fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    PA-offensief tegen Trumps vredesplan eindigt in fiasco

    Yochanan Visser - 13 februari 2020

    De leider van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, was in New York om steun te krijgen voor zijn voornemen om het nieuwe Amerikaanse voorstel voor de oplossing van het eeuw oude Palestijns-Israëlische conflict te torpederen, maar dat liep anders.

    Abbas was met zijn voornaamste adviseur, Saeb Erekat de secretaris-generaal van de PLO, naar New York gekomen om een toespraak te houden voor de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties waarin hij opnieuw de vloer aanveegde met het plan van de Amerikaanse president Donald Trump. “Wie onder jullie zou een gelijkwaardig plan voor een staat accepteren,” vroeg Abbas de Veiligheidsraad terwijl hij beloofde dat de Palestijnse Arabieren niet naar geweld of terrorisme zouden grijpen om hun oppositie tegen het plan van Trump duidelijk te maken.

    Danny Danon, Israëls ambassadeur bij de VN viel Abbas aan tijdens de vergadering van de Veiligheidsraad voor het ontketenen van “politiek terrorisme” en uitte kritiek op de internationale gemeenschap voor het houden van onderhandelingen via (anti-Israëlische) resoluties die het afwijzende gedrag van de Palestijnse Arabieren alleen maar aanmoedigen. Dit keer, echter, bleek er een breuk te zijn opgetreden in het anti-Israël front bij de VN en dit was in niet geringe mate te wijten aan de activiteiten van Jared Kushner, de voornaamste architect van Trumps plan en zijn schoonzoon, die eerder in een gesloten zitting van de Veiligheidsraad het plan had toegelicht.

    “De Tunesische ambassadeur bij de VN, Moncef Baati, werd ontslagen vanwege zijn rol in het opstellen van de resolutie, een nieuw teken dat er ook in de Arabische wereld een verandering plaatsvindt met betrekking tot het conflict. “

    Kelly Kraft, de Amerikaanse ambassadeur bij de VN, gaf verder aan dat er over Trumps plan valt te onderhandelen en prees de Veiligheidsraad voor het “niet accepteren van een andere polariserende resolutie.”
    “De oude wijze van het regelen van zaken is over,” zei Kraft. “Voor de eerste keer in het dossier van de Palestijns Israëlische zaak dacht de Raad  “out of the box” – buiten de normale denkkaders – en viel niet terug in “de automatische aanvaarding van de verkalkte Palestijnse positie, die de falende status quo alleen maar deed voortduren”, aldus de Amerikaanse VN ambassadeur. Kraft’s woorden gaven de waarheid weer, dit zou ongetwijfeld een keerpunt kunnen zijn in de wijze waarop de VN omgaat met het Palestijns-Israëlische conflict zoals we later zullen zien.

    EU-standpunt

    De Europese Unie bleek echter niet in staat om haar oude standpunten over de oplossing van het conflict te wijzigen ondanks het feit dat enige lidstaten het Trump’ plan een kans wilden geven. Joseph Borrell, de nieuwe EU-commissaris voor buitenlandse zaken, zei in een verklaring dat de EU vasthoudt aan de oude zogenaamde tweestatenoplossing die een regeling voorziet waarbij Israël en de PA onderhandelen over grenzen die gebaseerd zijn op de wapenstilstandslijnen van 1948 met hier en daar een landruil en met Jeruzalem als de hoofdstad van Israël zowel als van de Palestijnse staat. De EU dreigde de Israëlische regering later over de mogelijke eenzijdige “annexatie” en waarschuwde dat een dergelijke maatregel niet onbeantwoord zou blijven, dus met mogelijke sancties tegen Israël, en beweerde dat dit het standpunt was van alle lidstaten.

    In werkelijkheid hoeft Israël gebieden die het in 1967 op Jordanië veroverde niet te annexeren omdat het land een legale claim heeft op deze gebieden die teruggaat naar het Britse Mandaat dat voorzag in een Joods nationaal tehuis op het grondgebied van wat vandaag heel Israël is en inclusief Jordanië. Jordanië was verder vanaf 1948 tot aan 1967 een illegale bezetter van de zogenaamde Westelijke Jordaanoever; Judea en Samaria, en een Palestijnse staat heeft nooit bestaan. Dit is waarom Israëlische functionarissen consequent spreken over het toepassen van de Israëlische wet  of Israëlische soevereiniteit in de Jordaanvallei en de zogenaamde ‘nederzettingen’ in Judea en Samaria, de Joodse dorpen en steden in het zogenaamde C-gebied dat onder de Oslo-akkoorden onder Israëlisch bestuur zouden blijven.

