fbpx
  • Uitzicht over de Gazastrook. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Langs de grens met Gaza (deel 3)

    Joanne Nihom - 27 februari 2020

    Na een rakettenregen van twee dagen en nachten is er, voor de zoveelste keer, een staakt-het-vuren tussen Israël en Hamas. Even rust voor de bevolking of niet?

    … Het klinkt raar maar de stilte die er nu is na het oorverdovende kabaal van dagenlang raketten, voelt ongelofelijk onprettig. De stilte maakt me nog nerveuzer dan wanneer we continu alarm hebben. De stilte is bijna eng …

    “Soms zijn er periodes van relatieve rust. Heel soms …”

    … Mijn hersenen zijn ingesteld op alarmen en raketten. Ondanks de stilte hoor ik nog steeds overal die geluiden …

    … Na stilte is er altijd weer een periode van raketten. Ik sta mezelf gewoon niet toe om nu rustig te worden, want het geschiet vanuit Gaza kan ieder moment weer beginnen …

    … Het is hier in de omgeving heel stil. Je ziet vrijwel geen mensen op straat. Dat komt niet omdat ze bang zijn om naar buiten te gaan, maar omdat iedereen doodmoe is van de afgelopen dagen. Veel mensen slapen nu …

    … Ik krijg het maar niet rustig in mijn hoofd. Na zoveel jaren ‘knipperlicht’ weten we niet beter. Soms zijn er periodes van relatieve rust. Heel soms …

    Adele (van het filmpje):

    … Het is moeilijk uit te leggen waar wij door heen gaan na twee intensieve dagen van spanning, 24/7. We hoorden alleen maar ontploffingen, inslagen en het waarschuwingsalarm. Jij kan ook zelf het doelwit zijn en dan hebben we tien seconden de tijd hebt om dekking te zoeken. Deze stress eist een tol van de mensen die hier wonen.
    In de afgelopen twee jaar is dit de dertiende escalatie. Als je een gemiddelde neemt, hebben we hier om de maand een mini-oorlog.
    Als het dan weer over is, dan is de stilte bijna enger dan de raketten. Bij een escalatie weet je precies wat je moet doen. Je bent er klaar voor, hoe gek dat ook klinkt. Maar de stilte kan je overal overvallen. Gisteren waren de scholen dicht. Nu is er alweer twee dagen stil. Vandaag zijn alle kinderen weer naar school. Iedereen die ik spreek is doodmoe. We hebben allemaal een trauma. Het onverwachte, nooit weten wat er gaat gebeuren. Het is zo moeilijk uit te leggen hoe het voelt aan iemand die dit nog nooit heeft meegemaakt. Nu ga ik mijn kleindochter ophalen van school …

    Dit was het derde blog naar aanleiding van de situatie aan de grens bij Gaza. Ik bid en hoop dat dit soort blogs niet meer nodig zijn, maar ik blijf realistisch, hoe verdrietig dat ook is …

    De situatie langs de grens met Gaza heeft talloze mensen opgezadeld met een posttraumatisch stresssyndroom (PTSS). Christenen voor Israël ondersteunt Youth Futures, een mentorprogramma van het Joods Agentschap, waarbij vrijwilligers kinderen en jongeren uit de dorpen rond Gaza regelmatig ontmoeten en helpen bij het omgaan met trauma’s, erover leren praten, samen leuke dingen doen en ook in contact komen met anderen, om zo de eenheid van het volk Israël te bevorderen. Steun dit bijzondere project en help getraumatiseerde kinderen in Israël.

    Thema

    Gazaraketten

    Over de auteur