fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    De rabbijn als VVV-kantoor

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 21 mei 2020

    In de krant las ik dat de politie mensen en organisaties wil aanpakken die van de coronacrisis profiteren. Terecht! Oplichting en profiteurs moeten bestreden worden, was mijn eerste opwelling. Maar na de eerste emoties en boosheid verwerkt te hebben, snapte ik het toch niet helemaal.

    Want wat dan met de fabriek en de tussenhandelaar van mondkapjes? Wat met de farmaceutische industrie, wat met de extra uren die aan verplegend personeel (terecht!!) worden uitbetaald en wat met de bedrijven als Amazone, CoolBlue en Bol.com? Al deze online bedrijven profiteren.
    Begrijpt u mij absoluut niet verkeerd, maar ik wil slechts benadrukken dat het profiteren van de situatie geen zwart wit plaatje is. Veertig jaar heb ik in het Sinai Centrum mogen werken als geestelijk verzorger. Toen ik er eerst kwam werd ik een onderdeel van een liefdadigheidsinstelling. Als een keer een patiënt niet verzekerd was, werd er een bed bijgeplaatst. Het welzijn van de bewoners, daar draaide het om. De directeur was een Geneesheer-Directeur. Maar toen de eerste directeur met pensioen ging, kwam er een Directeur-Geneesheer, daarna een Manager die ook Arts was, daarna een Manager die Psycholoog was en langzaam maar zeker veranderde het Psychiatrische Centrum van een liefdadigheidsinstituut in een productiecentrum. Ik geef niemand de schuld, ik begrijp het allemaal wel, maar het doet me pijn.

    Zoals u wellicht weet wordt een rabbijn door velen ook gezien als een soort VVV-Kantoor. Regelmatig worden wij rabbijnen gebeld met vragen die ik zou willen betitelen als Toeristische Informatie. “Ik ben op weg van New York naar Israël en heb een tussenstop van zes uur op Schiphol. U kent mij niet, maar ik kreeg uw telefoonnummer van mijn rabbi, u krijgt de groeten van hem. Wat adviseert u mij om in die zes uur te doen?” Dit soort vragen vormen geen uitzondering. U begrijpt natuurlijk dat in mijn rabbinale opleiding het vak Toerisme niet dagelijks op het lesrooster stond en ik zijn rabbi echt helemaal niet ken …

    Maar niet alleen komen er vragen uit het buitenland over adressen of telefoonnummers van Joodse Nederlanders of over toeristische attracties, ook als ik gewoon op straat loop word ik aangesproken met vragen over Bijbelteksten of Joodse gebruiken. Ik heb hiermee geen moeite, integendeel. Ik ben een bruggenbouwer, maar ook een bruggenbouwer moet af en toe even kunnen rusten. Zoals u weet probeer ik iedere dag minstens 25 minuten een redelijk-snelle-wandeling te maken, speciaal in deze coronaperiode, om mijn conditie op peil te houden.

    Ik bemerk iets fijns. Meer dan ooit groeten mensen elkaar. Op het smalle wandelpad zorgt iedereen die ik tegenkom ervoor om de Social Distance te behouden. En er wordt vriendelijk dank-je-wel gezegd voor het met elkaar rekening houden. Bijbelvragen krijg ik haast niet meer tijdens mijn redelijk-snelle-wandeling, dat wordt lastig vanwege de anderhalve meter, maar die vriendelijkheid is geweldig. Mooi! Dank aan corona. Vandaag liep ik dus weer en een auto stopte. Raampje open en ik verwachtte een gebruikelijke standaardvraag. Standaard, zoals bijvoorbeeld: “Goede middag, ik zag u lopen. Is hier nog een Joodse Gemeente? Is hier ook een synagoge? Enz.” Mais non, het werd een unieke vraag die ik nog nooit eerder voorgelegd had gekregen, “Weet u waar ik mijn auto op de naam van een ander kan overschrijven?”

    Ik kom thuis met een fijn gevoel. Zoveel vriendelijke groetende mensen, prachtig. Jammer dat ik de vraag van de overschrijving niet kon beantwoorden. Ik kijk even snel naar de voorpagina van onze papieren krant en wat lees ik: “Baby’s wachten in Kiev op ouders”. Door het coronavirus konden de baby’s op bestelling niet worden afgeleverd. Ingehuurde straatarme draagmoeders die voor $15.000 per baby in Oekraïne andermans baby’s ter wereld brengen.

    Baby op bestelling. Ik begrijp dat bij de levering vertraging is opgetreden vanwege corona, net zoals bij het magazine dat ik wekelijks uit de USA nu steeds een paar dagen te laat ontvang. Maar wat als na de draagmoederperiode de baby ongezond of gehandicapt blijkt te zijn? Gaat de handel dan niet door? Moeder niet meer geïnteresseerd en draagmoeder vertrokken met de $15.000? Mijn fijne gevoel was meteen weer verdwenen. Had ik die krant maar niet moeten lezen!

    Gedurende de coronatijd houdt Opperrabbijn Jacobs een dagboek bij voor het Joods Cultureel Kwartier. Deze stukken worden dagelijks geplaatst op CIP.nl

    Over de auteur