fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Trumps vredesplan is gepresenteerd – wat nu?

    Yochanan Visser - 4 februari 2020

    Het is nu een week geleden sinds de Amerikaanse regering van Donald J. Trump haar visie op het oplossen van het Palestijnse Israëlische conflict publiceerde en het begint erop te lijken dat de uitvoering van het plan onmogelijk wordt met name waar het gaat om het creëren van een Palestijnse staat.

    Dat heeft vooral te maken met de opstelling van het Palestijnse leiderschap, de Arabische landen en de moslimwereld, maar ook met een blunder van Jared Kushner, Trump’s schoonzoon en belangrijkste adviseur op het gebied van het vredesproces.

    Arabische opstelling

    De leider van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, doet alles wat in zijn vermogen ligt om implementatie van het plan te torpederen, maar slaagde er niet in om de Palestijnse massa’s te mobiliseren. Het laatste heeft vooral te maken met de impopulariteit van Abbas die wordt beschuldigd van het maken van beloftes die hij vervolgens niet uitvoert en van het verduisteren van donorhulp.

    “Waarom? Omdat het conflict niet gaat om de kwaliteit van het leven voor de Palestijnse Arabieren.”

    Abbas richtte zich daarom op het mobiliseren van de Arabische landen en de wereldgemeenschap via de Verenigde Naties. Afgelopen zaterdag kwam in Cairo de Arabische Liga bijeen op verzoek van Abbas die tijdens de bijeenkomst opnieuw verklaarde dat hij niet de geschiedenis in zal gaan als “een verrader” en “als degene die Jeruzalem uitverkocht”. De ministers van Buitenlandse Zaken van de Arabische landen, inclusief de Golfstaten en Egypte die zich eerder positief hadden uitgelaten over Trumps plan,  schaarden zich vervolgens achter Abbas tot ontzetting van de Amerikaanse regering die had gehoopt op een breuk met oude tradities in de Liga.

    De PA-leider kondigde in Cairo ook aan dat hij alle relaties met de Verenigde Staten en Israël zal verbreken inclusief de coöperatie op het gebied van veiligheid met het Israëlische leger. Het laatste valt nog te bezien, omdat Abbas dit al minstens vijftig keer heeft aangekondigd, maar ervan afzag omdat hij en andere PA-leiders dan niet meer uit Ramallah kunnen komen. Abbas gaf ook aan dat hij niet naar het wapen van terreur zal grijpen omdat dat volgens hem niet productief is. In plaats daarvan zal hij naar de Verenigde Naties gaan waar hij de Veiligheidsraad zal vragen om het Trumpplan te veroordelen.

    De PA-leider weet drommels goed dat de VS en mogelijk ook Engeland hun veto zullen gebruiken om de resolutie te torpederen, maar zijn plan is om dan gebruik te maken van de regels binnen de VN die voorschrijven dat zo’n resolutie dan in stemming kan worden gebracht in de Algemene Vergadering van de VN. De Algemene Vergadering van de VN zal de resolutie aannemen en alleen de VS en Israël zullen tegenstemmen voorspelde Saeb Erekat, de PA-hoofdonderhandelaar en secretaris van de PLO.

    De Organisatie van Islamitische Coöperatie schaarde zich op maandag ook achter de PA en riep haar 57 lidstaten op om geen enkele vorm van medewerking te verlenen aan  het Trumpplan. Hamas en andere Palestijnse fracties hadden eerder al de vloer aangeveegd met het plan terwijl Hamas een oog dichtkneep toen de door Iran gesponsorde terreurorganisatie Palestijnse Islamitische Jihad Israël opnieuw bestookte met raketten (11 in een week tijd) en met 50 ballonnen met explosieven. Op deze wijze liet Hamas zien dat het de ware kampioen van het ‘verzet’ tegen de Zionistische vijand is.

