fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Nieuwjaarsfeest der bomen zonder boom

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 10 februari 2020

    De vijftiende van de maand Sjewat is het Nieuwjaarsfeest der Bomen, Toe Bisjwat. In verband met allerlei wetten die in Israël gelden ten aanzien van het vruchtgebruik van de bomen, is het van belang de leeftijd van de boom te weten. Afhankelijk van de leeftijd dienen bepaalde afdrachten plaats te vinden, onder andere voor de armen.

    De Thora is eeuwig en de wetten die voortvloeien uit het systeem van Thora en Traditie hebben een eeuwigheidswaarde en gelden dus voor ieder, altijd en ook onder alle omstandigheden. En dus rijst de vraag: wat betekenen deze agrarische wetten voor mij die anno 5780-2020 in Nederland woont en überhaupt geen tuin heeft, laat staan een boom?

    Naast iedere eenvoudige betekenis zijn er altijd minstens nog drie hogere betekenissen voor iedere wet, iedere geschiedenis en ieder woord van onze Thora. En zo kan het gebeuren dat de meest rationele reden ontbreekt, wegvalt doordat bijvoorbeeld de Tempel in Jeruzalem er niet meer is of omdat ik buiten Israël woon. Maar het wegvallen van de eenvoudige betekenis, betekent niet dat daarmee de diepere redenen verdwenen zijn.

    “Een gezonde boom groeit constant en daarom kan hij heerlijke en gezonde vruchten produceren.”

    Het Joodse volk wordt vergeleken met de maan. Dan weer is er sprake van een volle maan en twee weken later is er geen maan meer te zien, totdat een nieuwe maan zich piepklein weer aandient. Het Joodse volk zit in dezelfde situatie: dan weer klein, dan groot en dan weer de neiging om nagenoeg onzichtbaar te worden.

    Wat geldt voor het Joodse volk als totaliteit, geldt even zozeer voor iedere Joodse man en/of vrouw afzonderlijk en eigenlijk ook voor ieder mens. De essentie van de boom is het geven van vruchten. Ik, als mens, moet vruchten afwerpen waarvan anderen kunnen profiteren: geld aan de armen, klaarstaan om fysiek te helpen of geestelijk een medemens bij te staan. Dit zijn allemaal vruchten.

    Maar om daadwerkelijk de medemens te helpen en hem te laten genieten van de vruchten die ik produceer, zal ik eerst aan mezelf moeten werken. Mezelf verbeteren en bovenal mezelf weten weg te cijferen. En daarom is het Nieuwjaarsfeest der Bomen op de vijftiende van de maand. Het is dan volle maan: ik ben doordrongen van mijn kwaliteiten en capaciteiten. Want als ik niet in mijn eigen kunnen geloof, dan zal ik nooit iets kunnen doen, zeker niet voor een ander. Maar tegelijkertijd moet ik ervan doordrongen zijn dat morgen, de dag na de volle maan, de maan weer slinkt, kleiner wordt. Ik mag niet ten prooi vallen aan een trots gevoel van zelfvoldoening en arrogantie.

    Maar waarom is 15 Sjewat, het Nieuwjaarsfeest der Bomen, op de vijftiende van de maand Sjewat en niet op de vijftiende van een andere Joodse maand? Iedere maand is het toch volle maan op de vijftiende!

    De twaalf maanden van het Joodse jaar zijn gekoppeld aan de twaalf stammen van het Joodse volk. De maand Sjewat is de elfde maand, de maand van de stam Jozef. In de naam Jozef zit als betekenis: toevoegen. Echt goed ben je pas als je weet dat er ook beter is. Stilstand in spirituele groei, hoe hoog je niveau ook moge zijn, is achteruitgang. Een gezonde boom groeit constant en daarom kan hij heerlijke en gezonde vruchten produceren.

    Dit is een van de mooie en belangrijke lessen van het Nieuwjaarsfeest der Bomen, zeker ook voor allen die geen boom hebben!

    Over de auteur