fbpx
  • Hamasterroristen met een bos ballonnen waaraan ze een explosief op de wind naar Israël laten voeren. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Langs de grens met Gaza (deel 1)

    Joanne Nihom - 21 februari 2020

    In het zuiden van Israël, aan de grens met Gaza, is het al jarenlang heel erg mis. Hele generaties groeien daar op met alarmen, raketten, agressie en stress. Veel van wat er gebeurt, haalt nooit de media. De komende tijd zal ik regelmatig bloggen over het leven van de mensen langs de grens. Wat het is om daar te wonen. Gebeurtenissen van alledag.

    De namen van degenen die ik spreek en met wie ik contact heb, zijn bekend bij de redactie.

    “… de achtjarige Emmanuel is al jong volwassen. Gisteren zag hij dat zijn zusje iets wilde pakken wat er volgens hem ‘verdacht’ uitzag. Hij zei haar dat niet te doen en riep ook gelijk zijn moeder. Het was een opgerold pakje dat vastzat aan een ballon en het bleek explosieven te bevatten. Doordat Emmanuel zo alert was, redde hij het leven van zijn zusje ..”

    “… Ondanks dat de Israëlische media berichten dat er een overeenkomst is gesloten tussen Hamas en Israël, blijven de ballonnen het Israëlische luchtruim ‘binnendrijven’. Vanmorgen zijn er al 28 ballonen geladen met explosieven vanuit Gaza bij ons, in Israel, langs de grens gevonden. Dat er geen ongelukken zijn gebeurd, is een wonder. Maar hoelang kunnen we nog leven van wonderen …”

    “Ballonnen waren ooit iets moois, iets feestelijks. Maar in ons leven is de ballon iets angstigs en levensgevaarlijks geworden.”

    “… Mijn vrouw werkt bij een van de lokale scholen. Sinds een aantal maanden is er een drastische verandering in het gedrag van de kinderen te merken. Ze gedragen zich agressief. Er zijn meer onderlinge gevechten en er is bijna geen respect voor de leraren en ook niet voor het schoolgebouw. De kinderen gillen en schreeuwen en laten overal afval achter. Je zou kunnen concluderen dat dit komt door het falen van leraren en ouders. Maar als je naar de speeltuin kijkt rondom de school, dan begrijp je de oorzaak. Daar bevinden zich negen schuilkelders. En het gebouw zelf is een vesting. Er zijn zes ruimtes voorzien van luchtfiltersystemen. Ladders verbinden de verdiepingen. In het geval van een chemische aanval moeten de kinderen dekking zoeken. Deze kinderen zijn opgegroeid met alarmen en knallen en leven in continue angst. Als ze buitenspelen, want het blijven kinderen, kijken ze steeds naar boven. Of er ballonnen aankomen, want dat betekent: rennen voor je leven. Ballonnen waren ooit iets moois, iets feestelijks. Maar in ons leven is de ballon iets angstigs en levensgevaarlijks geworden. Het is niet dat de leraren en ouders niet weten hoe ze kinderen moeten opvoeden, Nee, het geduld bij iedereen is op. De kinderen, leraren en ouders zijn maar met een ding bezig: alert zijn en blijven. Angst is de realiteit van het zuiden, al achttien jaar. Iedere bewoner is getraumatiseerd. Vrienden en familie die niet hier wonen, maar in een veiliger gedeelte van Israël, zeggen wel eens tegen me, waarom verhuizen jullie niet? Maar Sderot is ons huis en ons leven. Begrijp me niet verkeerd: ons leven speelt zich niet af in de schuilkelder waar we wachten op de volgende terreuraanslag. Nee! We leven en werken en maken er het beste van. Maar het is wel altijd in ons achterhoofd, dat gevaar dat er zomaar kan zijn en dat is voor niemand gezond …”

    De situatie langs de grens met Gaza heeft talloze mensen opgezadeld met een posttraumatisch stresssyndroom (PTSS). Christenen voor Israël ondersteunt Youth Futures, een mentorprogramma van het Joods Agentschap, waarbij vrijwilligers kinderen en jongeren uit de dorpen rond Gaza regelmatig ontmoeten en helpen bij het omgaan met trauma’s, erover leren praten, samen leuke dingen doen en ook in contact komen met anderen, om zo de eenheid van het volk Israël te bevorderen. Steun dit bijzondere project en help getraumatiseerde kinderen in Israël.

    Thema

    Gazaterreur

    Over de auteur