilig Galilea, ah…! Safed en Tiberias lagen in puin. Alle huizen en synagogen waren vernietigd, de Sefardische gemeenschap, de Chassidiem en onze gemeenschap van Farizeeën waren vernietigd en geen huis or straat of marktplaats was nog zichtbaar. Zelfs de stadsmuur van Tiberias stortte in en het meer van Tiberias overstroomde de stad.”

    Een bezoeker van het land schreef: “De deurposten beefden van de stem van de aardschok en 200 binnenplaatsen lagen in puin en in elke binnenplaats verschillende huizen, waarvan sommigen tot op de fundamenten instorten. Zo’n 120 zielen kwamen om. Voor de aardschok was een Chassied gezegd dat grote nood over Safed zou komen, maar ze wisten niet wat het was. Ze organiseerden gebeden en studies, zoals gewoonlijk is in ons land, maar onze zonden waren dusdanig dat het oordeel niet verscheurd werd. Sommige wijze leraren werden dood gevonden met hun gezichten in hun boeken – de Chassied onder hen. Toen het licht werd vond men nog overlevenden, maar een aantal dagen later keerde de aardschok terug en werden nog 20 mensen gedood.”

    Zo onder de indruk was de Amsterdamse Joodse gemeenschap van deze beschrijvingen dat zij de brieven lieten drukken. Het drie bladzijden tellende boekje werd binnen de Europese Joodse gemeenschap verspreid.

    In 1927, honderd jaar later, werd toenmalig Palestina en Trans Jordanië getroffen door een aardbeving van 7.5 op de Richter schaal. Het was de eerste wetenschappelijk gedocumenteerde regionale natuurramp. Nabloes (Sichem) Ramla en Lod werden het zwaarst getroffen. Jerusalem, Jericho, Amman en Al-Salt in mindere mate.

    “De grootste aardschok in de geschiedenis van Eretz Israël, die om 15.07 uur begon, werd in alle steden en dorpen in het land gevoeld,” stond er in de krant Doar Hajom.

    Iedere 100 jaar wordt Israël getroffen door een grote aardbeving. In de afgelopen jaren zijn er aardschokken en kleine aardbevingen geweest, maar de verwachte ‘grote’ laat nog steeds op zich wachten. Wetenschappers verwachten dat het dodenaantal dan rond de 7000 zal zijn.

    “En op datzelfde uur vond er een grote aardbeving plaats, en het tiende deel van de stad stortte in. En bij die aardbeving werden zevenduizend met name bekende personen gedood. En de overigen werden zeer bevreesd, en gaven eer aan de God van de hemel.” Openbaring 11:13

    Foto’s van de schade na de aardbeving in 1927. (klik op een foto voor een vergroting)

    Over de auteur