fbpx
  • Natan Sharansky | Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Bemoedigd door de Psalmen

    Petra van der Zande - 9 april 2020

    “Ik zou geen kwaad vrezen, want U bent met mij…” Psalm 23:4

    In 1973 vroeg Natan Sharansky, een Russische Jood, een uitreisvisum naar Israël aan. Omdat het visum van zijn vrouw Avital de dag na hun trouwdag verliep, vertrok zij naar Israël, hopend dat ook Nathan spoedig een visum zou krijgen. De 29 jarige ‘Refusenik’ en mensenrechtenactivist werd echter door de KGB gearresteerd. Beschuldigd van spionage en verraad werd hij veroordeeld tot 13 jaar gevangenisstraf.

    Vlak voor zijn arrestatie ontving hij, via een toerist, een brief van Avital: “Ik voelde dat het nu de tijd was om je dit Psalmenboekje te sturen.” Het boekje werd echter door de KGB geconfisqueerd en kwam in het gevangenismagazijn terecht. Zijn drie jaar lange, onafgebroken verzoek om zijn ‘collectie Joodse volksliedjes’ terug te krijgen, werd uiteindelijk ingewilligd.

    Het bericht dat zijn vader was overleden, maakte Nathan depressief. Opeens herinnerde hij het Psalmenboekje en besloot ze alle 150 te gaan lezen. Vanwege de kleine letters gingen zijn ogen pijn doen, dus kopieerde hij de Psalmen in veertig dagen op vellen papier. Het intensieve werk liet geen tijd over voor verdrietige gedachten of pijnlijke herinneringen. Door ze in het Russisch te vertalen leerde hij Hebreeuws, een van de dingen die aan zijn Joodse educatie ontbrak.

    “Ik begreep ze niet helemaal, maar ervoer de geest ervan; voelde zowel de vreugde als het lijden van koning David, hun auteur. Vooral Psalm 23 vond ik prachtig en Psalm 27 troostte mij bijzonder.“ Tijdens het lezen van de Psalmen dacht hij constant aan zijn ouders en Avital, aan het verleden en de toekomst en het lot van zijn familie. Langzamerhand veranderde zijn scherpe verdriet en verlies in een zoet verdriet en blijde hoop.

    In de negen jaren die volgden werd Sharansky afwisselend van werkkamp naar gevangenis en isolatiecel gestuurd omdat hij weigerde met de KGB samen te werken. Keer op keer werd zijn Psalmenboekje afgenomen. In februari 1986 werd hij volkomen onverwachts vrijgelaten. Hij weigerde echter het vliegtuig naar de vrijheid binnen te stappen totdat de KGB hem zijn Psalmenboek teruggaf.

    Het kleine zwarte boekje, dat Sharansky zoveel licht en hoop had gegeven in die donkere wereld vol lijden en onrechtvaardigheid, ging met hem mee naar zijn nieuwe thuisland – Israël.

    “U hebt voor mij mijn rouwklacht veranderd in een reidans, U hebt mijn rouwgewaad losgemaakt en mij met blijdschap omgord. Daarom zal mijn eer voor U psalmen zingen en niet zwijgen. HEERE, mijn God, voor eeuwig zal ik U loven.” Psalm 30: 11-13

    Door middel van unieke technieken heeft de restauratieafdeling van de Nationale Israëlische Bibliotheek Sharansky’s Psalmboek hersteld. Dertig jaar na zijn alija mocht hij het opnieuw in ontvangst nemen.

    Nathan Sharansky’s quarantaine tips


    Negen jaar bracht hij in Sovjetgevangenissen door, waarvan 405 dagen in eenzame opsluiting. Vanwege deze ervaring, kan hij ons wat tips geven hoe we de coronaquarantaine door kunnen komen.

     

    1. In de gevangenis moest ik mezelf er altijd aan herinneren dat ik deel uitmaak van een grote, globale strijd. Jij moet jezelf er ook aan herinneren dat we oorlog voeren tegen een heel gevaarlijke maar onzichtbare vijand. Of we zullen slagen in de strijd hangt ook van jouw gedrag af.
    1. Tijdens mijn gevangenschap wist ik niet wanneer ik zou worden vrijgelaten en of ik überhaupt zou vrijkomen. Bouw je toekomstplannen niet op de hoop dat het over een paar dagen of weken allemaal wel voorbij zal zijn. Maak daarom plannen die helemaal van jezelf afhangen. Je kunt beslissen om in de komende drie dagen eindelijk dat boek te lezen; of in de komende maand de taal te gaan leren die je al zo lang wilde spreken. Dan hangt het allemaal van jezelf af of je plannen lukken of niet.
    1. Raak je gevoel voor humor niet kwijt. In de gevangenis genoot ik ervan om anti-Sovjet moppen te vertellen aan mijn gevangenisbewakers. Momenteel zijn er zoveel coronagrappen op het internet!
    1. Geef je hobby’s niet op. Mijn hobby is schaken en ik heb geleerd zonder schaakbord te spelen. In de isolatiecel heb ik duizenden wedstrijden in mijn hoofd tegen mezelf gespeeld. Je kunt ook gaan zingen, muziek maken of tekenen.
    1. Ervaar je verbondenheid. Vergeet niet dat je niet alleen bent. Ondanks het feit dat wij Joden duizenden jaren lang over de hele wereld verspreid waren, hadden we altijd dit gevoel dat we deel waren van een groot volk. Een grote massa, met een gezamenlijke verleden en toekomst. En onze gezamenlijke missie. Denk er eens over na en ervaar je verbondenheid.

    Voor de zieken: Refoe’a shjlema – volledig herstel. Met elkaar zullen we succes hebben.

    Am Jisrael Chai – het volk Israël leeft!

    Over de auteur