fbpx
  • Premier Benjamin Netanyahu verlaat het podium na een persconferentie over het coronavirus. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Opinie

    Leiders zonder geloof in tijden van crisis

    26 maart 2020

    De huidige coronacrisis roept veel spanningen op en is voor allen een uitdaging. Wat in deze tijd nodig is, zijn leiders die ons kunnen leiden met optimisme en hoop, terwijl ze ons richtlijnen geven hoe we deze ziekte praktisch te lijf kunnen gaan.

    Het is heel verwarrend om elke avond steeds maar weer doemvoorspellingen te horen van onze premier en de ambtenaren op het ministerie van Gezondheid. Ze demonstreren daarmee een volkomen gebrek aan geloof en berokkenen zo het moreel van het Joodse volk grote schade.

    “Wat geeft hem het recht om op Gods troon te gaan zitten en zulke verschrikkelijke voorspellingen te doen?”

    Zou een toespraak tot het volk niet veel effectiever zijn als die begon met enkele woorden van bemoediging?  Bij voorbeeld: “Met Gods hulp zijn we erin geslaagd nog niet één dodelijk slachtoffer te hebben. [Inmiddels is één op leeftijd gekomen Holocaust overlevende bezweken, CvI]. Er zijn aanwijzingen dat degenen die met het virus besmet zijn vrijwel allen zullen genezen. Wij zijn God zo dankbaar voor Zijn goedheid. Laten we bidden dat we voortdurend Zijn zegeningen, liefdadigheid en vriendelijkheid mogen ontvangen. Niettegenstaande moeten wij ons aandeel leveren om er zeker van te zijn dat het coronavirus zich niet zal verspreiden door noodzakelijke maatregelen te treffen.”

    Stel dit eens tegenover wat we van de ongelovige woordvoerder van het ministerie van Gezondheid hoorden, toen hij zei dat “duizenden zullen sterven in Israël.” Wat geeft hem het recht om op Gods troon te gaan zitten en zulke verschrikkelijke voorspellingen te doen?
    De Rabbi’s in de Talmoed vertellen ons dat een dokter het recht om te genezen is gegeven, niet om te besluiten hoe lang iemand zal leven! Ik vrees dat zulk aanhoudend negativisme een averechts effect zal hebben en dat mensen hen niet serieus zullen nemen.

    Waarom wordt er niet verwezen naar onze geschiedenis en de weerbaarheid van het Joodse volk, alleen vanwege Gods hulp? In plaats daarvan horen we lege verklaringen die zeggen dat we andere stormen te boven zijn gekomen en dus ook wel deze storm aan zullen kunnen.
    Wij zijn het levende bewijs van het wonder van de overleving van een volk onder de slechtste omstandigheden. We hebben holocausten overleefd, verbanningen, en elke andere vorm van onvoorstelbare vervolging en onderdrukking. Met Gods hulp kwamen we die alle te boven. Zulke woorden geven kracht en helpen wanhoopgevoelens te vermijden.

    Waarom is het onaanvaardbaar voor een Joodse leider het volk aan te moedigen om te bidden terwijl een heidense Amerikaanse president in staat is een gebedsdag uit te roepen?
    Het is in tijden als de onze dat iemand baat vindt bij het onderhouden van het godsdienstige leven. Zijn geestelijke overtuigingen staan hem toe de kracht van het gebed te begrijpen. Zelfs in de donkerste uren kan in één moment de uitredding komen. Wanneer iemand Thora leert, komt verbinding tot stand met andere momenten waarin een hopeloze situatie veranderde in grote vreugde.

    Een zo’n voorbeeld werd vorige week gevierd toen we het Poerimfeest herdachten. Het was slechts te danken aan de eenheid, het vasten en bidden van het Joodse volk dat het boosaardige besluit van Haman omkeerde in een dag vol vreugde. ’s Middags op Jom Kippoer lezen we altijd de geschiedenis van Jona en de walvis. Jona rende bij God vandaan omdat hij vond dat de bevolking van Ninevé straf verdiende. Toen de mensen gewaarschuwd waren dat ze drie dagen hadden om zich te bekeren, deden ze dit en ze werden gered.

    We hebben geleerd dat een meerderheid van de Joden in Egypte afgodendienaars waren, maar toen hun oprechte noodkreten van pijn om de slavernij de Hemel bereikten, was God barmhartig, en ze werden verlost. Dit onderwijst ons dat eveneens oprecht gebed van elke Jood de Hemel kan doordringen. Het coronavirus heeft ons de les geleerd dat de hele wereld op de knieën gebracht kan worden, als de Heilige, Gezegend zij Zijn Naam, het zo beslist. Als dit het geval is, dan zal deze beslissing spoedig ten einde komen indien elke Jood aangemoedigd werd zijn hart in gebed voor onze Vader in de hemel uit te storten.

    Ik geloof dat ik de frustratie van velen van ons uitdruk nu we zien hoe deze crisis aangepakt wordt. Ik trek niet in twijfel of de genomen maatregelen effect zullen hebben. Maar ik stel vragen bij het ongelovige leiderschap dat eigenlijk hoop en inspiratie zou moeten geven in deze moeilijke tijden. Mogen we allen vanuit de diepten van onze harten bidden dat we het komende Feest van Vrijheid, Pesach, in vrijheid zullen mogen vieren, en niet in onze huizen opgesloten.

    Over de auteur