    Israël reageerde op de EU-bedreiging via een functionaris van het ministerie van Buitenlandse Zaken die op Twitter schreef dat de bedreigende taal van de EU en haar gedrag zouden verzekeren dat de rol van de EU in het vredesproces verder zou worden gemarginaliseerd.

    Mislukte resolutie

    Een pro-Palestijnse resolutie die bij de Veiligheidsraad werd ingediend door de moslimstaten Indonesië en Tunesië, maar voornamelijk was opgesteld door de PA zelf, behaalde niet de steun van de 15 leden van de Raad. Integendeel de resolutie kreeg zelfs niet de steun van negen van de Veiligheidsraadleden, een voorwaarde om een resolutie in stemming te brengen. Dit was een zware klap voor Abbas en de PA die ervan uitgingen dat slechts de Verenigde Staten en mogelijk Groot Brittannië hun veto zouden gebruiken om de resolutie te torpederen waarna Abbas de dezelfde resolutie wilde presenteren aan de Algemene Vergadering van de VN waar de PA een automatische meerderheid heeft.

    Na het debacle in de Veiligheidsraad beweerden Abbas en Erekat dat de resolutie zou worden aangepast en daarna zou er opnieuw een poging worden ondernomen om de resolutie in stemming te brengen. De kans dat dit plan wel zal lukken wordt echter gering geacht, omdat de Amerikanen achter de schermen hard werken om verandering aan te brengen in de wijze waarop de wereld omgaat met de Palestijnse Arabieren. Tunesië en haar nieuwe regering hebben bovendien hun handen afgetrokken van de resolutie. De Tunesische ambassadeur bij de VN, Moncef Baati, werd ontslagen vanwege zijn rol in het opstellen van de resolutie, een nieuw teken dat er ook in de Arabische wereld een verandering plaatsvindt met betrekking tot het conflict.

    Olmert

    Abbas kreeg nog een andere teleurstelling te verwerken toen de voormalig Israëlische Premier Ehoed Olmert niet precies deed wat de PA-leider van hem verwachtte. Abbas en Olmert hadden aangekondigd dat ze samen een persconferentie in het VN-gebouw zouden geven en de verwachting was dat Olmert het Trumpplan ook zou afwijzen, iets wat hij niet deed. Olmert prees Abbas als de enige partner die Israël heeft in het vredesproces, maar was voorzichtig om geen kritiek te uiten op het plan van Trump dat hij wil gebruiken als startpunt voor nieuwe onderhandelingen over wat hij Abbas in 2008 aanbood. Olmert’s aanbod is echter niet meer actueel en ging veel verder dan Trumps plan. Dat aanbod kwam in 2008 bijna geheel tegemoet aan de eisen van Abbas en de PA en omvatte een Palestijnse hoofdstad in geheel Arabisch Jeruzalem en een bijna volledige terugkeer naar de bestandslijnen van 1949.

    Het enige wat de PA momenteel rest, is klagen over de regering Trump en zijn voorstel terwijl men de Israëlische regering beschuldigt van extremisme en apartheid. Saeb Erekat schreef een opinieartikel voor de extreem linkse Israëlische krant Haaretz waarin hij Kushner beschuldigde te hebben geacteerd als de advocaat van de extremistische Israëlische regering en “haar annexatie- en kolonistenpolitiek”. Erekat gebruikte opnieuw een aantal leugens in zijn artikel zoals de bewering dat er een “historisch Palestina” had bestaan.

    De PA, samen met een “aantal vredelievende landen” zal nu gaan werken aan haar eigen vredesplan dat zal worden gebaseerd op het zogenaamde Arabische Vredesnitiatief van de Arabische Liga dat in 2002 werd gepresenteerd. Dat initiatief was in feite een dictaat aan Israël dat werd verondersteld akkoord te gaan met volledige terugkeer naar de onverdedigbare 1948 bestandslijnen inclusief herverdeling van Jeruzalem.

    Erekat riep de internationale gemeenschap op om het internationale recht te respecteren en om het plan van de PA te gebruiken als uitgangspunt voor toekomstige onderhandelingen over vrede.

    Over de auteur