fbpx
  • Een rookpluim markeert waar vanuit Gaza een raket is afgevuurd op Israël. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Langs de grens met Gaza (deel 2)

    Joanne Nihom - 24 februari 2020

    Het is een rustige zaterdagmiddag, als plotseling mijn alarmapp begint te loeien en niet meer stopt. Urenlang. Voor de bevolking in het zuiden is dit de harde realiteit van hun dagelijks bestaan. Ik die in het noorden woon, kan mijn telefoon op stil zetten als ik dat wil. Ik realiseer me al jaren dat ik ‘de luxe’ heb het te kunnen negeren als het me even te veel wordt. De krankzinnigheid van een land in spanning.

    Tientallen raketten, waarvan enkele worden tegengehouden door Israëlisch afweergeschut. Een ongekende escalatie. Mijn App blijft me ‘lastigvallen’ en benoemt de plaatsen van gevaar: Ashkelon, Hof Ashkelon, Ashkelon, Ashkelon, het bedrijventerrein van Ashkelon, Sderot, Beith Shikma, Geá, Hodaya, Mavki’im, Mishan, Zikim, Yad Mordechai, Karmia, Netiv HaAssara, Sderot …

    Een aantal moeders aan het woord …

    “… mijn tienjarige dochter durft haar slaapkamer niet meer uit te komen …”
    ‘… geen moeder zou haar vierjarig kindje moeten aanhoren die opgekruld in bed zegt: “Mama, ik wil geen alarm.” Het breekt mijn hart. Twintig raketten werden het laatste uur afgevuurd op Israëlische burgers, ook op mijn kinderen. Onophoudelijk. En wat doet de wereld? Helemaal niets. Het is totale stilte …”
    “… Met de huidige technologie zouden ze de terroristen toch moeten kunnen uitschakelen?”
    “… Ik hoor de raketten overkomen. Daar gaan we weer. Het alarm gaat non-stop af …”
    “… mijn man en zijn negentigjarige moeder waren in Ashkelon voor een wandeling langs het strand toen het alarm afging en ze dekking moesten zoeken voor hun veiligheid. Plots veranderde het veilige strand in een risicovol gebied …“

    Zondagmorgen

    Alle scholen in het zuiden zijn vandaag gesloten. 55.000 kinderen zitten daarom noodgedwongen thuis. Ook veel wegen zijn dicht. De bewoners wordt geadviseerd binnen te blijven.

    “ … Vandaag is een raket-dag! Wat dat betekent? Het is zoiets als vrij hebben omdat er sneeuw is gevallen, alleen zijn het bij ons raketten. Mijn zorgen voor mijn kinderen zijn zo anders dan moeders die hun kinderen de sneeuw insturen om te spelen. Mijn kinderen dragen bijvoorbeeld altijd antislip sokken en schoenen, zodat als er alarm is, ze zo snel mogelijk een schuilplaats kunnen zoeken. Op een dag als vandaag mogen onze kinderen niet buiten spelen. Alleen achter de ramen genieten ze van de zon. Op een dag als vandaag moeten we van alles bedenken om ze bezig te houden, maar het mogen geen luidruchtige spelletjes zijn, want dan horen we het alarm niet afgaan. De televisie staat aan, maar wel heel zacht. Als ik kook, gaat de afzuigkap niet aan, te luidruchtig. Douchen doen we niet op een dag als vandaag. Als een alarm afgaat is er te weinig tijd om dekking te zoeken vanuit de doucheruimte. Zelfs naar de wc gaan, zorgt voor stress. Veel kinderen kampen daardoor met darmproblemen. We zijn gevangenen in onze huizen, continu alert, klaar om ieder moment dekking te zoeken. Als mijn jonge kinderen me vragen waarom er raketten op ons worden afgeschoten, heb ik geen antwoord. Zij zouden buiten moeten spelen. Zij zouden hun verjaardagen moeten vieren met ballonnen. Soms voelt het alsof we onzichtbaar zijn voor de media, zelfs voor onze eigen regering.”

    Thema

    Gazaterreur

    Over de auteur