    Kushners uitspraken

    Het is nu al duidelijk dat de regering Trump dus voorlopig alleen de delen van het vredesplan kan laten uitvoeren die betrekking hebben op Israël. Het plan voorziet in die mogelijkheid, omdat Israël al in de beginfase van het nieuwe proces soevereiniteit zou kunnen uitroepen over de Jordaanvallei en over de zogenaamde ‘nederzettingen’ in Judea en Samaria, ook wel aangeduid als de Westelijke Jordaanoever. Hier kwam een forse kink in de kabel toen Jared Kushner van de Israëlische regering eiste dat men zich zou onthouden van het invoeren van soevereiniteit over de Joodse dorpen en steden in de zogenaamde C-gebieden in Judea en Samaria alsmede in de Jordaanvallei tot na de Israëlische verkiezingen op 2 maart.

    De huidige demissionaire regering in Israël had al een kabinetsvergadering gepland waarin de invoering van de soevereiniteit ongetwijfeld zou worden goedgekeurd maar premier Netanyahu voelde zich gedwongen om de vergadering af te lasten.

    Kushner is van mening dat de maatregel wel even kan wachten maar de kans is aanwezig dat de partij Kachol Lavan (Blauw Wit) de verkiezingen wint en binnen die partij bestaat verdeeldheid over de soevereiniteitmaatregel. In ieder geval is duidelijk dat Kachol Lavan geen eenzijdige soevereiniteit zal invoeren in het C-gebied. De partij is van mening dat die maatregel gecoördineerd moet worden met de PA en daarmee gaf men in feite aan dat men de maatregel niet wil, omdat de PA faliekant tegen Israëlische soevereiniteit over wat men ziet als ‘bezet Palestijns gebied’.

    Essentie van het conflict

    De Amerikaanse diplomaat gaf tijdens een interview met de Egyptische televisie ook aan dat hij de essentie van het conflict tussen de Palestijnse Arabieren en Israël niet begrijpt. Kushner sprak herhaaldelijk over zijn hoop dat de Palestijnse Arabieren uiteindelijk eieren voor hun geld gaan kiezen en het plan alsnog accepteren omdat ook zij een goed leven willen. Indien dat de bepalende factor zou zijn dan was er al in 2000 een Palestijnse staat gekomen toen Yasser Arafat in Camp David in de VS onderhandelde over een vredesovereenkomst met Israël.

    Hetzelfde geldt voor de onderhandelingen tussen Abbas’ team in 2007 toen voormalig premier Ehoed Olmert een ongekend aanbod deed aan de PA. Ook toen liepen de PA onderhandelaars weg nadat zij bijna al hun eisen zagen ingewilligd door Tzipi Livni die toen Minister van Buitenlandse Zaken was.

    Het zogenaamde Annapolis initiatief in 2013 werd op dezelfde wijze beroofd van iedere betekenis. Waarom? Omdat het conflict niet gaat om de kwaliteit van het leven voor de Palestijnse Arabieren. Het is geen toevalligheid dat zowel Arafat als Abbas in alle gevallen de Joodse connectie tot het land Israël ontkenden en blijven ontkennen (in het geval van Abbas) en het zelfde geldt voor de Joodse geschiedenis. Ook nu gebruikte Abbas een leugen om de Israëlische claim op het land te ontkennen toen hij zei dat de meerderheid van de Russische en Ethiopische immigranten in Israël niet Joods is. Hij zei dit in reactie op de eis in het plan van Trump dat het Palestijnse leiderschap Israël zal erkennen als het Joods nationaal tehuis.

    Anno 2020, 72 jaar na het oprichten van de staat Israël is het Palestijnse leiderschap nog altijd niet in staat om vrede te sluiten met Israël uitsluitend vanwege deze halsstarrige weigering om de Joodse staat te erkennen. In dat opzicht is er geen verschil tussen Hamas en de Palestijnse Autoriteit, alleen de middelen die men gebruikt om de Joodse staat te elimineren verschillen.

    Over de auteur