fbpx
  • Foto: Malka Nihom
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Gelukkig met weinig

    Joanne Nihom - 27 maart 2020

    Mijn kamer en de aanliggende badkamer zijn nu al tien dagen mijn huis, mijn alles.

    In de douche doe ik de was, de gootsteen verandert ’s avonds in een afwasmachine. Papieren zakjes fungeren als afvalbakken, de kledingkast is één lade en de rand van het bad fungeert als voorraadkast. Het servies bestaat uit een kopje, een mes, een lepel en een pan. Mijn fornuis is één gaspitje.

    Mijn studeerkamer is mijn huiskamer, slaapkamer, atletiekbaan en ’s morgens vroeg een bospad, waar ik iedere dag mijn oefeningen en wandelingen doe. De deur van de badkamer naar het huis is op slot, daar is de grens met een andere wereld, het is verboden terrein. Boodschappen worden bij de buitendeur neergezet. Ik schrijf, lees en ben stil.

    Het is bijzonder wat een paar dagen in isolement met je doen. Een tijd van bezinning. Wat het me leert, is hoe weinig een mens nodig heeft om gelukkig te zijn. Terwijl ik me er steeds heel bewust van ben, dat mijn omstandigheden niets zijn in vergelijking met wat heel veel mensen elders in de wereld op dit moment doormaken.

    Ik klamp me vast aan de mooie dingen … zoals de lente. Door het raam ruik ik de verandering in de lucht. Vogels zijn bezig met het bouwen van hun nestjes. De migratie van de vogels is begonnen. Ik ontving een paar prachtige foto’s. De lente kan niemand ons afnemen. Helemaal niemand.

    Maar het mooiste plaatje van deze week is voor mij een ambulance van Mageen David Adom, het Israëlische Rode Kruis, waar een Joodse en Arabische broeder samen aan het bidden zijn.

    Personeel van de Magen David Adom (Rode Davidster) samen, ieder op zijn eigen manier, in gebed.

    Het komt goed. Het moet goed komen. Blijf gezond en wees voorzichtig.

    Thema

    coronavirus

    Over de auteur