fbpx
  • Zvi Eyal (midden vooraan) in de operatietent voordat de Zesdaagse Oorlog begon.
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Een arts tijdens de Zesdaagse Oorlog

    Petra van der Zande - 22 mei 2020

    “Sta op, o God, voer Uw rechtszaak, denk aan de smaad die dwazen U de hele dag aandoen. Vergeet het geroep van Uw tegenstanders niet; het gejoel van wie tegen U opstaan, stijgt voortdurend op.” Psalm 74:22,23

    In 1950 veranderde Zvi Eyal zijn studierichting van scheikunde naar geneeskunde en deed daarna de chirurgieopleiding. Twee jaar deed hij research in Amerika en na terugkomst in 1965 kreeg hij een aanstelling in het nieuwe Hadassahziekenhuis in Ein Kerem.

    Olesh Gilon, waarmee Zvi in 1948 in dezelfde Hagana-legereenheid zat, was nu internist en hoofd IDF medische troepen. Hij vroeg Zvi om zijn in Amerika opgedane kennis van moderne shockbehandeling te delen met de hoofden van de medische legerafdelingen. Deze nieuwe aanpak redde de levens van veel gewonde soldaten tijdens de Zesdaagse oorlog.

    De operatietent.

    Een chirurg kon alleen aan het medische korps worden toegevoegd als hij een officiersrang had, dus moest Zvi de basiscursus voor niet-strijders volgen. De kersverse legerofficier kreeg de verantwoording voor een mobiel veldziekenhuis. De grote tenten hadden geen airconditioning, en ook in de operatiekamer was het bloedheet, maar ze hadden geen keus. Tijdens de drie ‘stille’ weken voor de oorlog bezocht Zvi verschillende eenheden om er zeker van te zijn dat iedereen goed was voorbereid.

    “De Egyptenaren kunnen naar Egypte, de Syriërs naar Syrië. Wij kunnen alleen de zee in rennen, en voordat het zover is, kunnen we net zo goed vechten.” Golda Meir

    De oorlog begon op 5 juni 1967 met een verrassingsaanval van de Israëlische luchtmacht op de vliegvelden van Egypte, Jordanië, Irak en Syrië. Iedere Israëlische divisie had zijn eigen veldhospitaal; Zvi was verantwoordelijk voor de Tal-divisie die bij de Egyptische grens stond en ondanks zware verliezen Rafah en Khan Yunis innam. Zvi voerde alleen de meest noodzakelijke operaties uit en behandelde uitsluitend levensbedreigende verwondingen, zoals bijvoorbeeld de amputatie van een arm. Vanwege de tankveldslag kreeg hij veel soldaten met brandwonden binnen. In de tenten was geen plaats om gewonde soldaten te verplegen, dus werden ze zo snel mogelijk per helikopter naar een groot ziekenhuis getransporteerd.

    Zvi Eyal met Olesh Gilon. Met helicopters werden gewonde soldaten naar ziekenhuizen gevlogen.

    Het Hadassahziekenhuis nam meer dan negenhonderd gewonden op. Onder leiding van hoofd chirurgieafdelingen Professor Saltz, werden de gewonden gegradeerd volgens een speciaal oorlogsprotocol. De chirurgische staf werkte veertien dagen non-stop om de patiënten, die per helikopter werden aangevoerd, te behandelen. Het schrijnend tekort aan personeel – de helft van het medische personeel was opgeroepen – werd aangevuld door vrijwilligers. Middelbare scholieren transporteerden patiënten en niet alleen plaatselijke artsen hielpen mee, ook internationale specialisten boden hun hulp aan, ook met operaties. Dankzij de bijna tweeduizend vrijwilligers kon het ziekenhuis in deze moeilijke tijd draaiende blijven.

    De Zesdaagse Oorlog veranderde het historische beeld van het Joodse volk, het zionisme en de Joodse Staat. Dankzij de overwinning was de weg naar Mt. Scopus met de Hebreeuwse universiteit en het Hadassah-ziekenhuis weer open. Maar het grootste wonder was dat verdeeld Jeruzalem na 19 lange jaren herenigd was!

    “Bid om vrede voor Jeruzalem, laat het goed gaan met hen die u liefhebben. Laat vrede binnen uw vestingwal zijn, rust in uw burchten.” Psalm 122:6,7

    Over de auteur